guido d arezzo

guido aretinus (d'arezzo) notaların heceli isimlerini ve bugünkü kullandığımız dizek sistemini bulup geliştiren kişidir. bu hece isimleri p. diaconus' un aziz jochanes' e ithaf edilmiş hymnus' unun (bkz: hymnus) ilk altı satırının başlangıç heceleridir. daha sonra bu altı heceye si sesi ilave edilmiş, daha da sonra ilk ses olan ut hecesi do ile değiştirilmiş ve bugünkü halini almıştır. yani; do re mi fa sol la si.

(bkz: temel müzik teorisi)

rahip guido (955-1050) 1030 yılında koro çocuklarına duaları ezberletmek için bir yöntem bulur. bir dizinin 8 notasını sergileyecek biçimde önce çocuklara bir halk ezgisi öğretir, sonra bunu latince ve dinsel içerikli bir metne çevirir. elinin parmaklarındaki girinti - çıkıntılara metnin ilk hecelerini yazar. bu yöntem müzik tarihinde guido d'arezzo' nun eli olarak anılır.

NotalamAyı bulan rahip.
(bkz: NOTA)
Yanlış duymadınız rahip evet! kilisenin olmaZsa olmazlarından olan müziğin alfabesini bulan adam.italya Toskana;da Arezzo katedralinde rahip Guido,1030 yılında koro çocuklarına duaları ezberletmek için bir yöntem bulmuş. Her yeni sesin bir öncekinden daha yüksek başladığı bir halk ezgisi öğretip
Sonra bunu Latince ve dinsel içerikli bir metne çevirmiş.

--spoiler--
Ut queant laxis (ut DO)
Re sonare fibris.
Mi ra gestorum,
Fa muli tourum,
Sol ve polluti,
La bii reatum,
Sa ncte Joannes (sa Si olacaktır).
--spoiler--

meali:'
--spoiler--
sadece senin hizmetçilerin

özgürce ilahi söyleyebilir

işlerinin mucizeleri hakkında

günahlarının lekelerini sil

onların dudaklarından

aziz john'
--spoiler--

Bu metnin ilk heceleri nota kabul edilmiş. Ve bir sistematiğe bindirilmiş. Böylece notalama, icracıyı ezberden kurtararak hem müzik parçalarının uzamasına hem de çeşitli dönemlere ve ülkelere ait notalanmış eserlerin katılmasıyla repertuarın zenginleşmesine ve çeşitlenmesine imkan vermiş.

Bol müzik dinleyelim.



bu arada bu da benden

do bir külah dondurma

re masmavi bir dere

mi denizde bir gemi

fa gemide bir tayfa

sol papatyalı bir yol

la güneşden bir damla

si ayşenin kedisi

do ve yine şimdi tekrar si la sol...

XI. yüzyılda Arezzolu Guido adında bir italyan, ilk olarak, bir gamı meydana getiren yedi sesten altısını tespit etti. Guido Aretinus, Fra Guittone gibi adlarla da tanınan Guido bir Lâtin ilâhisinin ilk altı mısrasından her birinin ilk hecesinin başka başka tonlarla başladığına dikkat etti.

UT queant laxis — REsonare fibris — Mira gestorum — FAmuli tuorum — SOLve polluti — LAbii reatum

Guido şarkı söyleyenlerin bu ilk hecedeki tonları hatırladıkları takdirde bu heceler başka şekillerde düzenlenince bile yazılan yeni nağmeyi çıkarabileceklerini düşündü. Bu ilâhinin ilk heceleri ut, re, mi, fa, sol, la idi. Sonradan baştaki «ut»a «do» denildi. En sona da «si» eklendi. Böylece «do, re, mi, fa, sol, la, si»den ibaret olan, bütün ana tonları içinde toplayan gam meydana geldi. Bu tonların aralıklarını da ilk tespit eden, Fa anahtarını kullanan Guido’dur.