deprem

Yer kabuğunun yerinden ıynaması ile oluşan sallantı.
(bkz: sallanma qeyf)

bugün bir seminer de konusu geçti. ablanın biri dedi ki allahtan deprem konusunda tecrübeliyim..

ne demek istedi hala anlamadım.. ne yapıyorsun abla kuma köstebek gibi dalıp fayın yönünü mü değişiyorsun ? veya binanın temeline destek mi oluyorsun 'dur dur tuttum bu tarafa düşmeyecek o bir tarafa geç ahmet'.

edit : anladık beyler açıklayıp durmayın. espiri olsun diye şey ettik.

en sevilen insanları hayattan almak için gönderilmiş bir afettir.

an itibariyle izmirde oldu.

tatlı bir sarsıntı yaşatmıştır an itibari ile.

1 saat önce falan izmir'de hoplatmalı versiyonuyla içimizi titreten doğa olayı.

olmaması dilenen.

ayrıca; yurdumuzda 1 hafta içinde 5 ila 7 arası bir deprem olabilir. ( inşallah olmaz tabi )

aklıma 17 ağustosu getiren yer hareketidir. Allah kimseye deprem acısı yaşatmasın, başka acı da yaşatmasın tabi.

maltın güzel şarkısıdır.

şu anda ısparta'da yaşanan olaydır.

az önce yaşandığını düşündüğüm doğa olayı.

hisseden var mı hisseden ?

insanların hatırlamasına az kalmıştır.

işte o zaman paranın yenmediğini tekrar hatırlıcaz.

http://www.aktifhaber.com...kutan-deprem-1056707h.htm

oo salliyor, bugun kac oldu bilinmez..

(bkz: fay hattı üzerinde oturmak)

demeyin oyle..

bu aralar sik sik yaşanan, hayir evde yalnizim o yuzden korkuyorum.

bana mı öyle geldi lan dediğim durum.

az önce istanbul'da olandır.

gene sallandık.

oldu oldu küçük bir sarsıntı, zaten büyük olsa hepimiz gebeririz.

tabi lan nereye kurtuluyoz, müteahhitlerin alayı orospu çocuğu neticede...

az önce salladı lan bir ben mi hissettim.

bi yerde ne kadar çok deprem olacak derlerse orada deprem olmuyor.

ufak ufak artçılar halinde olması iyi olan doğal afet, zelzele. ki zaten genelde fark etmediğimiz ufak sarsıntılar yaşıyoruz.

allah korusun.

ürkünç doğal afet. yaşadığınız an hissedilen acziyet ve çaresizliğin tarifi yoktur.

sene 1998. güzel bir yaz günü, 27 Haziran.

mersin'de oturuyoruz. yaşım 9. aşağıda top oynuyoruz çılgınlar gibi. saat akşam 4-5 civarı. bir bağırış çağırış oluyor apartmanda, anlam veremiyorum. ben hissetmiyorum, anlamıyorum hiç bir şey koşturduğum için sağa sola diğer arkadaşlar gibi. sonra kulağımda bir ses yankılanıyor hiç unutmam o anı. hala kulaklarımda.. "emine boğuluyorrr". apartmanda inen herkes apartmanın biraz uzağında dikilip yukarı bakıyor. 4. katta emine adında bir komşumuz var.. "ulan kıza bir şey oldu herhalde" diyorum bende bakıyorum yukarı doğru.. sonra konuşmaları daha net anlamaya başlıyorum etrafta.. deprem.. çok fena deprem.. 1998 Ceyhan depremi.. 6,2 şiddeti.

"çok fena salladı abi"
"çok uzun sürdü ya"
"çok korktum.."

gibi şeyler duyunca beynimden vuruluyorum. apartmanın çoğu aşağıda ama bir sıkıntı var. annem, babam yukarda. şimşekler çakıyor kafamda ve öyle bir fırlıyorum ki apartmandan içeri kimseyi dinlemeden ağlayarak anlatamam. şimdi bile gözlerim dolar o anı düşündükçe. o esnada daha birinci kata çıkmadan bizimkileri görünce apar topar aşağı inerken rahatlıyorum. sarılıyorum ikisine de.

şükürler olsun hiç bir sıkıntı olmadan atlattık o günleri. ama nerede bir deprem haberi görsem, son dakika; içim ürperir. ağlamaklı olurum. allah kimseye yaşatmasın bu olayı. gerçekten ürkünç.

eski yayli yatakta yatarken olan depremi hissettikten sonra odadaki arkadaslarima soyledigimde. Az yüklen diye cevaplandigım an

Az önce kardeşimin ranzada döndüğü için sallandığını varsayarak umursamadım sonra facebook a bi baktım ESKiŞEHiR DE DEPREM 4.3
Allah korudu.

her konuşma da garip bir şekilde konuşmanın sonunu getiren doğa olayı. sanki yakın bir vakitte yaşanacakmış gibi sürekli karşıma çıkandır.