cihangir bekiş

eve gelen bir albayın şehidin anne ve babasına oğullarının şehadetini bildirmesi soncu, babanın verdiği "ben içerideki gelinime ne diyeceğim?" cevabı olayın ne kadar içler acısı olduğunu göstermeye yetecektir. bu acıyı yaşamayan bilmez ve malesef doğrudur ki ateş düştüğü yeri yakar.

şehidimize allahtan rahmet yakınlarına ve özellikle de ailesine baş sağlığı diliyoruz. ortalıkta "tsk mensuplarına şehit denmesin" diye dolaşan orospu çocuklarına da burdan selam ederim.

sözlükteki arap hayranı filistin sevdalısı yazarların umrunda olmaması fazlası ile doğaldır.

hakkını helal et şehit kardeşim

sol framede gördüğüm bir iki başlık yüzünden aklıma gelmiş olan şehidimiz.

bu ülkenin, bu toprağın, anadolu toprağının yetiştirdiği kahramanlarımızdan. ama biz, hepimiz ermeni olan biz, hepimiz hrant olan biz, ne cihangir astsubayıma ne de bu vatana onun kadar hizmet etmiş en düşük rütbeli askerden, en kıdemli askerine kadar hiçbiri için hepimiz şehit olduk mu? birkaç gün içinde unuttuk hepsini..
ama o benim için çok farklı. eski foça komando okulunda görev yaptığı sırada eğitmenimizdi. hakkari jöh'e tayini çıktığı zamanki hali dün gibi gözümün önünde! o hakkariye gitmeden önce son bi yemek yemiştik sivil olarak, yüzündeki endişe ve gözlerindeki cesarette dün gibi aklımda.. ben ve benim gibi yüzlerce subaya, asteğmene, astsubaya, uzman jandarma ve uzman erbaşa komandoculuğu öğretti. ama unuttuğu bişey vardı. kahpeliği öğretmedi bize ki kendiside bilmezdi.. kahpe kurşunlarıyla şehid oldu bu yüzden..
bütün ermenilere bütün hrantlara inat biz, hepimiz cihangir astsubayız!! allah gani gani rahmet eylesin..