beşik uleması

osmanlıyı kötüleyenlerin kullandığı vasıtalardan biridir.

alimin çocuğuna, çocuğu erkek olduğu takdirde babasının maaşı kadar bir maaş daha verilir ve o çocuğa beşik uleması denirdi. bunun ana sebebi, ilmin değerinin ancak alim tarafından takdir edileceği düşüncesidir. burada verilen para esas itibariyle çocuğa değil, çocuğunu kendi gibi alim olarak yetiştirebilmesi için alimin kendisine verilirdi. o çocuk yetişkin yaşa gelir ve alim olmazsa maaş kesilirdi.

günümüzde verilen doğum ikramiyeleri gibi çocuğa ancak bir çift patik alacak kadar değil, hayatını idame ettirecek kadar bir paradır. esasen osmanlı devletinin alime ve ilme verdiği değeri göstermekle birlikte, devletin son yıllarında her kurumda görülen yozlaşmadan nasiplenmiş ve anlamını yitirmiştir.

17. yüzyıldan itibaren ilmiye rütbelerinin sadece ulema soyundan gelenlerin tekelinde kalması durumudur. ulema çocukları, doğar doğmaz müderris payesi ile ödüllendirilirdi.

ankara beyliğindeki versiyonu, (bkz: ahmet gökçek)

17.yüzyılda osmanlı devleti'nde müderrislerin çocuklarına da müderrislik verme uygulamasına başlanmıştır.
Bu şekilde müderris olanlara toplumda beşik uleması adı verilmiştir.

osmanlıyı yaşatmayı yanlış anlayan malum kişilerin uygulamaya çalıştıkları sistem.

Osmanlının anadolu halkını kölelik içinde yaşattığı sistem. o insanlar şeyhin dediğini yapınca ilahi iş yaptığını sanıp bütün ömrünü akıl hastası gibi geçirir. şeyhler de hayat sürer. Cumhuriyet'in yok ettiği bir şeylerdendir. Sömürü düzeni bozulan şeyhler de ona kin beslemişler. bu menzildi, fetoydu hep bunlardan. Millet de alışmamış özgür olmaya herhalde koşa koşa bunlara gitti. Efendisi onu cennete götürsün diye her şeyini veriyor.