breaking bad

4. sezona yeniş başladım. 1 haftadır diziyi izliyorum. Her gün rüyamda köşe başlarında meth satıyorum. Vurulacam korkusuyla hemde. Sabahları kan-ter içinde uyanmaktan bıktım.

öyle bir dizi işte.

--spoiler--

4 sezon 11. bölümde skyler, walter başganı delirtmeyi başarmıştır. o gülüşlerin altında bir yakarış, bir isyan, bir haykırış vardır.

--spoiler--

adamlar bir kaç basit maddeyle uyuşturucu yapıyorlar ve bunun dizisi oluyor.

bizde adamlar ekmeğe tekstil boyası, bal'a naftalin katıp sahte ürün üretiyorlar.

kimyagerlerimiz arasındaki fark.

her karavan gördüğümde aklıma kötü sorular getirten dizi.

Yeri dolmayacak başyapıt. Uzun zaman sonra bir dizinin finali diziye yakışan şekilde bitti.

11 günlük bayram tatilinin 5 gününde bitirilen efsane dizidir. yani ben hayran kaldım.

ilk başları sadece aksiyon ve gerilim için izledim son sezonda duygusallaştı içim yandı falan filan.. benim 10 yılda yaşamam gereken duyguları bu dizi beş günde verdi.

walter white başlarda iyi zeki vicdanlı insanken sonlara doğru garip bir hırsla herkesi öldürüyor. hasta gibi davranıyor.

jessi pinkman çocukları seviyorum vicdanlıyım ayağına bütün gerizekalılıklarını örten asi genç.

benim bu diziden çıkarımım "paranın amına koyayım." parayla saadet olmaz.

Pinkman o en götünden kan alınan anlarda bile ağzından eksik etmediği "mr.white" kalıbını sadece 5x13 te kullanmamış ve telefonda "walt" demiştir. sırf gecenin şu saatinde üşendiğim için spoiler veremiyorum. izleyenler hatırlar.

bağımlısı oldum dizinin ya (bkz: abi çok iyi yaa)

bryan cranston'un bir oyunculuk metodu olarak, walter white'in karakterini bir boga'ya benzettigini ve yer yer bir boga'nin ruh halini aldigi dizi. kirmizi renk görmüs gibi, kafasini egip attigi bakislara dikkat edin.

final bölümünde walter babanın, jesse ve flynn için yaptıklarını gördükten sonra: "bu dizinin teması sevgi miydi lan?" dumuru yaşamama sebep olmuştur.

kendisi gibi finali de başarılı olan dizidir. yerini doldurmak zor olacak.

simdi efendim bu dizi harika bir dizidir. insani gerim gerim gerer fakat nasil? nerede bu dizinin en can alici noktasi? walter white'in gozleridir efendim. dikkat ettiyseniz, ilk sezonun ilk bolumumdeki korku dolu gozler yavas yavas sekil ve ifade degistirip adeta kendi kisiliklerini ilan ettiler. yasanan her dramdan sonra kamera son bir kez walter'in gozlerine odaklanir ve bizler o anda walter'in ne kadar acimasiz olup olmadigini ya da icinden gecenleri anlayabiliriz. iste tam bu ozellik breaking bad'i diger dizilerden ayirmistir.

En iyi dram ödülu almiştir ilk baslarda yavaş ilerleryen ama git gide dizilerin tarihine adını yazdırmiş dizi.

değersiz yaşamıma tat katmış bir dizidir. seni unutmayacağız heisenberg. blue meth'in hep kalbimizde hoşçakal...

hayatımıza giren insanlardan daha çok merak ettiğimizdir. 1. sezon'un üçüncü dördüncü bölümünden bu yana nasıl geçti yıllar? sezon aralarının uzunluğunda hayat daha basit gelmedi mi bize? sanki diziyi izlemediğimiz zamanlar o'nu unutmuyor fakat içinde yaşıyor gibi olmuyor muyduk? dizede neler olduğunu merak ederken bana ne olacak demiyor muyduk? bu soruları sormuyor muyduk? sorusunu bunlar bunu bitiremez.. son bulamıyorlar.. diyenler olmadı mı? çok iyi bilmiyor muyduk? gerçek bir katil olmanın doğasında ki masumluğu hissetmiyor muyduk? duygularımız yerle yeksan olurken diziler arasında kişisel rönesanslarımızı, reformlarımızı yaratmıyor muydu? öyle ya da böyle hayatımızı içinde ki karakterler gibi ikiye bölmedi mi? önce ve sonra. beklediğimiz aralarda onca popüler dizinin oyuncuları arasından sıyrılıp gelen; biz sanatız diye haykıranlar kimdi? belkide sizdiniz kim bilir? bal mumundan yapılmış kesik kafayı taşıyan kaplumbağaya bile ödül vermediniz mi içinizden? (gerçi akıbetini bilmiyoruz.-kendi kendine sönen mum- gibi değil miydi hayatlar? doğum günü pastamızın üstünde söndürdüğümüz mumlardan en sönmeyeni. kelebek kanadının rüzgarıyla sönecek kadar sanatsal bir veda. belki başka bir gezegende yenide yanar ama biz görür müyüz bilmiyorum amk. entryi ne zaman bitirebileceğimi kestiremediğim olmamıştı hiç bu kadar. dizinin geniş değerlendirmesinin giriş bölümüne bile adım atamıyorum. sanki yeniden; tüm sahneleri çekecek, tüm replikleri duyacakmışım gibi.. sanki ölüp dirilmek gibi.

saul goodman, sen nasıl bir karakterdin öyle. özleyeceğim.

hiç bir bölümünde sıkılmadığım ve beni kendine bağlayan dizilerden, benim için bir başyapıt da diyebilirim. özleyeceğim bu diziyi...

bitişiyle beni çok üzen müthiş dizi. finaliyle birlikte benim için oz dizisini geride bırakıp six feet under ın ardından ikinci sıraya yükselmiştir. six feet under ın yerini hiç bir dizi alamayacağı gibi breaking bad in yeri de garantidir. çok özleyeceğiz yo!

where is my money bitch, haa! where is my money!!

küçük parmağı yamuk olan Jesse reyiss, seviyoruz..

marjinal olmaya çalışanların hala anasını siktiğimin the wire'ını, oz'unu örnek götererek yermeye çalıştıkları dizidir. hayır boardwalk empire ne amına koduğumun yerinde. hadi ötekileri bir derece ama şu dizilerin yanında götünü bile sikmem ben boardwalk empire'ın.

the wire, boardwalk empire, oz, sfu gibi dizilerin varlığında genelde gs fanboyu olan liseli piçlerce gelmiş geçmiş en iyi dizi ilan edilmiş dizi. kanserli bir kimya hocasının zamanla amı götü dağıtmasını anlatan, herbir bölümü gereksiz uzatılmış sahnelerle donatılmış, gayet iyi bir dizidir, o kadar. imdbde 10'a abanıp bunu 9.5'a getirenler ile leyla ile mecnun için 9-10'a abanıp 8 küsurlara getirenler aha bu piçlerdir. amına koydumun popüler kültür şoparları sizi.

kurgu, senaryo , oyunculuklar hepsi 10 üzerinden 10...

müthiş zeki bir kimyacı,

50 yaşına gelmiş ama korkak,

beraber iş yaptıkları kişiler onun formülü ile zengin olmuş,

var olan potansiyelinin farkında ama cesaretsiz,

ve bu insan kanser olur...

''kanser geriye gidiyor'' haberini tüm aile aldıklarındaki sevinç ile resmen ağlamıştım fakat geldiğimiz noktaya bu işi müthiş bir şekilde resmen ördüler,yaşadıklarını hepimize yaşattılar...

işin özü dizi insanın kendine de birçok ders çıkarabileceği bir dizi...

bu diziden daha iyisini uzun bir süre izleyebileceğimi de sanmıyorum...

spoiler yeyip finali öğrenenlerin içlerine oturan o hırs duygusunu "ben saten film festüvallerinin müdavimiyim taaam mııı" diyerek yenmeye çalıştığı dizi.

bitmesin diye 5.sezonu süründürüyorum izleyemiyorum, izlemeye kıyamadığımdır... tanım istiyorsanız özetle bir karakter dönüşümünün harika canlandırıldığı efsanevi bir dizidir mr. white dönüşümü ders olarak konservatuarda okutulmalıdır, gus fring karakteri ise başka bir efsanedir obama olsam benim hayatımı bu adam oynasın derdim tabii allah korusun niye olayım lafın gelişi yani...

edit: saçma sapan bir mesaj gelmiş cevabımdır: spoiler önemli değil oyunculuk okumuş biri olarak sonunu bilsem dahi izlerim kaldı ki dizinin sonunun nasıl biteceğinin gayet farkındayım hayatı boyunca film festivallerinin müdavimi olan biri olarak çoğu repliği bile tahmin edebiliyorum, ben dizide oyunculuğu keyifle izliyorum ayrıca iyi kurgulanmış bir film, kitap, dizi sonu bilinse dahi zaman ayırmayı hak eder tabii bu görüşde olabilmek belli bir birikimi gerektiriyor!

birilerinin anlayacağı dilden edit: türk dizisi mi bu kahramanımız o kadar boka batacak kanserli adam o kadar kimyasalla uğraşacak katil olacak sevdiklerini kaybedecek ama yaşamaya devam edecek yazık ya bazı insanların sığ hayatları bir spoiler kadar! ayrıca koca sözlükte kendisi kadar kötü niyetli kimse yokmuş demek hiç kimse mesaj kutuma gelip mesaj atmamıştı bir tek kendisi atmıştı kesin 6.his filminin sonunu söyleyip mutlu olan biridir kendisi! hiçbir yerde okumadım duymadım ama zaten biliyordum sonunu dahi olduğumdan değil sığ olmadığımdan tahminim gibi çıktı ancak dediğim gibi biliyor olsam bile zevkle izlerdim.

kesinlikle en iyi dizi seçimi doğru olan dizidir.

--spoiler--

2. sezonun finalinde jesse nin kız arkadaşının ölmesi ve 3. sezonun başında jesse nin sürekli ölen kız arkadaşının numarasını arayarak telesekreterden sesini dinlemesi ama bir süre sonra numaranın iptal edilerek artık dinleyememesi beni üzmüştür.

--spoiler--