boyim mi abi

klişeleşmiş boyaci cocuk repligidir. genelde bu sözü söylerken icten ice yakınırlar "boyiiiimmmi agggbiiiii" diye. "hayir" cevabini alan boyaci cocuk bir anda piskopat birine dönüşmesi muhtemeldir. bu durumda küfür yemeniz kacinilmaz olur cogu zaman.

(bkz: boyayalım abi)

+boyim mi abi?
-yok abim daha yeni.
+.....( mazlum bir yüz ifadesi)
-kaç paraya boyuyon bakalım?
+ne verirsen abi
-al bakalım 1 ytl
+bu ne lan dilenciye sadakamı?
-ne verirsen dedinya
+o boyamadan önceydi, enflasyon oldu.

"koyyummu abi" diye boyacı cocukların ağzında yer yer başkalaşan cümleciktir.

- boyim mi abi?
- *emanet be abicim saol
- haa?!!!??¿¿

istenecek paranın hep gizli tutulduğu atraksiyonun mukaddimesidir.

ayağımda beyaz nayklar sıhhiyedeki üst geçitten oynaya zıpılaya geçmekteyim. elimde bir kaç kurabiye, yazdan kalma bir sonbahar havası, sözlükteki bakınızlara nisbeten mutluyum, duygularım spoilerlerinen açıklanır gibi değil. orda ördek desenli kırmızı kazağıyla yüzü başı kara bi çocuk yanaştı bana, paçalarımdan çekiştirdi. irkildim teletabizlerlen elele tutuşmayı bıraktık. karnımdaki ekranıma bakmaktan tutulan boynumu kütürdettikten sonra, çocuğun sorusuna maruz kaldım.

*boyim mi abi?
-olm beyaz ayakkabı görmüyon mu bu boyanır mı evladım?
*abi tozunu alayım yau, siftah etmedim bi milyon hadi abi ya.
-la get danaya bak hele tozu yok lan ayakkabının görmüyon mu?
*olsun abi ya. abim ya alayım tozunu fiyakana yakışsın.
-tamam lan tamam, al bakalım tozunu.

-nerelisin la sen?
*sarıkamış abi.
-evi sen mi geçindiriyon?
*ne evi abi yok ev mev.

fırş fırş fırş.-arada köprüdeki diğer çocuğa kürtçe bişeyler diyor-

*tamamdır abeey.
-al bakalım şunu(bir buçuk yetele)
*on milyon daha verecen(bak hele şeroya)
-lan al şu bi milyonu daha hadi yürü git.(çarparım haa ültimatomu)
*fiyüüüüü(ıslık ve toplanan sandıklı çocuklar çetesi)
-tabanvaaaayyyy

gör işte hayalinde benim gibi mutlu kurabiyeler, teletabiz filan taşımayan bu çocuğun hayat mücadelesini. geçinmek uğruna seni beni filan sikiyor, beyaz ayakkabıya yeşilden cila çekiyor, hayalleri var belki ama şu ayakkabım kadar bile beyaz değil. belki de acitasyon yaptı ibne ev mev yok diye 50 kuruşluk işçiliğe üç katı para verdim, üstüne deccallarını filan. yağmurlu bir havada tekrar buluşmak üzere boyim mi abi çocuğu.

beşiktaş ve kadıköy'de; bi ayağını bas çek siftah yapalım şekline dönüşen eğer kabul etmezseniz işin sinyal'e kadar gideceği durumdur.

istanbul üniversitesi, süleymaniye camii yolu üzerinde bahçe duvarına yaslanmış 2 tuhaf tipi hatırlatır bana. bunlar harbi ilginçtir ama sadece turistlere sorarlar, söz konusu eylem bitti mi standart para isteme replikleri vardır. - fifteen turkish liras abi - amca - abla. yanından geçildiğinde eğer türkseniz pek sorun yoktur. maruz kalacağınız tek soru. -sigaran var mı ?

Herkesin gozunde farkli sahneler canlandiran sorudur.
Yer, zaman ve kisiler farkli olabilir fakat "Boyim mi abi?" derken kaşlarin kalkmasi, gozlerden huzun akmasi (bkz: kucuk emrah) hep aynidir.

- Abla boyim mi?
* Yok ablacim sagol. (icses: bakma lan oyle masum masum)
- Tozunu alayim bari be abla...
* Al su parayi bakalim silmene gerek yok. (icses: hadi git artik lan aglaticaksin beni)

Merhamet duygum cok gelismis oldugundan bazen kendimden nefret ediyorum sozluk. O kadar ki; bir daha ayni sey gelirse basima "birak lan ben seninkileri boyicam" diyebilirim.