gamyemez bey

denememsi hikayedir. bir parçadan alınmıştır.

Nasıl oldu anlamadım,
Gamyemez bey yine iş başındaydı
takmıyordu hiç bir şeyi,-yeteri kadar derdi yokmuş gibi.
Sen ölmezsin bu gamsızlıkla" diyenlere susuyordu,çünkü cevap veriyordu onlara gülse de siması,
morarmış göz altları,
onlar anlamadılar.
Bangır bangır bağıran şakaklarına inat.

Sen ne anlarsın dediler ona,
Sen ne anlarsın..
Takmadı adam,
eğdi başını,
tamam dedi,baktı yoluna,
dert miydi kimin ne dediği,
"hayır ,öyle olamaz" diyen zihnine inat.

Hiç bir bedel ödemeden sahip oldukları pürüzsüz teni,
bir de bu adamın neredeyse çökmüş teni ile karşılaştırdılar,
takmadı adam,
kadeeeer dedi geçti
ama onlar bilmiyorlardı,
bu adamın ne bedel ödediğini böyle bir sima için.
Düşünemeyen beyinlere inat.

Ne olursa olsun gelsin"
diyordu adamın arkadaşı adama,
dönsün o, ne isterse yapacağım diyordu
Görmemişti derdin hasını,çetinini.
Gülümsedi adam,
bir çocuğa bakar gibi baktı arkadaşına,
üzülme dedi yine de
üzülme.
Büyüttü adam içinde çocuğun derdini,
Üzülme dedi
Üzülme.
Bir çocukla arkadaşlık ettiğine aldırmadan

Düşündü adam
Sevmişti bir zamanlar,
Herkes gibi işte,
eksiği yok,fazlası var
Ben çok başka sevdim
dedi başkaları adama,
Sen nasıl sevdin?"
Diye sormadılar adama.
Çünkü onlar her zaman en"di
Onlar adamlardı,öyleydi.
Adam olmadan önce adam da öyleydi.
Haklısın dedi adam,
Biz sevmemişiz,
Seneler boyu yâra değil,
Aşka olan hasretine inat.

Bir yağmur çiseledi uzaklardan
çarptı adamın şakaklarına
yaktı geçti tenini,
aslında o kadar uzaktan değildi bu yağmur,
burnunun üzerinde,
alnının altındaydı bulutlar,
yağdı,yağdı,sel oldu cihan
bertaraf oldu adam,
gık demedi yine de,
onca sene kurak geçen sert iklimlerine inat.

Adam adam olmuştu, Adam olmadığını anladığında,
Anlamak güç olmuştu, Adam olduktan sonra,
Adam olmanın da bir yararı yokmuş
Ziyanmış,
Bunu da sonradan öğrendim,
Keşke diyordu adam keşke, adam olmayı marifet sanan beyinlere, hiç adam olmamayı öğretsem.