beyblade

digimon gibi pokemon'un yerini almak icin yaratilmis prime time cizgi dizi. donemin cocuklarini beyblade alinca icinden kutsal canavar cikiyor mu diye muhakkak dusundurmustur.

bölümlerini tekrar izlemeye başladığım anime.

pokemon izlemiş neslin uyuz olduğu velet çizgi filmidir.

24 yaşındayım ve izlemiyorum.

Kai hiwatari en sevdiğim karakter. Özellikle davranışları o olgun tavırları falan.

kai gibisi yoktu cool olmayı ondan öğrendik.

her çeşidi bende bulunan oyuncaktı. topaç şeklinde olanı vardı. üstte butona bastığınızda alttaki bölümden beyblade ayrılıyor ve dönmeye başlıyordu. basit çek bırak olan çeşidi vardı. kalitesizdi ve sapındaki tırnaklar kolayca kırılırdı. ortasında ışık saçan çeşidi vardı. sarı renkteydi ve karanlıkta güzel bir görüntü sağlardı.

ahh ahh, kücükken beybıleyd olarak derdik aramız da, tv de izlerken altta beyblade yazardı, ama hiç güzel bi kelime değil diye üzülürdüm, bi gün abim onun okunuşu beybleyd deyince çok sevinmiştim, o mutluluk bilinç altım da kalmış.

#acaba abim haklı mıydı?

(bkz: topaç çevirmek için boş yuvarlak teneke aramak)

kai nin coolluktan öldüğü çizgi filmdir.

sevdiğim animeydi. hatıramda kalan tek şey kai'nin cool tavırları. 2. adam her zaman iyidir.

beyblade dizisini ülkü ocakları gibi düşünürsek, reyisleri takao'dur.

hiçbiri bir mavi ejderha değildi.

çıkarttırmayın emaneti şimdi.

otobüs camına kafamı yasladığımda hissettiğim duygu.

pokemonun yayından kaldırılmasıyla beraber biz çocuklara teselli mahiyetinde tv kanallarında yayınlanan anime dizi. hiçbir zaman bir pokemon ya da kaiketsu zorro olamadı gözümde ama o pokemon tasolarının rafa kaldırıldığı dönemde cipslerden bir kurtarıcı havasında çıkması ve şekline şemaline bakmaksızın aynı şekilde kullanma bağnazlığımız beni bu çizgi diziyi sevmeye itti.

şaka maka dallı budaklı beyblade tasolarını hiç utanmadan sıkılmadan yere dizip pokemon tasosu gibi oynadık yıllarca, hiç kimse de la şunu çevirsek daha güzel olmaz mı demedi. olmazdı da zaten, yamuk yumuk kaldırım taşlarında dönmüyordu namussuz. dönse de birbirine çarptırıp çizgi filmdeki gibi kapıştıramıyorduk. biri bir dağa öbürü öbür dağa yol alıyor, önce devrilen kaybediyordu ama tatmin etmiyor, edemiyordu bir türlü.

eski usül yere dizip vurmaca tarzı devam ettik.

güzeldi lan beyblade, ya da güzel olan çocukluktu da beyblade bahaneydi. bilemem, ilgilenmem de.

pokemon
dan 5-6 gömlek dandik bi dizi.

pokemondan iyi bir anime var mı derseniz

(bkz: yu gi oh).

orta boy bi tepsi icinde hunharca cevirdigimiz oyuncağın cizgi dizisi. Bence cok iyiydi yaa.
Ayrıca bu günkü genclere cool olmayı öğreten Kai'yi de saygıyla anıyoruz.

Oyuncağını, kıyafetini, ayakkabısını aldığım, hiç kaçırmadığım, çocukken tek takip ettiğim çizgifilmidir. Candır.

Küçüklüğümde en sevdiğim çizgi filmdi.

(bkz: kırmızı anka kuşu)

rai'nin beyaz kaplanına hayrandım.

herkes mavi ejderi, kırmızı anka kuşunu falan severdi ama tırnağı etmezler.

bir de kaçmıştı bu beyaz kaplan ağlamıştım amk. heheheheh.

çocukluğumun animesi. hele ruslarla yapılan final maçında rei'nin hastaneye kaldırılması sahnesinde acayip duygulanmıştım.

aynı maçta kai reyiz kaybetmiştir. son maçta takao ve yuri karşılaşmış, yurinin türlü oyunlarıyla takao ve ejderhası hiçbirşeyin olmadığı bi yere düşmüş (belki de bayıldığı an rüyasında görmüştür tam anımsayamıyorum) ve ilk kez mavi ejderhayla konuşmuştur.

cool olmayi burdan ogrendim.

mavi ejderhanın oyuncağı vardı bende. çocukluk efsanesi.

Çocukluğumun hayaliydi beyblade.

Benim çocukluğum pek iyi değildi. Pek istediğimi yapamazdım. Bir kere alabildim beyblade. Sokaktaki çocuklar çarşıya çıkıp en pahalılarından alıp hava atarken ben pazardan aldığım ucuz beyblade imle biraz ezik ama mutlu hissederdim. Hep de kıskanırdım o pahalı beyblade i olan çocukları. Beyblade imi ilk aldığımda dandikliğine siktir et deyip anı yaşamıştım çocuk halimle. Öyle mutluydumki 2 gün sonra kırılacağını söyleseler dünyayı başlarına yıkardım. Ama maalef 2 gün sonra kırıldı. Benim hiç hatam yoktu esasında kırılmasında. Ama işte bir şekilde kırılmıştı sonuçta. Öyle üzülmüştümki... ama ağlamamıştım tutmuştum kendimi... biliyordumda aslında bu ilk ve son beyblade im di... ve hep içimde ukte olarak kalacaktı o havalı çocukların pahalı beyblade leri.

kai'nin değil de takao'nun en güçlü karakter olmasını hazmedemediğim, hayalgücüme çok hoş şekilde katkısı olan anime. kırmızı anka kuşu'yla beyaz kaplan mühürlendiğinde samimiyim ne üzülmüştüm..