eski evlilikler

Mecburiyetten devam ettiği için örnek gösterilen evliliklerdir.
O zamanlar kadın ev hanımıydı. Temizlik, bulaşık işiyle uğraşıp kocaya boyun eğerdi.
Günümüzde ise kadın, ekonomik olarak özgürlüğü eline aldı. Doğal olarakta evlilikler tek celsede bitmeye başladı.
Kimse kimsenin ağız kokusunu çekmiyor.

Bir keresinde annem boşanmak istemişti. Anneannem "çocuklarını bırakırsan gelebilirsin" demişti. O zaman da bir insan fabrika işçisi olarak bir ev kirayalayıp iki çocuk okutamazdı. Sonuç 39 yıllık evliler. Aldanmayın bu rakamlara. Annem senelerce ağladı hep üzüldü.

O övdüğünüz evlilikler kadının köle olduğu söz hakkı olmadığı arada dayak yediği evlilikler.

Gerçi kadın fıtratı böyle şeyleri seviyor bence ama neyse konumuz bu değil.

kadının saçının süpürge yapıldığı, paspasa çevrildiği evliliklerdir.

Anne baba her kavgada pazartesi boşanma davası açacaklarını beyan eder ama kimse boşanamazdı.
O pazartesi hiç gelmedi gelemedi yani.

Erkeklerin ve kadınların çekici dış görünüş ve güldürme kabiliyetine bakarak değil, kafa uyumu ve karşılıklı sevgiye bakarak başlattığı evliliklerdi.
Şimdi yakışıklı/güzel, paralı, espritüel değilsen bırak evliliği flört, seks bile hayal oluyor. Artık önyargı ve şekilcilik var.