bugün

Eğer bir ilçeyi baş ilçe ilan etme hakkım olsa, tereddüt etmeden bu hakkımı Beyoğlu’ndan yana kullanırım. Her şeydir Beyoğlu. Her şeyin en güzeli, en yakışıklısı, en sakini, en hareketlisi, en gecesi ve en aydınlığıdır. Beyoğlu’nda okudum, Beyoğlu’nda ilk kavgamı ettim, ilk barıma gittim, ilklerin anlam ve önemi büyüktür. Ha başkent derken, bu şahsımın olduğu kadar ülkesinde anlamıdır. Siyasi Gündeme dair yanları ile de hakkıdır baş olmak.

Güzel şarkılar da vardır yazılan, ağıtlar da.

Seviyoruz.
benim için beyoğlu demek gece yarısı ıslak arnavut kaldırımlarında topuklularıyla koşmaya çalışan travestilerin ayak sesleri demek yani mücadele yani direniş.
cincon yosmasıyla ünlü ilçemiz. evet..
istanbul'un en baba ilçesidir.
ismi bana daha güzel gelen ilçe.
Burada 80'lerde yaşamak isterdim.
Eskiden güzel olan istanbul ilçesi.

Ne Sokaklar ne de insanlar artık eskisi gibi değildir.

Burası her zaman beni korkutmuştur aslında, kaybolma ve benliğimi kaybetme hissiyatı vermiştir bana..
bir zamanlar. görsel
rizenin köyüne döndü.
görsel
görsel
CUMHURBAŞKANI Erdoğan şöyle demiş:

“Zaman zaman Beyoğlu sokaklarında arzı endam ettiklerini gördüğümüz bu marjinaller, edepleriyle durdukları müddetçe bu ülkenin renklerinden biri olarak kalabilirler. Ama baskıyla, kendilerinden olmayanlara tahammülsüzlüğe, saldırıya, şiddete vardırırlarsa hiç kimse kusura bakmasın, kulaklarından tutar ait oldukları yere fırlatırız”
Otisabi’ nin zamanının çoğunu geçirdiği semt.
Işıl parlakyıldız'ın bir Türk masalı serisinde ali'm' in lakabı.
(img:#1623989)
görsel
(img:#1604064)
görsel
havalar düzelse de içmeye gitsek diyeceğimiz bir mecra.
ferhan şensoy'un şarabi için yazdığı şiir:

beyoğlu'nda gezerim
gözlerimi süzmeden
şarapları içerim
hiç doktora sormadan

beyoğlu'nda şarabi
hoşgeldin feran'ağbi
yüreğim pek harabi
boş ver be feran'ağbi
şarap verin hanıma
orda hanım yok ağbi
hassiktir be sezai

beyoğlu'nda gezerim
burada geçmiş hayatım
şarapları içerim
hiç elimde olmadan

beyoğlu sakinleşti
sıyrıldı maskesinden
tramvay bomboş geçti
istiklal caddesi'nden
boş masada hayalin
kimseye görünmeden
şarap verin hanıma
orda hanım yok ağbi
hassiktir be sezai

balo sokağa sızarım
hiç kimseyi üzmeden
bir intihar biçimi
hiç de faça vermeden

beyoğlu'nda gezerim
burada geçmiş hayatım
şişe aç be sezai
burada bitsin hayatım.
görsel
(img:#1602021)
kafanız yukarı doğru bakarak gezdiğinizde türkiye'de olduğunuzu unutturan yer.
ta bizans periyodundan bu yana istanbul dışı kabul edilen, yabancıların oturduğu bölge.

osmanlı zamanında da değişmedi.

önce ceneviz, sonra venedik ve nihayet diğer batılılar da bölgeye yerleşti.

bölgenin kozmopolit ve garplı yapısı nispeten 1955'e dek devam etti.

garplı dediysek de o doğulu esintiler taşıyan bir garptır. latin yahut cermen kökenli hıristiyanlara göre pera(beyoğlu) avrupa'nın taşra yerleşimleri gibiydi. onda eklektik özellikler görüyorlardı.

kaynak: ilber ortaylı, (bkz: istanbul dan sayfalar).
turkuaz lokantası/1930'lar.

görsel
1800ler'in sonunda çok daha estetik.
görsel
özellikle 1958 yılına ait fotoğraf hayran bırakmıştır..

sokak lambaları özellikle dikkatimi çekti..

zaman yolculuğu bulunsa da gitsek amına koyayım ya..

istanbulda bir ilçedir bu arada..
© copyright 2005 - 2026