dürzü

Fakir Baykurttan ilk öğrendiğim kelime.

Dünya erkek nüfusunun tamamını ifade eden kelime. Her erkek bir dürzüdür. Kabul edin. Evet.

lübnan'da yaşayan etnik grup. aynı zamanda bir hakaret.

Çapkın adamın bir üst versiyonu.

bir dinci küfrüdür aynı zamanda.

Anadoluda ağır bir hakaret ve küfür olarak kullanılır. Baldızını satan anlamında.

Arapça durzī درزى "Suriye ve Lübnan'da yaşayan bir dini topluluğun mensubu" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Muḥammad ismāil al-Darzī "Dürzi dininin kurucusu (ö. 1019)" sözcüğünün nisbet halidir. Bu sözcük Farsça darzī درزى "terzi" sözcüğünden türetilmiştir.

Birinci Dünya savaşında Suriye ve Lübnan bölgesinde yaralı Türk askerlerini katlettikleri için güvenilmez kalleş olarak görülmüştür.

işte bu kanaat dilimize dürzü şeklinde bir küfür kelimesi olarak girmesine sebep olmuştur.

Evli kadinlara sulanan erkeklere verilen isim. Çok garip. Erkegin dogasi, disiye hayir demez pek.

hakaretvari ama sempatik.

“Dürzü”, Osmanlı döneminden gelen eski bir ağır küfür olarak Türkçeye yerleşmiş bir ifadedir. Kelime erkekler için genel olarak ahlaki olarak düşüklüğü kasteder; özel olarak da “karısını, kızını, yakınlarını pazarlayan kadın satıcısı” anlamı yüklenir. Buna karşılık zamanla “Dürzü” sözcüğü karakter bozukluğunun daha hafif veya ağır çeşitli biçimlerini barındıran daha genel bir forma bürünmüştür.

Oysa “Dürzü”, doğru yazılımıyla “Dûrzî”, “Dûrzîlik” , Şiî islam dinine bağlı bir mezhep olarak sayılan ismailiye'nin Suriye ve Lübnan'da yaşamakta olan bir kolu ve buna mensup kişidir.

Osmanlı'da sapkın olarak nitelenen mezheplerdeki kişilere karşı “Dürzü” küfür olarak kullanılmaktaydı.

Buna karşılık Türkiye'de Dürzilik inancına sahip çıkan toplulukların kalmaması, diğerlerinin de bunu kanıksaması sonucu “dürzü” halen ağır bir küfür olarak ifade edilmektedir. Hatta Mahzuni Şerif gibi Alevi, Neyzen Tevfik gibi Bektaşi şairler bile “Dürzü” yü küfür olarak kullanan şiirler yazmışlardır.”senin gibi dürzülerin yüzünden / dininden de soğuyacak bu millet. (Neyzen Tevfik); “Dürzülerde olmaz gurur / Dürzü başı eğik durur” (Aşık Mahzuni Şerif)

Modern Türk toplumunda “Dürzi”liğin bir mezhep olduğunun geniş kitlelerce bilinmesi, 1970'lerdeki Lübnan iç savaşı sonrasında Dürzilerin etnik ve dinsel bir grup olarak kendilerini göstermesiyle ortaya çıkmıştır.

Alıntıdır.

Dürzü, aslında ağır bir küfür olup aynı zamanda Aşık Mahzuni Şerif'in bir parçasıdır. Gerçekten de Üstad Mahzuni'nin dediği gibi bu dürzüler, bu deyyuslar bizi mahvetti. ilgili eserin sözleri şu şekildedir:
''Bizim köyün tek sahibi.
Bir kınalı dürzü dürzü.
Kan emiyor yılan gibi.
Bir kınalı dürzü dürzü.

Dürzülerde olmaz gurur.
Dürzü, başı eğik durur.
Dışı müslüm içi gavur.
Bir kınalı dürzü dürzü.

Dürzü, gezer nazlı nazlı.
Dürzüde çok şey gizli.
Bizim dürzü, dört boynuzlu.
Bir kınalı dürzü dürzü.

Dilinde cennet alası.
Yüzünde kara cılası.
Mahzuni'nin baş belası.
Bir kınalı dürzü dürzü.''
ilgili link: https://www.youtube.com/w...0Vwpc7c&start_radio=1