galatasaray

şu aralar vefasız sevgili gibi...

çocukluğumdan beri şampiyonluklarında gözyaşına boğulduğum.

sülalem beşiktaşlı. babam bile beşiktaşlı. hani öyle etrafımda galatasarayı tutan bir abim, bir yakınım olmadı. ama ben o sarı kırmızı renklere daha 5 yaşında gönül verdim. babamın küçükken aldığı beşiktaşlı eşyalarıma rağmen, sokaklarda top oynarken duyduğum hagi, metin oktay isimlerine aşık oldum. hala çok iyi hatırlarım, 2000 senesinde şirinevlerde dayımlardayım. tüm sülale de anarşist ruhlu olarak gözüküyorum artık. beşiktaşlı herkes. radyodan maç dinleniyor, televizyonlar galatasarayın tarih yazacağına inanıyor. maç bitiyor ve bitmesi ile birlikte havalara uçuyorum.

ulan size yıllarını veren insanlar var. kombine alıp, para basıp aç kalan bir maç bile olsun sizi yalnız bırakmayan insanlar var. bu yaptığınız düpedüz şerefsizlik. tamam yenilin, iyi oynayın şanssız olun ama yenilin. yine yanınızda oluruz. olmadık mı? kaç kupa kaybettik, yine aslan cimbom diye inletmedik mi? haksızlık yapıyorsunuz. yönetim olarak, takım olarak taraftarlarınıza büyük ihanet içindesiniz. hagi geldi, bu sefer olacak belki dedik yine kaybettik. bu sefer yanınızda değiliz, siz adam gibi top oynayana kadar, giydiğiniz formanın hakkını verene kadar yalnızsınız.

(bkz: kümeye düşecek dediler geldik)

doğuştan beri galatasaray taraftarı olsam bile bu kötü gidişe pek üzülmüyorum artık. kaç sene oldu şampiyonlar ligine gitmeyip uefa kupasına katılıyoruz. yani kötüyüz ama idare ediyoruz, ben böylesini istemem arkadaş. iyice çöksün ki bi haraketlenme gelip eskisi gibi olsun. her sene şampiyonlar ligine katılabilsin, bune amk.

10 sene önce avrupa'yı ve türkiye'yi sarsan, bugün ise dibe vuran türkiye'nin en büyük spor kulübü.

10 sene önce düşündüklerimizi, geleceğe balışımız geliyor gözlerimin önüne bir de şimdi. dün gece bir rezalet halkasını daha izlediğimiz ali sami yen'de koskoca milan gelir bizde en küçük bir şüphe olmazdı. galatasaray milan'ı her türlü yenerdi. Real madrid, psg, deportivo, liverpool...kim gelirse gelsin. bizim için far etmezdi.

bu kulübü batıran futbol takımının kötü sonuçlar alması olmadı. bu vizyonu kaybetmek batırdı galatasarayı. özhan canaydın geldi vizyon bitti. avrupa vizyonunu kaybettik. lig şampiyonluğunu herşey sanmaya başladık. geriledik. geriledikçe yerli başarılara sarıldık. bir süre sonra o vizyonu da yitirdik.

şu dakika bir üçüncü lig takımından dahi vizyonsuzdur bu kulüp.

adnan polat'ın bir daha seçilmemesini söylediğimde bana etmediği hakaret kalmayan bir gs taraftarı müsvettesi vardı bu sözlükte.

nerde şimdi? yoksa adnanla birlikteler mi?

türkiye'nin en büyük iki takımından biri.Bu hale düşürenler utansın.

Her pazartesi düzenli olarak radikal kararlar alan takım. Biraz da puan ya da puanlar alsak...

maçları seyrederken; hagi ve tugay'ı görünce uzaklara dalıyor insan. flashbackler yaşanıyor kafamızın içerisinde. sonra lan neydik ne olduk diyoruz... ve daha sonra en ağır küfürleri ediyoruz servet, ayhan, misimoviç, mustafa sarp gibilerine.

yönetimine cazip bir teklifte bulunacağım güzide kulübümüz. gökhan zan ve serdar özkan gibi iki arkadaşa verdiğiniz paranın 10 da 1 ini bana verin inanın sizi mahcup etmem.
bende futbol oynamam, bende aldığım parayı gece kulüplerinde yiyebilirim, benimde sakatlanma potansiyelim kendi çapımda. üstelik sesim çok yanıktır. çok güzel "önümüzdeki maçlara bakacağız" derim.
hem siz kar edin hem de galatasaray taraftarı biraz rahatlasın. ne dersiniz?

bana her sevdadan geriye kalandır.

çocukluğumun gururu,gençliğimin utancı her şeye rağmen vazgeçemediğim destan gibi bir tarihi olan güzel takımım...

her hafta, eh bundan da kötüsü olmaz heralde. dibe vurduk, toparlarız ufaktan dedirten akabinde ise bizi yanıltmaya devam eden, kötü futbolcuların kesişim kümesi.

dört mevsimi aynı anda yaşatır bize. her mevsimi ayrı güzel...

bu sezon taraftarlarının sabrını sınayan.*

Büyük dünya kulüplerininde bir Türk takımı tarafından yenileceğini tüm dünyaya göstermiş Türkiyenin en büyük kulübüdür.

sakatsız ve tam kadroyla sahaya çıktığını gördüğüm gün elimde iki metrelik bayrağıyla bütün ankara'yı koşarak dolaşıcam lan. tabanca bulursam havaya ateş bile ederim o derece.

daha gecen hafta yeni stad icin kombine bilet alsam mi acaba diye dusunurken, bu hafta beni vazgecirdi yaa helal olsun demekteyim. sayesinde param cebimde kaldi bare.

bu sene şampiyonluğu yüzde seksen kaybetmiş takımdır.

taraftarını, sözlük platformlarında kendini "herkesin yazdığına kimse karışamaz" özgürlüğünden yararlanarak aklına eseni yazan rakip takımın taraftarlarıyla başbaşa bırakan takımdır. futbolcuların 90 dakikalık maç sonunda çektiği "bedenen" yorgunluğa karşılık, onlarca kat fazlasını çektiğimiz kafa yorgunluğuna rağmen ağzımdan çıkan tek söz; ulan galatasaray..

adnan polat yönetiminde her pazartesiye radikal kararlar ile başlayıp, salı günü unutan kulüp. bu sadece futbol için geçerli değil (bkz: cemal nalga olayı)

şu zor günlerin düzeltilmesi için liselilere bırakılması gereken takımım. mehmet helvacı toplantı yapıyor liseli olmayan gelmiyor sokarım sizin galatasaraylılığınıza...

misimovic de kadro dışı kaldığına göre ben ufaktan hazırlanmaya başlayayım. hafta sonu oynanacak maça beni çağıracaklar kesin. ama yanında adam varsa getir derlerse olmaz arkadaşlar hep şehir dışında valla.

transfer ettiği yabancı orta saha oyuncularını ayhan akman, barış özbek ve mustafa sarp'ın yanında başarılı olabilecek mi diye sınayan takımım. olmayanı ya yolluyorlar, ya küstürüyorlar, ya da kadro dışı bırakıyorlar. yani ayhan, mustafa ve barış'ın toplamının ideal bir orta saha oyuncusu etmediğini hala anlayamadılar. son kurban ise misimovic yoldaş olmuştur. messi sen sen ol sakın bize gelme.

türk futbol tarihi'nin gelmiş geçmiş en kötü yönetimine (delnans) sahip olan takımım.

son yıllarda bir takım nasıl kötü yönetilirin en güzel örneği.