delirmek

Bünyede yavaş yavaş hasıl olan karmaşıklıktır.

Uykusuzluk, kendi kendinle konuşma, durup dururken ağlama modu, en ufak bir olaya karşı aşırı tepki verme, içine attığın şeylerden ötürü geceleri aşırı gerçekçi kabus görme olaylarıyla inceden delirmeye başladım sanırım.

Hayırlısı ile tamamen delirsem de rahat etsem.

günümüz insanının duygularını ifade için devamlı kullandığı kelimedir. bunun alternatifi de depresyona girdim lafıdır.

Çok ince bir çizgi üzerinde yaşamaya çalışmak.

Başka bir kavramla ilintisi var gibi şöyle mi?

Büyü.

Büyünün temel iki ilkesi şunlardır:

1.benzerler, benzerleri üretirler.

2.bir kez ilişkiye girmiş bulunanlar birbirlerini uzaktan etkilemeyi sürdürürler (Malinowski 1995).

Bu seçenekler yoruma açıktır.

Ateşi çalıp kim yeryüzüne getirdi çok merak ediyorum. Bu büyü konusu biraz soyut ama yaşamak bu ya bir de bu perspektiften görelim. Ne de olsa hepimiz sembolik yabancılar değil miyiz?

Bazen doğaüstü olan, doğal olandan daha mantıklı olabilir. Bunu güneş adam söylüyor, kendisi soylu bir vahşidir. ısıtarak delirtir tüm varlığınızı. Güneş yanığını kim kurtarsın?

Şiirsel bir isyan başlatmanın zamanı gelmedi mi?

Evrimsel bir yara oluşuyor kalplerimizde. Teoriler tarih öncesine dayanıyor.

Biz ne zaman düşünmeden yazacağız, bir de usulca okuyup ağlayacağız?

Not: güzel yaşamak ben de istiyorum ama yaşamak istemiyorum!

kime göre, neye göre?

kötüdür.

Bazıları hiç delirmez, ne korkunç hayat sürüyorlardır kimbilir."

Charles Bukowski

Alayım sorularınızı.

''' Şu manzaraya bir bakın. Bu taşıdığım Ayşegül mü? Hayır, hayır. Bu taşıdığım Ayşegül değil. Sanki kollarımda bütün kainatın yükü, binlerce mutsuz aşığın cesedini taşıyorum. Şimdi kucağımda yatan bu cansız beden, sevgilim, Ayşegülüm... Ölürken, ölürken bende kalan tek akıl kırıntısınıda beraberinde götürecek. Hayatımın bütün anlamını alıp gidecek. Acıdan bir dağ düşünün, sanki üstüme devrilmiş. Dünyadaki tüm balinalar sanki aynı anda karaya vurmuş. Göçmen kuşları düşünün, sıcak iklimlere varamadan acımasız bir avcı hepsini vurmuş. Yaşamaya verilecek en güzel tepkidir delirmek. Hayatıma bir kız girmiş, nasıl desem? Sanki ben çıkmışım kendi hayatımdan, O kalmış geriye ama şimdi? O'da gidiyor. Takside onu ilk gördüğüm günden beri, ben sadece onun için nefes almışım. Yaptığım herşeyi onun için yapmışım. Bütün kavgamı onun için vermişim. Kalbim, sadece O var diye atmış...

insan neresi ile aşık olur? Kalbiyle mi? O zaman neden deliriyorum? Aklıyla mı? E akıl aşka en uzak şey ya da deliren aklımız değil, kalbimiz o zaman. Kalbi deliren ilk insan olarak, bunda da tarihe geçiyorum. Yaz bakalım,

Yaşadığı sonsuz acı sonucu zayıf yüreği kaldıramayarak kalbini çıldıran P.K. kapatıldığı akıl hastanesinde, aşırı rutubet sonucu verem olarak.. Yazma be oğlum, yazma.. ''

Delilik bir anda gelmez hep vardır en azından bende öyle.

Söylemek istediğini söyleyemeyip içine atınca daha da bir içinden çıkılamayan durum olup delirmeye yakın hissedebiliyor insan. Beyin fonksiyonlarını yitirir ve fiziki faaliyetleri yapamazsınız. Bu da delirmeye olanak sağlar.

bu aralar içinde olduğum durum.

bazen kaçınılmaz şekilde yaşanılan durum.

Mesela şu an ben.

Avea in Toch 2 gibi müzelik bir telefonun rehberini yeni bir telefona taşımak istiyorum. Her zaman kullandığım rehber programları telefonu beğenmiyor. işin boktan tarafı guruplandırma yapılarak local olarak kaydedilmiş numaralar. Guruplandırma gmail de yapılmadğı için akıllı yedekleme de yaptıramıyorsun. Ya kardeşim kullanmasını bilmiyorsan kullanma şunu... Locale guruplama yaparak telefon kaydetme nedir ya? Nasıl bir ruh hastasısın sen...

düzenli olarak her gün yaptığım eylemdir.

Nasıl olurdu merak etmiyorum desem yalan olur.

Özgürlüktür.

Zaten ne çektiysek sorumlusu hep bu 'normal' insanlar.

Siz bayılmayı ölmek sanıyorsunuz.

Herkesin hakkı. Aklın dayatması bizi baskılıyor. Her şey mantıklı olmak zorunda değil.

sürekli o geçiş aşamasına gelip geri gidiyorum gibi. Tam olarak delirmedim ama normal de değilim hani biliyorum.

Bir de şu bahsettiğimiz "normal" tanımına gelirsek... Etrafa bakınca bu normal dediğimiz insanlar da bana göre normal değil yani. Herkeste üç beş tahta eksik. Hepimiz bir miktar deliyiz yani. Bazılarının oranı daha fazla bence tek fark bu.

bugün bana yaşatılan bir olay sonrasındaki durumumu açıklayan en iyi kelime.

(bkz: imkanı olan delirsin)

Beyin kimyasının bozulmuş olduğunun ispatıdır.

Beyin, göz gibi organlar kendisini yenileme özelliğine sahip olmadığından, kişi hayatını o şekilde yürütmek zorundadır.

keşke çoluğum çocuğum olsa da şöyle delirmek için bahanem olsa.
https://www.izlesene.com/...i-delirme-sahnesi/8563298

özellikle şey istiyorum, çocuğa ateeeş diye bağırıcam tuf yapacak
aaa aferin lan tam isabet aslan oğlum diye öpücem.
sonra şımarıp tuf tuf tuf tuf yapınca kızıcam ona
yavaş ulan eşoğlu eşek az mermi harca, ocağıma incir ağacı mı dikeceksin diyecem.
barış anlaşması olunca da annesi bize şarkı söyler ben de ağzımda davul çalarım resmi geçit filan yaparız oh amk.

şey bir de yiğit ali uçak ? uçak var havada
dan
düştü ehehe kimin oğlu

edit : arkadaşlar şu kemal sunalın çekilin yoldan geliyor batman dediği yer var ya heh orayı öyle yapmam ben.
şey
heeey heeey açılın yoldan vaahşi batıdan geliyorlar eskidi bunlar törkiş kovboylar dıgıdık dıgıdık yaparım.

offf benim evlenmem lazım çocuk yapmam lazım arkadaşlar.

edit2: lan düşünsenize ben büyük oğlan sonra anneleri sonra küçük oğlan evin ortasında halay çekerek zafer kutluyoz. kız da ufak daha öyle bize bakıyor gidip onu kucağıma alıp halaya dahil ediyorum. oynuyoz öyle kedi de uzaktan gözleri dikmiş bakıyor filan *
off çok pis heveslendim

Aklın zembereğinden kurtulması hali.

bir filmde gayet güzel ele alınmış aklı yitirme durumu. hep merak ederim insan nasıl delirir, hayatı nasıl tepetaklak olur akıl tutulmasıyla diye; film bunu bence güzel ele almış. beğendiğim ender türk filmlerinden.

(bkz: mutlak adalet)

(bkz: saçmalama lütfen)

Biraz delirmek hepimizin hakkı.