ben allah olsaydım

orospu çocuğu olurdum.

kendimi yok ederdim çünkü bu acıların yaşanmasını istemezdim.

Özgecana kıyanları sırf bana inanıyor diye er ya da geç cennete almaz rahibe teressa'yı da cehennemde yakmazdım. Dengesiz olmazdım.

51.entryii girerdim.

edit:biri silmiş ben 51'dim

(bkz: anarşik anarşik başlıklar) açmayin lan dedirtmiştir.

Olamiyacagin için burda boş tatava yapip insanlarin vaktini calmada insanlar iki faydalı bir şey öğrensin nede olsa adı sözlük.

Tanım : tanrı olmak için tanrılık olması gerek varsayalım oldu :
Tutarsız olmazdım , her vakit bana tapmasını istedigim kullar yaratacak kadar egoist olmazdım , varlığım yokluğum üzerinden sayısız insanın ölmesine göz yummazdim( heleki erkek erkeğe sıkışan bir kavimi taşa döndürdüğüm düşünülürse bu tarz şeylere illaki karışırdim ) açlık sefalet olmazdı... Yani herşey farklı olurdu ama işte tanrının kullari bize küfrediyor şu an .

Her gezegende evrim sürecini ve canlılığı aynı işleyecek şekilde ayarlardım. Sonra mısırımı patlatıp sözlükteki diğer allahlarla olacakları izlerdim. - Gezegenler arası savaşlar ve diplomatik ilişkiler çok heyecanlı olurdu -

insanların içinden peygamberler seçip aynı dönemde ve aynı dini gönderirdim. -Böylece herbir gezegendeki insanlara eşit davranmış olurdum-

insanların bir kısmını doğuştan engelli ya da sorunlu yaratmazdım. Herkesi eşit yaratmaya çalışırdım.

ben olsaydım hayatı kaldırırdım, çünkü her türlü çok adaletsiz.

ben allah olsaydım her gün dağa taşa yanar dönerli ALLAH VAR yazardım.

Ben Tanrı olsam, peygamberler göndermez, direk konuşurdum insanlarla.

Ben Tanrı olsam, hitler’i iyi kalpli bir Yahudi olmakla cezalandırırdım. Yahut yetenekli bir yazar yapardım onu. içindeki kötülüğü insanlara değil, tuvallere boşaltırdı.

Ben Tanrı olsam, devletler yok olur,
Gül kokulu bireyler var olurdu sadece. Atlar çılgın zamanlar koşardı.

Ben Tanrı olsam, düşünce gücüyle herkesin, istediği karakter olmasını sağlardım. dünya bir şiirin
Yaratılım sürecine dönüşürdü böylece.

Ben Tanrı olsam intihar ederdim.
insanlarla birlikte acı çekmeyi öğrenemediğim için.

Hayatta insanlar gizli olan veya ender bulunabilen şeylere değer verir. Benim Allahın neden kendini gizlediğinin altında yatan cevaptır. Eğer haşa Allah insan olarak dünyaya gelseydi insanlar ona zulüm ederdi. Tıpkı Hz isa da olduğu gibi ki o bir peygamber olmasına rağmen.

Bir pırlantayı bulmak o kadar zor olmasa ve pırlanta başka cisimler gibi basit bir yapıya
sahip olsa idi kimse ona değerli gözüyle bakmazdı.
Allah da kendini gizleyerek bize kendinin özel olduğunu hatırlatıyor olabilir.

Ben Allah olamam ama bana verdiģi aklı ve vicdanı iyi şeyler yaparak kullanıp insanlara faydalı olabilirim.

Tabi hırsıma, aç gözlülüğüme, ve sayamadığım bana o çekmeceyi açmamak kaydıyla verilmiş kötü sıfatlarımı iyi sıfatlarla takas etmediğim sürece.

Ucundan görünürdüm size. Belki imana gelirdiniz.

(bkz: tövbe haşa)

tek bir çocuğun bile ölmesine izin vermezdim.

Dünya, insanlar falan umrumda bile olmazdı. Gider yıldız çarpıştırmaca oynardım. Galaksi savaşları çıkartırdım. Ne işim olur saçma mavi bir topla?

Kimseyi ne yaparlarsa yapsınlar dünyaya gönderip cezalandırmazdım herkesin mutlu olabileceği bir yaşam sunup kendimde mutlu olurdum.

napıcamı bilemezdim kesin.

şirk başlığıdır.

Umurumda olmazdınız,bak o da benim kafadan.

ya makarnayı pişiremeyen insanlar..

ne bileyim..

(bkz: olamadı)

Adalet, sizin ütopik mutluluklarınızdan daha değerli bi mefhum. O yüzden siz tanrı olsaydınız, daha çok zulüm olurdu.

Tövbe edin lan firavunlasmayin.