icte kalan sozler

söylenmesi gerektiği anda söylenmeyen, söylenemeyen, bazen cesaretsizlikten, bazen gerekir mi
diye düşünmekten, bazen akla gelmemesinden zamanında söylenmeyen, belki de hiçbir zaman söylenemeyecek olan sözler.

insanın içinde patlar, yankılanır sönmezcesine. *
pişmanlık, öz saygının yitirilmesi, insanın kendisine kızgınlığı, nefreti ile.

annesini ne kadar sevdiğini, onun ölümünden sonra anlayan insanın,
nefretini ifade etmediğinden, ömrünün yıllarını o nefretle geçiren insanın,
uzaktan seven, söylesem ne olacak ki deyip sevgi sözcüklerini içine atan insanın
içinde kalan ve ölene dek içinde kalacak olan sözleridir.

-kurt vardı onda
-hani nerde?
-yedin.
(bkz: artık çok geç)

sen gittin ben yarım kaldım!

keşke ile başlar sonradan söylendiğinde. acıdır bir çoğu, acıtır.

olması gerektiği yerde olması zamanda olması gerektiği gibi söylenememiş sözlerdir.

(bkz: ben seni seviyorum)

(bkz: arkadaştan öte görüyorum)

(bkz: hep seni düşünüyorum)