bin jip

Bin-Jip sessizliğin hakim olduğu bir film.Ve ilginçtirki konuşmayarak bizim konuşarak anlattıklarımızdan daha fazlası daha iyi bir biçimde anlatılıyor.

Konu şöyle: Adamın biri yaşamını başkalarının evlerinde sürdürmektedir.Tabi evde hiç kimse olmamalıdır.Evlerde 2-3 gün kalmaktadır.Bu bedeli evdeki bozuk eşyaları tamir ederek ödemektedir.Bir gün boş sandığı bir eve girer ve bir kadınla tanışır. Kadın evli olduğu adamdan devamlı şiddet görmektedir.Boş evlere giren adamla kaçarlar.

Filmde anlatmakla bitmiycek ayrıntılar, mükemmel sahneler var.Harika mesajlar gizli.Eleştirmenlerce yılın en iyi filmi seçildi.

Finaliyse onlarca soruyu beraberinde getiriyor.Tartıya çıkan sevgililerin kilosu neden 0(sıfır) kg. geliyor?

0 kg. gelen nedir? 0 noktasında oldukları içinmi? 0 kg. gelen aşk mıdır? Aşkın önemsiz olduğunumu söylüyor Kim Ki Duk?
Bence tam tersi. Evet aşkın 0 kg. olduğunu söylüyor ruh aşkla, sevgiyle dolduğu zaman bedenin bir ağırlığı kalmıyor.Bedenen soyutlanıyorsun diyor..

Son sahnede kadının evli olduğu adamın arkasında bulunan sevgilisine bakmaktadır.Arkasındaki adam soyutlanmıştır.Gölgesi yoktur.Sevdiğinin gözlerinin içine bak sana mı bakıyor yoksa senin arkandaki örnek sevgili modeline mi?

Her şeyden önce sevgi diyor Kim Ki Duk.Her şeyden önce buna ihtiyacımız var.
Aşk bir hayalete aşık olmak mı? Aşkla dolduğunda 0 kg. mı olursun? Ya da büyük soru: Sen yaşadığını mı zannediyorsun?

Aşka bakış açınızı değiştiren harika bir yapım!

türkçeye boş ev olarak çevrilmiş olan kim-ki duk*'un en son sanatsal filmi.bu filmde de konuşmalar yerine vücut diline önem verilmiştir.

harika bir sahnesi vardır:
filmin başrol oyuncularının sonlara doğru kızın kocasının olduğu anda öpüşmeleri.iki sevgili ve aldatılan koca aynı resimdedir ve herkes mutludur.
hayat böyle mi diye kafayı kırdıran düşüncelere iten bir sahne olarak filmi göklere çıkarmamı sağlamıştır.

jenerikteki heykele doğru atılan topun önündeki file güzelliğin korunmasını temsil eder, bununla alakalı olarak ana karakterin golf topunu delmesi ve vurması, topun da bağlı olduğu nesnenin etrafında dönmesi şiddetin kontrol altında tutulmasını temsil eder, kızın topun önüne geçtiği zaman erkeğin vurmaması, sonunda vurması ve topun ipi koparıp yoldan geçen bir arabadaki bir kadının başına isabet etmesi kontrol edilemeyen şiddetin oluşturabileceği sınırsız kötü sonuçları anlatır.
erkeğin bir eve girince önce yemek yiyip temizlenmesi, sonrda evi düzeltmesi ve kendi fotoğrafını ev sahiplerinin fotoğrafıyla çekmesi, hapiste hayali bir topa vurması, bu hayal yüzünden biriyle kavga etmesi, kızın evine döndüğünde arap müziği çalması, dayak yerken gülmesi, gardiyanın orda olduğunu bilse de ona hayalet demesi ve filmin sonunda kız ve erkeğin tartıya beraber çıkmasına karşılık tartının 0 ı göstermesi, tasavvuf felsefesindeki ruh-beden bütünlüğü, bedenin acı çekerek ruha odaklanması gibi konuları anlatır.

kahramanimizin muzik setine cd yi yerlestirdikten sonra play tusuna basmasiyla birlikte hoparlorlerden suzulerek evin icerisine dolan bir de sarki vardir ki filmde izleyenlerin gozlerini degil gonullerini de birlikte doldurur. yaaa, yaaa!

kim ki-duk'un en sevdiğim filmi.aşkı anlatmak için konuşmaya gerek yoktur demiş ve diyalogsuz bir aşk nasıl anlatılır dersi vermiştir.

http://www.imdb.com/title/tt0423866/

işte böyle bir şey; (bkz: aşkı bilen derin öter bilmeyen eşşek gibi anırır)

öyle güzel bir filmdir ki tam da bunu destekler. söze ne hacet!

kim ki duk un başyapıtıdır fikrimce.

https://youtu.be/v9D5PADmrrU

film boyunca beşi geçmeyen diyaloglarıyla, harika themei gafsası ile, filmin sonunda aşkın iki kişiyi bir yaptığını süper bir şekilde göstermesiyle beni dehşete düşüren ve ayrıca kore sineması kadar olamadığımız için de beni kahreden izlenesi, arşivde tutulası ve hediye veren dvd dergisine teşekkür ettiren filmdir.

iki ana karakterin film boyunca sadece iki* cümle ettiği bir film olma özelliğini taşır. ev sahiplerinin evde olmadığı evlere girip, konaklayan, karşılığında da evde bozuk olan herhangi bir aleti tamir eden genç bir çocuğun hikayesidir. bu evlerden birinde tanıştığı bir kadınla filme aşk da girer ve olaylar gelişir. "hepimiz kilitlerimizin açılmasını bekleyen birer boş eviz" de filmin afiş yazısıdır.

film boyunca acaba sesi nasıldır bu adamın diye sizi düşündürten, 2004 - Güney Kore yapımı film. Tatile giden insanların evlerini kullanan ve karşılığında ev sahiplerinin bozulan eşyalarını tamir eden garip bir insanın yaşadığı hayatı ve içine girdiği garip ilişkiyi anlatır.

sözcüklerin değil sessizliğin herşeyi anlattığı film.

soundtrack'iyle de adindan cok soz ettiren kore yapimi film.

filmi izlerken aklıma şöyle bir düşünce gelmişti: gerçekte oğlan yok, kız yaşadığı ortamdan kurtulabilmek için kafasında öyle birini yarattı. yani biraz hayali arkadaş gibi. onu kocasından dayak yerken kurtarabilecek biri. bu düşüncemi oğlanın golf sopasıyla oynarken her seferinde kıza doğru yönelen topu düzeltmesinden de çıkarabileceğimi düşündüm. yani öyle birini yaratıyorsun ki senin gördüğün şiddeti şiddetle önlerken sana karşı bunu uygulamayacak. ayrıca öyle boş evlere girmeleri falan hep kızın hayal ürünü olarak düşündüm. daha sonra uzak doğu felsefesinden gelen vücudumuzu eğiterek her şeyi yapabiliriz fikrinin çocuğun kendini eğiterek sırf kızla birlikte olmak için kocasından saklanmasıyla ortaya çıkarması beni bu düşünceden yani oğlanın hayali arkadaş olma fikrinden uzaklaştırdı. yani sonuçta böyle biri yoksa neden saklanmasına ihtiyaç vardı? en sonunda da düşüncemi tamamen yıkan bir durum oldu ki tartıda kızla oğlan sıfırı gösterdi. yani iki şeyin sıfır olması çok muhtemelken (tez-antitez) tek bir şeyin sıfır olması beklenemezdi. kız eğer tek olup oğlan gerçekte olmasaydı yani. bu yüzden yine cevapsız sorularla biten bir film oldu benim için diğer kim ki duk filmlerinde olduğu gibi. ama filmde en çok merak ettiğim şey tabi ki çamaşırları neden ellerinde yıkadıkları oldu. çamaşır makinesi niye kullanmıyorlar bunu anlayamadım doğrusu. (bkz: düz adam)

--spoiler--

--spoiler--

(bkz: kahvaltı hazır)

--spoiler--

--spoiler--