cahit zarifoğlu

kendisinin fikrimce opus magnum'u olan afganistan çağıltısı'nın belli bir bölümü sürekli beynimde yankılanan şair.

içimde afganistanlar çağıldıyor, mantığımın kabil'leri bombalanıyor.

''Gözleri yumuşak yüzü yorgun bileği sert toprak
Sanma ki harp derdinden geçtim
Düşünme ki dökeceğin kanlar hunhar
Derimin altında ne belalar baygın
Bir devlet taşıyorum başımda
Bu ev bana dayanmaz
Çöker kızıllar kuduran inleri dünyanın

Arkadaş
Şimdi yalnız savaş.''