bugün

üşenmek üşenmek üşenmektir.
oturulan koltuktan bile kalkamaz insan, mutfağa gidip su alamaz, televizyonun kumandasına uzanamaz, rezalettir kısacası. buzdolabı ağzına kadar doluyken açlıktan ölebilirim böyle bir günde.
Bazen uyumaya bile üşenir insan .
Genellikle değil her zaman içinde bulunduğum durumdur.
tutkuyla kendimizi adayacak bir olgudan (iş, hobi, sanatsal uğraş...) yoksun olduğumuz için zoraki yaptığımız herşeye üşeniyoruz. leonardo da vinci sistine şapelini işlerken tutkusu sayesinde o muhteşemliği ortaya çıkardı. sinan süleymaniyeyi, tolstoy savaş ve barışı o tutkuyla bitirdi. bize tutulacak birşey lazım.
bazen entry girmeye bile üşeniyorum.
3 ocak 2013 te paylaştığım bir yazı

Yatağa girdikten sonra su içmeye, çişe gitmeye üşenen insanlar olarak bir araya gelsek dünyayı ele geçirebiliriz ama üşeniyoruz.

saygılar.
internette üşengeçlık genç yaşlarda ortaya çıkan bi hastalikmis ilerde geciyormus diye okumustum. insallah boyledir yoksa hepimiz ayvayi yedik.
hareket için hırs ve hedef gereklidir. bunların büyük hedefler olması gerekmiyor.
mesela bir yeri görme hırsı, mesela bi malı ucuza alma hırsı vs.
gerçi kendimden denemişim bunlar bile ha diyince ortaya çıkmıyor. kendi kendine gelişiyor.
ha bir de iyi uyku. 8 saat olur 10 saat olur iyi uyumak her şeyin başı.
yavaş yavaş üzerime çökmeye başlayan hastalık...
huzursuz akp sendromu.
© copyright 2005 - 2026