hayat

kaybedeceğiniz şeyler arasında en önemlisidir, ama siz bunca hengame içerisinde onu kaybedebileceğinizi hep unutursunuz. belki de unutmak istersiniz. kim bilir?

Uyku yemek sevmek ve calismak bitmesini beklemekten ibaret.

çok ince bir şey galiba.

bundan 5 gün önce annemin dayısının eşi yengemize lösemi teşhisi konuldu. yaşı büyük olunca tedavi sonuç vermez dediler, inşallah çok acı çekmeden bu dünyadan göçer dediler. annemin dayısının ise herhangi bir hastalığı yoktu, ve eşinin hastalığına dayanamadı ve kalp krizi geçirerek 5 gün önce vefat etti. aynı gece yengemizin bütün organları iflas edip beyin ölümü gerçekleşti. 2 saat öncesine kadar makineye bağlı kalbi artık dayanamadı ve eşinin, dayımızın yanına gitti.

hayatın nasıl tarifini yapalım şimdi biz ? ya da oğulları, torunları ?
hayat ne anlam ifade eder şimdi onlar için...

tanrı'nın gayesi ve eserine koyduğu isimdir.

hayatın en tuhaf yanıda ne biliyor musunuz? hani bize yüklediği duygu sorumlulukları varya işte bize onları yerinde yaşatmayı öğretmemesidir. aslında çoğumuz oyuncuyuz ve rollerimizi iyi yapmıyoruz. peki sorumlusu kim? tabikide usta oyuncu olan hayattır...

küçücük bir rahatsızlıkla hiçbirşeyden zevk almaz hale gelen, para yokken para aratan, para varken huzur aratan, hiçbirşeyin hiçbir zaman tam olarak iyi olmadığı, bir taş diğer taşın üstüne konulurken alttaki taşın devrildiği, herşeyin bir türlü yoluna girmediği, uzun sanılıp sonuna gelindiğinde aslında ne kadar kısa olduğunu insana gösteren bir kandırmacadan ibarettir.

hayat, 50-60 puanla kpss'yi kazanan polislerin 500 tam puanlı odtülü eylemci gençlere "akıllı olun" demesi kadar trajikomik bir şeydir.

Benim gibi bir kral yazar olmasa boştur.

Hani şu boktan olan evet onun adı hayat.

Sonunda ölüm var.

Tesadüfen geldiğimiz mecburi yaşadığımız, yaratanın emir ve kurallarına uymak zorunda olduğumuz zaman dilimi.

Bazen hayat, insandan bir şeyler alır ve geri vermeyi unutur. Geri vermeyi Unuttukların ve bir türlü unutturmadıkların için bana borçlusun hayat.

insanın yaşadığı evreler zinciridir.

yaşadığınız yere, olduğunuz kişiye kısacası her boka göre değişen ama aslında çok da farklı olmayan süreçler dizisidir. lise dönemi, üniversiteyi bitirip iş hayatına atılma evresi, anneni babanı kaybetme evresi, aşık olma sonra unutma evresi.. var oğlu var işte. ama hepsi sıradan hepsi aynı.

hayat bunlara karşı ne tepki verdiğimize göre şekillenir ve diğer hayatlardan farklılaşır.

önceleri sadece düşüncelerimizden, emellerimizden ve başardıklarımızdan oluşur. ne zaman evladın olur o zaman hayatın ondan ibaret hale gelir ama o başka bi olay.

adapte olmak en önemli kuraldır ve bulunduğun evreye çabucak uyum sağlamaktan geçer. özellikle bir sonraki evreyi reddetmen seni hayatta başarısız yapar. belki de bu hayat değil sistemdir. sistem sizi hep bir sonraki evreye isteseniz de istemeseniz de atar. sonsuza dek üniversite öğrencisi kalamayacağımız gibi. neyse konuyu yine şaşırdım.

sonuç; hayat heralde algımızla sınırlı ve o oranda değerli bişey. sonuca ulaşamıyorum ben ya. hayatın tarif edilebildiği nerede görülmüş.

Ölümlülerin dünyada geçirdiği zaman. bazen hiç beklenmedik şeyler olur yoksul bir hayattan zenginliğe varlığa kavuşur insan bazen varlık içinden yokluğa düşer, iyi bir kariyer yapar kimisi, kimisi de iyi bir kariyeri elini tersi ile iter. bu hayat hikayesi de o cinsten doğru ya da yanlış ehemmiyeti yok dayının muhabbeti için izlenir tavsiyedir.

https://www.youtube.com/watch?v=ovv6zc6RZnw

hayy ismi şerifinden türemiştir, sondaki "at" takısı çoğul mana teşkil eder.

hayat; kendi iç ve dış (enfüs ve âfâk) alemlerimizde oluşan duygu deneyimlemelerinden ibarettir.

sarmal bir kaosun mitozlara bölünmesinin ardından dağılan her bir parçasının nihilizm ile bütünleşmesidir.

bu deyil...

(bkz: saygıyla anıyoruz)

Yazilisi hayat, yasanilisi bayat.

Çoğu insanın yaşamak isteyip yaşayamadıklarından...

bir yalandan ibarettir.evet.

Arada Saçmalamasak çekilecek gibi değil.

yalnız bir kere gelinen şeydir mirim. kadri kıymeti bilinmelidir.

'' kimsenin öldüğü yok, yaşadığı da . herkes biraz var o kadar.''

88'le 22'yi toplayınca 100 edecekmiş gibi duruyor ama etmiyor. hayat çok garip değil mi?.

bizi biryerlere sürükleyen içinde bulunduğumuz yapı. o bizi sürükleyene kadar kendi yolumuzu da çizmiş olmamız gerek. ne olur ne olmaz.