ey gönül

EY GÖNÜL BiR DERDE DÜŞ KiM ANDA DERMAN GiZLiDiR
GEL ERiŞ BiR KATREYE KiM ANDA UMMAN GiZLiDiR

TERKEDiP NAM-I NiŞANI GiY MELÂMET HIRKASIN
BU MELÂMET HIRKASINDA NiCE SULTAN GiZLiDiR

TUT HAKKI BiLMEK DiLERSEN EHLi iRŞAD ETEĞiN
NiCELER BiLMEDiLER KiM BÖYLE ERKÂN GiZLiDiR

DEĞME BiR HORÛ HAKÎRE HOR DEYU KILMA NAZAR
KALBiNiN BiR KÛŞESiNDE ARŞ-I RAHMAN GiZLiDiR

BiR CiHAN DERViŞ-i NAM OLDU HiCAB-I ENDER HiCAB
SEN HiCAB ALTINDA KALDIN SANMA SULTAN GiZLiDiR

Ey gönül unut ne varsa hayata dair
Ümit, sevgi, aşk vesaire
Olmaz derdine çare ne şiir, ne şair
Bırak zamanla işleye dursun
Madem ki sen hayatta yoksun.

HÜSEYiN YILDIZ

Ey Gönül!
Nokta deyip de geçme!
Bazen kötü bir şeylerin bitmesini sağlar,
bazen de biten kötü şeylerden sonra yeni bir şeylerin başlamasını...
Sakın nokta deyip de geçme!

Düşün bir;
“Benimle olur musun” ile
“Benimle ölür müsün” arasındaki farkı doğuran değil midir nokta?