bayramlık

amına koyim adet yerini bulsun diye gittim bi takım aldım. bu eski tarz ama spor ceketlerden. mağazada iyi duruyodu da evde liseden yeni draft edilmiş nba oyuncusu gibi oluyorum giyince.

inş kafam atar da kot tshirt takılırım bu bayram. sikeyim ya.

Siyah gömlek, siyah pantolon ve siyah ayakkabı ile kombinleyeceğim kıyafet türü.

Şort tişört olacak olandır. Bu sıcakta ne takımı amk. Evet.

Küçükken benim için o kadar kıymetli, o kadar önemliydi ki bayramlık almak, gününü heyecanla beklerdim. Birkaç yıl öncesine kadar da hep kendime mutlaka yeni bir giysi alırdım, o kadar içime işlemiş o sevinç. Şimdi oğlum da aynı şekilde sevinsin diye ona da aynısını aşılıyorum, heyecanlandırmaya, heveslendirmeye çalışıyorum. Ama onlar bizim gibi değil, evet sevinirler illa ki ama yeni şeylere daha kolay ulaşabildikleri, edinebildikleri için asla bizler gibi heyecandan uykusuz kalmayacaklar ne yazık ki.

Eski günleri hatirlatir.
Simdi normal kiyafetler arasindan birini giyiyoruz i$te.

Artık harçlığım bayramlığın parasını bile çıkarmadığı için almadığım kıyafetler bütünüdür.

Ne kadar saçma bir çocukluk anısı. Kısa kollu kareli gömlek, alta kumaş pantolon. O kıyafetin çocuk halini mutlu etmesi. Çünkü standardın penye ya da kışsa kazak. Kısa kollu kareli gömlek ve kumaş pantolon farklı ve temiz hissettiriyor. Çok saçma anı. Bu yaştan geriye bakınca anıdaki güzelliğin kıyafetler değil, o zamanlar hala hayatta olan aile fertleri olduğunu anlamak da buruyor.

Bayrama özgü olan;

Çocuklar için kıyafet, çorap ve ayakkabıdan oluşabilen yeni giysi paketi veya kapı kapı gezilip el öpülerek elde edilen harçlık/ şeker ganimeti;

anneler için bayram öncesi tüketilmemesi gereken ikramlık;

sabrı zorlanan kişi için ağır söz veya hakaret içerikli konuşmanın başlangıcına verilen sinyal (bkz: bayramlık ağzını açmak).

Büyüyünce salıyor insan böyle şeyleri.