can cekismek

ruhunu azrail'e teslim etmemek için kıyasıya bir mücadeleye girmek.
kazanan için;
(bkz: azrail)

ölsem de kurtulsam dedirtesi hal.. (bkz: ötenazi)

birbirinden niteliksiz konu başlıklarının açıldığı ve geyik muhabbetlerinin ağır bastığı canım sözlüğün düşürüldüğü hal.

can çekişmek esasen azraille yapılan mücadeleyi anlatır. azrail gelmiştir, canı almıştır fakat şahıs vermek istemez:
- "versene lan canımı!"
- "nah alırsın! o can artık benim!"
- "versene ulan ....( boşluğu samimiyet derecesine göre doldurun)"
- "veremem! kesin talimat var. bu can bu gün alınacak!"
bu arada canı iki taraftan çekiştirmeye başlamışlardır:
- "ulan her tırpanı olana can verseydik.... versene lan canımı!"
- "be yavşağım, ne diye intihar ediyon o zaman. bırak lan canını! bıraksana lan! bak! hala bırakmıyor."
gibi...

can çekişme yaşanılan en zormuş aslında,keşke kesip atacak kadar kısa sürse ölümlerin anı, korkacak hiçbir şeyin olmadığını anlayabilme şansımız da olurdu belkide. bıçak darbelerinin verdiği acıyla akan kanların insanı her saniye ölüme biraz daha yaklaştırdığı kadar hızlıyken, beyninde kimbilir hangi kareler geçiyordur o anda.

belki de o anda anlayabilir insan; bir insan hayatı ölüme akan kanlarının süresi kadardır kim bilir. belki de hep can çekişmişizdir bugüne kadar,hayatın bize sunduğu bir kaç yıl dahadır yaşanılacaklar ve sonunda ölüm bizi bekler kapıda. tüm acıların sonu geldi artık der.

ya da ölümle başlar can çekişmeler. sonsuz bir boşlukta bir insan hayatı kadar dahadır can çekişmeler. sonu olmayan bir boyutta bize sunulan can çekişmeleriyle doğabilecek bir hayat da olabilir bu. kim bilir yaşanacaklar ve bize yaşatacaklar gösterecektir o kareleri sonsuz bir boşlukta ya da ölüme akan kanların süresinde...