bugün
- nervio'ya yapılabilecek yemekler16
- sude sendromu9
- işten çıkarken adama ingilizce am günü yağ6
- true nickli yazar9
- ismet sözlüğe meme atsın kampanyası10
- mervelere giden kızla ciddi düşünmek3
- ben ibneyim diyen erkek4
- ben kaşarım diyen kız3
- zehirli mantarlar6
- uludağ şikayet10
- ismet birader bir kardeştir4
- ekrem imamoğlu serbest kalsa cb olur7
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- bir pazar günü3
- kardinal pietro parolin ankarada2
- hangi yazar hangi yemeği seviyor3
- ismet gurbuz 2024'ün ne yapsa ceza almaması9
- ismet gurbuz 202410
- göksel arsoy3
- ismet gürbüzün rahatsızlığı3
- çürük çorbası3
- ismet silinesiye yazmıyoruz kampanyası6
- richard mann2
- 2 ocak 20273
- mutlu günlerin gelecek olması2
- ne kadar yaşlısın6
- ismet gürbüz'e yazarlardan sorular5
- bir kadına yemek yapmak5
- genital bölge temizliği6
- havariler2
- silinesice2
- sen yetkili bi abiye benziyorsun4
- trabzonspor maçı var2
- 22 kasım 2026 trabzonspor eyüpspor maçı2
- silinesiye2
- güzel bir kadın için yemek yapmak3
- clemence baptista3
- yemek yapmayı bilmeyen kadın5
- sözlük serzenişleri3
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- anın görüntüsü22
- başlık engelleme özelliğinin gelmesi7
- uludağ sözlüğe getirilmesi gereken kurallar5
- 4 ocak 20272
- gta 635
- 3 ocak 20272
- yapay zeka insanları embesil yapacak2
- ayak paça çorbası2
- suriyelilerin hala gitmemesi durumu3
- fon soruşturmasında 44 58 milyar tl tahsilatı2
murathan mungan şiiri.
dalgın çalgılar gibi duran akşamüzerleri...
incir kokan gece sokağı...
sonra yüzündeki sabahın ilk ışıkları...
yağmurlara çıkmazdın
günler gölgelenirdi kendiliğinden
sonra günler üst üste
üst üste düşerdi yeniden
bütün gün güz bahçelerine uğradım
gözlerinde sarmaşık, ıtır, su zambakları
ellerine karacalar inerdi
güneş yanığı perdelerde
eteklerine kuşların konduğu sedir
pamuk akı örtüler
suyu hiç eksilmeyen sürahinin ışığı
asılı kalırdı zaman
ölümsüz sanırdık kendimizi
kızılı erken düşen ikindilerde
bir daha hiç dağılmadı karanlığım
kalktım gittim ağarmış örtülerin altındaki zamandan
uzakları denedim. uzaklıkları ölçtüm kendimle
dudaklarım yakamozlar gibi şaşırırdı
o uzak çalgıların eşliğinde
belleğin zalim uçurumları
her gittiğim haritada yerini alırdı
patlamış serin güller olurdu, ıslak badem, tuz
arasaydılar büyümemiş bir sevinci bulurlardı belki
çok yoklanmış yüreğimin bir yerinde
uzun bir yolculuk gibi yaşadıkları
kısacık sokaklardan vazgeçselerdi
ben oradayken
belki de hâlâ orada olurdum ben
kendime yazdığım hayatları
ayıklamakla geçmezdi ömrümün
yaprak zamanı
bir ben söylerdim kuytu akşamlarda
dalgın çalgıların unuttuğu şarkıları
sürgüne açık kapıların eşiğinde
çok oyalanmamalı insan
mevsimler kullanıldıkları yerde kalmalı
varlığı kendinden taşan yaz hayvanlarıydık bu bahçede
anlamıştık dağılacağımızı
perdeler artık başka güneşleri saklayamazken
bu sefer kalan eşyalarımı da topladım
yeni yollara çıkılamazmış sanki
durup geçmiş bir kavşakla ödeşmeden
bir tek yanıma bu çalgıyı aldım.
haziran, kasım 1991, ludwigshafen
yaz geçer, metis yayınları, 1992
dalgın çalgılar gibi duran akşamüzerleri...
incir kokan gece sokağı...
sonra yüzündeki sabahın ilk ışıkları...
yağmurlara çıkmazdın
günler gölgelenirdi kendiliğinden
sonra günler üst üste
üst üste düşerdi yeniden
bütün gün güz bahçelerine uğradım
gözlerinde sarmaşık, ıtır, su zambakları
ellerine karacalar inerdi
güneş yanığı perdelerde
eteklerine kuşların konduğu sedir
pamuk akı örtüler
suyu hiç eksilmeyen sürahinin ışığı
asılı kalırdı zaman
ölümsüz sanırdık kendimizi
kızılı erken düşen ikindilerde
bir daha hiç dağılmadı karanlığım
kalktım gittim ağarmış örtülerin altındaki zamandan
uzakları denedim. uzaklıkları ölçtüm kendimle
dudaklarım yakamozlar gibi şaşırırdı
o uzak çalgıların eşliğinde
belleğin zalim uçurumları
her gittiğim haritada yerini alırdı
patlamış serin güller olurdu, ıslak badem, tuz
arasaydılar büyümemiş bir sevinci bulurlardı belki
çok yoklanmış yüreğimin bir yerinde
uzun bir yolculuk gibi yaşadıkları
kısacık sokaklardan vazgeçselerdi
ben oradayken
belki de hâlâ orada olurdum ben
kendime yazdığım hayatları
ayıklamakla geçmezdi ömrümün
yaprak zamanı
bir ben söylerdim kuytu akşamlarda
dalgın çalgıların unuttuğu şarkıları
sürgüne açık kapıların eşiğinde
çok oyalanmamalı insan
mevsimler kullanıldıkları yerde kalmalı
varlığı kendinden taşan yaz hayvanlarıydık bu bahçede
anlamıştık dağılacağımızı
perdeler artık başka güneşleri saklayamazken
bu sefer kalan eşyalarımı da topladım
yeni yollara çıkılamazmış sanki
durup geçmiş bir kavşakla ödeşmeden
bir tek yanıma bu çalgıyı aldım.
haziran, kasım 1991, ludwigshafen
yaz geçer, metis yayınları, 1992
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com