diotima

burning: a wish albümünden bir lacrimas profundere şarkısı.

fall away from me
my tears won't dry
so what is
you must not
leave me

my life on you
into your arms
i cling to
and where are
you you're a lie

hating you
so what is you must not

for the things you do
break me into
and all tears we weep
will flow for you
but you're a lie

melankolinin dibine vurmuş sadeliktir.

Sokrates'in akıllı kadınının adıdır Diotima..

ayrıca 7. nesil yazardır kendisi, hoş gelmiştir.

sözlüğün akıllı yazarlarından biri. daha fazla yazması umuduyla..

kadın kısmının akıllısı pek makbul değildir der atalarımız. sanırım bazen onlar da yanılabiliyor.

çok başarılı tespitlerde bulunan, yaratıcı bir yazar.

geyiğin dibine vurduğum yoldaş 7. nesil yazardır. Hoşgeldin hiçbişeyeboşunaiçlenmeyenadam takipçisi.

hoşbulmuştur. * hbbia'nın takipsidir ancak gülmek için takip eder, kendisine herhangi bir oylamada bulunmaz. nedeni; #8879216

lise 4e geçmiş yazardır. sınavda başarılar diliyoruz.

ösym'nin nacizane sevgilisidir. *

ankarada yaşayan sıcak kanlı sevimli bir sözlük yazarıdır.

orjinal ve anlamlı yazan liseli, tatlı bir bebektir kendisi. güzel yazan güzel bir yazar.

hayallerimin, gözyaşlarımın, umudumun adı olan diotima; doğan güneşle birlikte ışıltısını saçtı dünyama. öylesine dardı ki pencerem üstelik dört bir yanı duvarlarla çevrilmiş olmasına rağmen karşı koyamadı bu güneşe. süzüldü diotimaya dair her şey odamın içine. ayışığı oldu sarhoş gecelerime, melankoli oldu asi şiirlerime.şimdi her şeye duyduğum hüzün saçlarıma yıldızların gözyaşları olarak dönse de.. arafıma sonsuz denizimin her bir damlası olarak döktüm dizelerimi.

nargileyle fotoğraf çekilen, babasının tofaşından utanan, facebook'a cool fotoğraflar koyan bir ergen kardeşimiz. beni yanlış anlamış, çünkü yanlış anlamasaydı 3 tane aynı tarz başlığım için "sol frame i aynı tarz başlıklarla doldurdu, kendini küçük düşüyor bence" demezdi. ben ergen düşmanı değilim be hacu, her insan ergenliğe girer, lakin bazılarına sinir oluyorum, sen üstüne alınma.

sana buradan bir şarkı armağan ederek entrmi bitiriyorum;

http://www.youtube.com/watch?v=jYhYsL-eCBM

beni hala anlamamış yazar. yav canım ciğerim, ergenim, liselim. ben özenti liselilere laf atıyorsam, sen ne deyu alınıyorsun? bana kısıtlı sözcük dağarcığıyla ithamda bulunuyor diyorsun, biraz kitap oku be;

(bkz: justin bieber sonsuzluğa doğru ilk adım) *

edit: neyse nick altıma yazmana gerek yok diyorum kardeşimize, cevap vermenede gerek yok. senin dışındaki justen'ci ergenlere lafım. sana demedim yani. ok bye! *

"öylesine" diye saçma sapan başlıklar açabilen bir başka troll.

Friedrich Hölderlin'in eseridir..

Ayrıca unutulmaz kadındır..

Diotima

Sen susarak katlanırsın, onlarsa anlamazlar seni

Ey kutsal varlık! Solar gidersin susarak;

Çünkü ah, boşuna ararsın barbarlar

Arasında yakınlarını günışığı içre,

Artık varolmayan o ince, büyük ruhları!

Fakat ivecendir zaman. Ama ölümsüz türküm,

Ey Diotima, görecektir o günü, tanrılardan sonra

Kahramanlarla seni adlandıran ve sana benzeyen!

ve böyle devam eder diotima..

Bruchstücke einer älteren Fassung

Lange tot und tiefverschlossen,
Grüßt mein Herz die schöne Welt,
Seine Zweige blühn und sprossen,
Neu von Lebenskraft geschwellt;
O! ich kehre noch ins Leben,
Wie heraus in Luft und Licht
Meiner Blumen selig Streben
Aus der dürren Hülse bricht.

Die ihr meine Klage kanntet,
Die ihr liebezürnend oft
Meines Sinnes Fehle nanntet
Und geduldet und gehofft,
Eure Not ist aus, ihr Lieben!
Und das Dornenbett ist leer,
Und ihr kennt den immertrüben
Kranken Weinenden nicht mehr.

Wie so anders ist's geworden!
Alles was ich haßt und mied,
Stimmt in freundlichen Akkorden
Nun in meines Lebens Lied,
Und mit jedem Stundenschlage
Werd ich wunderbar gemahnt
An der Kindheit goldne Tage,
Seit ich dieses Eine fand.

Diotima! selig Wesen!
Herrliche, durch die mein Geist,
Von des Lebens Angst genesen,
Götterjugend sich verheißt!
Unser Himmel wird bestehen,
Unergründlich sich verwandt
Hat, noch eh' wir uns gesehen,
Unser Wesen sich gekannt.

Da ich noch in Kinderträumen,
Friedlich wie der blaue Tag,
Unter meines Gartens Bäumen
Auf der warmen Erde lag,
Da mein erst Gefühl sich regte,
Da zum erstenmale sich
Göttliches in mir bewegte,
Säuselte dein Geist um mich.

Ach und da mein schöner Friede,
Wie ein Saitenspiel, zerriß,
Da von Haß und Liebe müde
Mich mein guter Geist verließ,
Kamst du, wie vom Himmel nieder
Und es gab mein einzig Glück,
Meines Sinnes Wohllaut wieder
Mir ein Traum von dir zurück.

Da ich flehend mich vergebens
An der Wesen kleinstes hing,
Durch den Sonnenschein des Lebens
Einsam, wie ein Blinder, ging,
Oft vor treuem Angesichte
Stand und keine Deutung fand,
Darbend vor des Himmels Lichte,
Vor der Mutter Erde stand,

Lieblich Bild, mit deinem Strahle
Drangst du da in meine Nacht!
Neu an meinem Ideale,
Neu und stark war ich erwacht;
Dich zu finden, warf ich wieder,
Warf ich meinen tragen Kahn
Von dem toten Porte nieder
In den blauen Ozean. -

Nun, ich habe dich gefunden!
Schöner, als ich ahndend sah
In der Liebe Feierstunden,
Hohe Gute! bist du da;
O der armen Phantasien!
Dieses Eine bildest nur
Du, in deinen Harmonien
Frohvollendete Natur!

Wie auf schwanker Halme Bogen
Sich die trunkne Biene wiegt,
Hin und wieder angezogen,
Taumelnd hin und wieder fliegt,
Wankt und weilt vor diesem Bilde

Hab', ins tiefste Herz getroffen,
Oft um Schonung sie gefleht,
Wenn so klar und heilig offen
Mir ihr eigner Himmel steht,
Wenn die Schlacken, die mich kümmern,
Dieses Engelsauge sieht,
Wenn vor meines Friedens Trümmern
Dieser Unschuld Blume blüht;

Habe, wenn in reicher Stille,
Wenn in einem Blick und Laut
Seine Ruhe, seine Fülle
Mir ihr Genius vertraut,
Wenn ihr Geist, der mich begeistert,
An der hohen Stirne tagt,
Von Bewundrung übermeistert,
Zürnend ihr mein Nichts geklagt.

Aber, wie, in zarten Zweigen,
Liebend oft von mir belauscht,
Traulich durch der Haine Schweigen
Mir ein Gott vorüberrauscht,
So umfangt ihr himmlisch Wesen
Auch im Kinderspiele mich,
Und in süßem Zauber lösen
Freudig meine Bande sich..

friedrich hölderlinin - bence- en ilginç şiiridir. ilginç oluşu şu şekilde cereyan eder: hölderlin bu şiiri bir kadın için kaleme alır. şiirde bahsedilen diotima aslında felsefede geçen bir kişidir. platon'un anlattığına göre diotima bilgiyi taşıyan bir kadındır. bilme arzusunun, bilginin bedenleşmiş halidir bir anlamda. hölderlin ise suzanne gontard isimli kadını bu isimle çağırıp ona şiir yazmıştır. kanımca hölderlin'in en güzel şiirlerinin başında gelir. hölderlin suzanne gontard'ı kaybetme durumuyla karşı karşıya gelince - ilginç biçimde- hiç savaşım vermez. "kader" diyerek kabullenir.

hölderlin gibi karamsar bir yapıdaki birine mutluluktan bahsettiren bir kadındır aynı zamanda. hölderlin diotima şiirini yazdıktan sonra yazdığı mektuptan uzun uzun mutluluğu tanımlar.