bugün
- türklerin ileri olduğu konular21
- en gey özelliğiniz10
- burçlara inanan erkek15
- en son alınan hediye7
- soğuğu sıcağından daha iyi olan şeyler7
- yazarların çektiği manzara fotoğrafları9
- çırçıplak yatmak9
- sözlük kavgalarındaki avamlık5
- nervio yu çok seviyorum ne yapmalıyım7
- sokakta gocu ile karşılaşmak5
- bir kadının en güzel bölgesi8
- eski seni özlüyor musun6
- deri ceketli serseri5
- abd vizesi5
- dünyanın en güzel tatlısı8
- arkadaşlar bakar mısınız11
- caner taslaman7
- 40 yaş üstü kel sözlük yazarı5
- dinsize inanır mısın17
- sözlükte kadınlara sararak tatmin olan incel5
- bir gün öleceğini unutmak10
- bugün sağlığın için ne yaptın7
- nasuh mahruki2
- her başlığın altında biten sözlük paraziti5
- geceye acı ama gerçek bir cümle bırak3
- vantilatörü kendine çevirmek6
- özlenen hissiyatlar6
- ruh hastası olan yazarlar6
- seninle şurada olabilirdik5
- uysaljakoben gocu'nun fake hesabı mı5
- kültürün bireyi boğması4
- bir insanın daraldığında sığınabileceği yerler5
- ayak sevecek kadar abaza olmak3
- gocu pandela barışı4
- film izlerken ağlayanlara gülmek3
- evdeki alkolün bittiği anda yapılacaklar5
- sözlüğün kalitesindeki artış4
- sevgiliyle karşılıklı ağlamak3
- salak yazarlar7
- ioçke'nin elleri4
- geceye bir şarkı bırak23
- ses yakışıklılığı2
- ak saçlı klavye delikanlısı3
- kasiyer kızdan hoşlanmak4
- pandela6
- kültür seviyesi yüksek esprilerin havada kalması4
- chatgptye penis fotoğrafını atmak18
- bir kadının kalitesiz oldugunu gösteren detaylar3
- gocu31
- bir insanda en sevilen özellik3
Aşkın resmi çıkolatasıdır..*
çok yendiğinde o güzelim tat çok başka tatlara bürünecektir.
hamdi alkan'ın canlandırdığı, Hihoha diye güzel bi yaşam formu.
efsane çikolata.
ne milka'sı ne bind'i yaw. marketlerde bulsam şekerli başka bişey yemem. o kadar iddalıyım.
ne milka'sı ne bind'i yaw. marketlerde bulsam şekerli başka bişey yemem. o kadar iddalıyım.
çocukluğumun çukulatası.
günümüzde haydarpaşa garının orada satılan güzelim varlık.
küçükkene pek bi severek yediğimiz portakallı çikolata.
kayısılı olanı hala bazı mahalle bakkallarında bulunabilir.*
çocukken her bakkala gidildiğinde alınıp afiyetle yenen çikolata. hala görünce alır afiyetle yerim.
uzun bir süreden sonra tekrar görünce sevinçten bakkalla halay çekme hemen ardından timsah yürüyüşü yapma isteği uyandırdan çikolata. kalite açısından noksan fakat lezzeti ile dünyalara bedeldir.
80-90 jenerasyonun vazgeçilmez yiyeceği. anne veya baba para verir ekmek almak için bakkala gönderir, artan bozukluklar ile alınacak tek şeydir cino. son zamanlarda toblerone ile kıyaslanması, cino hayranlarını bile çıldırtacak duruma getirmiştir.
eskiye özlem ile bakan gençler, cino satan bakkal bile aramaktadır. önceden her bakkalda satılırken artık, ismi cismi duyulmayan sokak arasındaki bakkallarda yerine almaktadır.
eskiye özlem ile bakan gençler, cino satan bakkal bile aramaktadır. önceden her bakkalda satılırken artık, ismi cismi duyulmayan sokak arasındaki bakkallarda yerine almaktadır.
durduk yere yıllar sonra canımın çektiği ama bulmanın imkansız olduğu gerçeğiyle beni acı bir şekilde yüzleştiren, portakallısının eşi benzeri olmadığı efsane tat.
beni çocukluğuma götüren çikolatadır. bakkaldan hergün birsürü alıp yediğim çikolataydı. 90larda çocuk olmanın en iyi yönlerinden biriydi diyebilirim cino için. *
izmit'te halen satılan çikolata.
çocukluğumun en güzel anılarından biri. hatta bununla ilgili şöyle bir fantazim vardı.. hasta oluyorum ve beni doktora götürüyorlar. doktor diyor ki "cino hastalığına kapılmış". bizimkiler soruyor "ne yapmamız lazım?" diye. doktor da "istediği zaman cino alın" şeklinde cevap veriyor ve ben elinde cino kutusuyla gezen harikalar diyarındaki alice kıvamında mutlu oluyorum. ne yaptınız ya sabah sabah nereden gördüm ben bu başlığı.
6 yaşındaydım. babam elinde kocaman bir kafesle eve gelmişti. altın renginde bir kafes.
anlamıyordum annem çok sevinmişti nedense bende anlamaz gözlerle ona bakıyordum.
damak şakırtadıyordu sürekli. nasıl çıkartıyor acaba bu sesi diyordum. sonra bana "bu bir papağan cino artık bizimle birlikte kalacak" dediler.
sevinmiştim.sonra onu sevmek istemiştim parmağımı kafesin içine uzattım kafasını kaşımak için. işaret parmağımı olanca gücüyle ısırdı. çok ağlamıştım. aylarca konuşmadım cinoyla.sevmedim de.
sonra bir sabah adımı söylediğini farkettim. evimize gelen misafirlere hoşgeldiniz bile diyordu.
cino eve geldikten 4 yıl sonra babamı kaybettik. o günden sonra cino bize bir yadigar bir emanet oldu.
her baktığımda babamı anımsardım.
seneler seneleri kovaladı.
bu sabah telefonum çaldı. annem arıyordu. açtım telefonu. ufak kardeşim "abi bir şey diyeceğim ama üzülme nolur" dedi.
"abi cino öldü" dedi.
cino bize geldiğinde ben 6 yaşındaydım. oda 7 yaşındaydı.
18 yıl geçirdim ben onunla. konuştum. hayvan gibi değildi aileden birisiydi.
öldü.
ağlayamıyorum da. öldü işte.
anlamıyordum annem çok sevinmişti nedense bende anlamaz gözlerle ona bakıyordum.
damak şakırtadıyordu sürekli. nasıl çıkartıyor acaba bu sesi diyordum. sonra bana "bu bir papağan cino artık bizimle birlikte kalacak" dediler.
sevinmiştim.sonra onu sevmek istemiştim parmağımı kafesin içine uzattım kafasını kaşımak için. işaret parmağımı olanca gücüyle ısırdı. çok ağlamıştım. aylarca konuşmadım cinoyla.sevmedim de.
sonra bir sabah adımı söylediğini farkettim. evimize gelen misafirlere hoşgeldiniz bile diyordu.
cino eve geldikten 4 yıl sonra babamı kaybettik. o günden sonra cino bize bir yadigar bir emanet oldu.
her baktığımda babamı anımsardım.
seneler seneleri kovaladı.
bu sabah telefonum çaldı. annem arıyordu. açtım telefonu. ufak kardeşim "abi bir şey diyeceğim ama üzülme nolur" dedi.
"abi cino öldü" dedi.
cino bize geldiğinde ben 6 yaşındaydım. oda 7 yaşındaydı.
18 yıl geçirdim ben onunla. konuştum. hayvan gibi değildi aileden birisiydi.
öldü.
ağlayamıyorum da. öldü işte.
çok özlediğim çocukluğumdur. çok aradım ama bir türlü bulamadım.
o çok ünlü almanya, isviçre çikolataları bunun yerini tutmaz bunda başka bir tat vardı çok güzeldi.
0.50 kuruşa 5 tane alınan çocukluğumuzun çikolatası. pardon bir çikolatadan daha fazlası. bulamıyorum uzun zamandır bakkallarda marketlerde. bir fıstıklı damak yiyen kartalın zengin çocukları vardı birde elinde cino çift kale maç yapan kartalın çocukları.
doksanlarda çocuk olanların hem ucuzluğu hem de tadıyla gönlüne taht kurmuş çikolatadır. hala sevilir ki bu.
has türk çikolatası. 90 yıllarda çocuk olanlar bilir onun gerçek tadını. şimdi sadece bayrampaşada üretimi var sanırım.
ayrıca milka bizim zamanınımızda lüx çikolataydı. ve o kadar çeşit çikolata yoktu şimdiki zamana göre. o yüzden herkesin ulaşabildiği şimdi 20 li yaşları ortasında olanların çok iyi bildiği tatdır.
ayrıca milka bizim zamanınımızda lüx çikolataydı. ve o kadar çeşit çikolata yoktu şimdiki zamana göre. o yüzden herkesin ulaşabildiği şimdi 20 li yaşları ortasında olanların çok iyi bildiği tatdır.
portakallı bir çikolata o zamanlar 100.000 liraydı. ama şimdilerde hiç göremiyorum.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar