emre gökçe

"Affet!
Huzur dediğini bulmuşsa,
Senden sonra daha çok sevildiğini söylüyorsa,
Affet!
Zehrin şırası, zulmün sırası, aşkın geçecek bir yarası olmaz olsun,
Affet!"

"Her zaman ‘‘iyiyim!” diyorum.
Bazen, kanıt iste benden!"

sallayınca değendir.

namidiğer yeg.
yunus emre gökçe olduğunu tahmin ediyorum.

--spoiler--
inanırım ki
Sen dönene dek yüzüme düşen her göz günah yazacak bana.
Gözün ve gözüm birleşene kadar,
Pencereden bu kente bakmak bile ihanettir sana...
--spoiler--

iki şiir kitabı sahibi son dönem genç şairlerden biridir.
Kitabının ilki yargah 2010 yılında çıkmış olup, ikinci şiir kitabı aşkmerandır.
YeG mahlası adı altında şiirlerini kaleme almaktadır.
Asıl ismi Yunus Emre Gökçe'dir.

Resmi Facebook hesabı; https://www.facebook.com/emregokce.yeG

Kendisinin kulladığı resmi twitter hesabı; https://twitter.com/yeGokce

Ve ayrıca kendisine ait bir internet sitesi bulunmaktadır. http://emregokce.com

ve En güzel şiirlerinden bir kaçı şöyledir.

Bir şansımız daha olursa aşktan yana, seni yine severim.
‘‘Ama bu defa değdiğin kadar, sevebildiğim kadar değil!’’

Ömrünü, yanında geçirmeyi düşünmeyeni,
‘‘Ömrünce, yanından bile geçirmeyeceksin!’’

Nasılsa anlamıyor kimse kimseyi...
Uzun uzun susalım artık.

‘‘Her gördüğümü sana benzetiyorum!’’ derken,
Özlediğimi değil de herkesleştiğini hissediyorum artık.

Diyorlar ki,
‘‘Eden bulur.’’
inanmayın, böyle değil.

Eden, yine aşka yeni bir beden bulur.
Başkasına gidecek olan, ne yapsanız gitmek için bir neden bulur.
Size kalan acıdır.

Acı mı?
Hâlâ tokasını saklarken, saçlarını başkasının okşamasıdır.

Biten o dev aşkın ardından,
Ömrünüzce bitmez o sese can veren iki kelimenin cinneti;

‘‘Yaşadık, bitti.’’

Siz,
‘‘Öldük, bitti.’’ diye düzeltin bunu.
Yaşasaydınız bitmezdi, yaşayan bırakmazdı ki.

Kokunu helal et!
‘‘Aşkı zehrettin zaten...’’

Çok giden oldu buradan.
Sen de gitme şimdi.
Yemin olsun,
‘‘O’nlar yakar, ben ısıtırım seni.’’

Not bıraktı kadın...
‘‘Unutamazsam ve utanmazsam, seni ararım.’’

YUNUS EMRE GÖKÇE!

bu adam yazmıyor, resmen ateş ediyor insana. çok beğendiğimiz genç bi şair.

Şiir sevmeyen şahsıma şiiri sevdiren şair.

--spoiler--
''Bitti dedin, bitti.
Gittim...
Ömründen eksilmesin eksikliğim!''
--spoiler--

--spoiler--
Çok kırılmazdı kalbimiz,
‘‘Tanımak mümkün olsaydı, tanışmadan.’’
--spoiler--

‘‘Karanlık olan ne varsa karşında
ne görüyorsan simsiyah yanı başında kötürüm
katran katran koyu ne ilişiyorsa içine
gözlerine ne çarpıyorsa zehirden zifir
hepsini bırak o gece her şeyi yak yoluma vur kendini gel bana.
Saçlarına dokunamadığım sabahlara uyandım.
Uyuyakaldım seni düşüne düşüne.
Düşe düşe boşluğuna
vura vura kendi kapıma eşiğimden kovuldum.

-susulan kelimeleri unutuyorum -

Sıcak ellerinde kaldı aklım
boynundaki kokuda
seninle uyuduğum uykuda
koynundaki rüyada
ciğerinden uçup iki dudağından sızan
damla damla tenime düşen nefesinde kaldı aklım.
Yokluğu bereketim, seni çok özledim!
Ne çok gece ne çok uyudun bensiz.
Böyle bir uzaklığı hayal bile edemiyordu kalbim.’’

kalemi sağlam bir yazardır, onun kitaplarındaki her cümle insanın kalbine ayrı dokunur.
bknz:
Artık anladım ki
Aramayanın,
Bir arayanı ya da muhakkak bir aradığı,
'Gel' diyemeyenin bir geleni vardır ya da bir yeri gidebildiği.
Belki de geri dönüp gittiği birisi.
Meyletmiyorum daha fazla!
Lanet olası bencilliğinle cayır cayır,
Yalanlarınla yana yana,sevin doyasıya!
Kaybım,derdim değil!
Ömrün boyu gurur duy bu sahte galibiyetinle..

‘‘Hiç ayrılmayacak gibi önce, sonra hiç kavuşamayacak gibi sımsıkı güldüler birbirlerine.
Biri uzağa gitti, biri hep uzaklara baktı geceleri.’’

‘‘Kağıttan gemilerinle, ateşten denizlerimi geç ve gel.
Bu defa sevme, anlamaya çalış beni.’’

bana fazlasıyla asaf ustayı hatırlatan genç şairdir. bazı kelime oyunlarıyla da çıraklığını küçük iskender in yapmış gibidir. yetenekli çocuk, bir yerlere illa ki gelecektir.

''Elimi bırakan, eldir... benden saymam bir daha...''

Gözlerime ad koysan;
‘‘Kör’’ olurdu.

Can çekişirken de bu can seni çekerdi.

Kül oldu kor,
Ve bitti.

Şimdi,
Bana benzemeyecek çocuğun bile
Ne kadar sevebilir ki seni?

Bir şansımız daha olursa aşktan yana, seni yine severim.
Ama bu defa değdiğin kadar, sevebildiğim kadar değil!

Aşk acısı çekip zırlayan insanlara omuz olmuş yazar.

Bu insanin kitabına para veriyorsunuz, her kelimenin altını renkli kalemle de çiziyorsunuz, sonra instagram^twitter^facebook gibi yerlere atıp güçlüyüm havası yaratıyorsunuz. Olayı bu, ya da ben böyle anladım.

yeg falan yazar bide sözlerinin sonuna. 2009 da küçük bi facebook sayfası vardı bu elemanın sonra kitap falan çıkardı, şimdi nerde ne yapar bilmiyorum ama okumayı popüler kitaplardan ibaret bilen, sikimsonik aforizmacı aşk acılı sözlerin baş tacı olduğu dönemde fanı falan çoktur herhalde.

tövbelerini hazır tutup dillerinin bir kenarında,
su içer gibi kolay yemin etti bana birileri.
ve etin peşinde koşan kuduz itler kadar şuursuzdular,
çok geçmeden unuttular verdikleri sözleri.

kıblesi şeytan, secdesi şerden olanlara beş vakit avuç açıp dualar etmişim oysa,

bilemedim...

aklımda kalan bir şiiri

--spoiler--
Bir
adam,
Bir kadını ölüm onları ayırana kadar mı sevmeliydi,
Yoksa
kadın tutku bitince ölümü beklememeli miydi?

Adresler başka
aldatmalar aynı değil miydi?
Saatler ihaneti gösterdiyse gecenin geç
vakitlerinin günahı neydi?

Severek ayrılma modasını ilk başlatan
kimdi?
Kimin fikriydi sonsuza kadar dost kalmak?

Kimdi aşkını
ilk kağıtlara yazan..
Masumiyeti bir otel odasında bırakan kimdi?

Son
gece son sigarayı içmek için sevişmek kafi miydi?
Yoksa kapılar
kapanınca ayak seslerini dinleyip ağlamak mı marifetti?

Giden
kimdi,
Kalan kimindi?

Bu ayrılığı kim icat etti?

Ve
geri dönmemeyi gidenlere,
Kimler öğretti?
--spoiler--

--spoiler--
şimdi söndü ışık sustu dudağımda sen çalan ıslık sen dünya ahiret acımsın artık
--spoiler--

sözlerinde olduğu gibi kelimelerle oynadığını bize kanıtlayan şairdir.