bugün

/18
Özlemden bahsederken yakıp yıkmıştır bedenleri.
"Aklımdan çıkmıyorsun dedim; başka türlüsünü yorgunum anlatmaya..."
"Ateşe hakiki bir çay koyalım,
kenti unutanlardan olalım..."
Ve ellerin uçuşan yapraklar gibi
birden
Nasıl yalnız olduğumuzu anladım
Kimseler yoktu ikimizden başka birbirine bakan.
dizelerle sevişen adam. aşka bakış açımızı değiştiren...
"Aklımdan çıkmıyorsun dedim,başka türlüsünü yorgunum anlatmaya"
kalbi, insanlıkla anımsatan, bir tutan şair ama insan...

bir kalbiniz vardır onu tanıyınız.
bir şehir kadar kalabalıktır bazıları
bir dehliz kadar karanlıktır bazıları
konuşurlar
isterler
susarlar
dinlememişseniz nice yıl kalbinizi
ev meslek iş para geçim diyerek
düşünün şimdi bir de
şehirlerde kasaba ve köylerde
başını eğmiş kalbiyle söyleşen bir kişi olduğunuzu.
" Alnı secdeye inen insanların sesleri birbirine bağlanabilirse, ancak o zaman sokaklar, meydanlar ardına kadar açılır."
bir zarif oğlan.
' ne çok acı var ' diyen büyük şair.

halbuki hissedilen şey aynıyken aynı hissi hissettiren bu kadar etmen olması... bu nasıl sınav?
cahit zarifoğlu çok şanslı. kendini delirten şairin kapısına dayanıp "beni siz delirttiniz" diyebilmiş. biz şimdi, zarifoğlu'nun kapısına dayanıp aynı şeyi söyleyemiyoruz.
Berduce'yi yazmış adam.

Su dizesi insani çok etkiler: "ne çok acı var."
Bir kalbiniz vardır, onu hatırlayınız.
"kuşlar uçarlar, uçarlar
insanlar vardı sanır."
Son zamanlara okumayı düşündüğüm yazar.
yaşamak güzel

nefesini yüzümde tutuyorum
gülüşünü aklımda
morarmış yüzlerini
ısıttım kaç gece_ ısıtıyorum
içimdesin-büyütüyorum seni

Seni yepyeni bir dünya yapıyorum kendime
Tam kralca yaşanacak

Şimdi yoksun üstelik uzaktasın
ellerin yapayalnız biliyorum
gözlerin dalıyor yine
hep benim için olmalı.
Zarif bir şairdir.
''... ah şu yalnızlık
Kemik gibi
Ne yanına dönsen batar''
"seçkin bir kimse değilim,
ismimin baş harfleri acz tutuyor."

gurur duyulabilecek önemli şairlerimizden biridir kendisi.
"Başını eğmiş zalimleri dinlersin
Dersin 'lokmam ellerinde'
Filistin bir sınav kağıdı
Her mü'min kulun önünde"
Türk edebiyatının Mutavazi ve değerli yazarıdır.
"Kim baş eğik girdi

De eli boş döndü?

Düşüş

Kim başı dik girdi

Kibir ilinde yitti

Korku

Tevbe onuma, kalın boynuma

Tevbe bunuma, ince boynuma

Reca

Bohçam boş

Öteberim eksik

Azığım kuru

Canım aç

Yüzüm sana çevrili

Adımım sana

Irmaklarına

Bir lokma suyla geldin, su denmez

Kabul ola affola"

insana insanlığını hatırlatan güzide şairimiz.
ah şu yalnızlık,
kemik gibi.
ne yana dönsen,batar.
"içimiz hep bir hoşçakal ülkesi."
büyüklerin ellerinden,
küçüklerin gözlerinden,
suriye'nin toprağından,
bosna'nın bayrağından,
ebu zer'in yalnızlığından,
bilal-i habeşi'nin ilk ezanından,
tarık bin ziyad'ın kılıcından,
filistin'i cafer'in haykırışından,
gazze'nin gözyaşından öpüyoruz.
kendisinin fikrimce opus magnum'u olan afganistan çağıltısı'nın belli bir bölümü sürekli beynimde yankılanan şair.

içimde afganistanlar çağıldıyor, mantığımın kabil'leri bombalanıyor.

''Gözleri yumuşak yüzü yorgun bileği sert toprak
Sanma ki harp derdinden geçtim
Düşünme ki dökeceğin kanlar hunhar
Derimin altında ne belalar baygın
Bir devlet taşıyorum başımda
Bu ev bana dayanmaz
Çöker kızıllar kuduran inleri dünyanın

Arkadaş
Şimdi yalnız savaş.''
© copyright 2005 - 2026