bayat simit

Sabah alınan simidin yarısını yemediğinizi akşam fark edersiniz ya, işte o hafif bayat, yarım simit simitlerin en güzelidir.

kupkuru olanları vardır...

küçüksündür...
eyüptesindir...
az biraz harçlığın vardır.
tablası omuzunda, bağıra bağıra simit satan bir abi geçer önünden...
ucuz ucuz satar simitleri...
harçlığınla dört tane simit alabileceğini anlarsın...
tutar iki tane alırsın...
taş gibi sert simitlerden birini kemirip, diğerini de güvercinler için ufalarsın...
mutluluk ucuzdur, paylaşmak güzel...

ve aradan yıllar geçer...
alıp da yemediğin bir simiti, ofisindeki çekmecende bulursun...
tam atmaya niyetlenmişken, o güne gidersin...
ellerinde tuttuğun şey bayat bir simitken, bir anıya/bir hatırlatıcıya dönüşür.
kıyamazsın...
poşeti çıkartıp, ucundan koparmaya başlarsın dolu dolu gözlerle...

bayat simit, paylaşmak, çocukluk...
ve yıllar sonra,
elde var hüzün...

işte bunlar hep hayat...

şirkette notebook adaptörü üzerinde ısıtabildiğim ve yenebilecek kıvama gelen simittir.
Nasıl mı yapıyorum ?
şirkette notebook kullananlar adaptörünüze bakınız özellikle bir kaç saatten sonra sıcacık olur, bunu pratik fikirler olarak kullanabilirsiniz. deneyin şaşıracaksınız.

biraz kızartıldıktan sonra tap taze halinden bile daha güzel olan simit şeklidir.

insanın simit yiyesi gelir.
-çıtır çıtır simit.
diye bağıran simitçiye sulana sulana yavaş yavaş yaklaşırsın. simiti alırsın eve gidersin. açarsın paketi bayat çıkarsa insana evlat acısı gibi gelir. bütün şevkin gider. simitçiyi dövesin gelir. bayat simiti yemek çok yapmak istediğin bir şeyi şevkin ve heycanın kaçarak yapmak gibi birşeydir. çünkü her zaman taze taze of ne yerim. diye hatırladığımız bir yiyecektir.

(bkz: mr and mrs smith) *

Acayip sevdiğim simittir. Bayat bayat yemeyi çok seviyorum.

soğuduğunda kupkupu olan simittir.
(bkz: tecrübeyle görülmüştür)

(bkz: bayat simit yoktur ısıtılıp yenmeyen simit vardır)
tabi aradan on gün geçmişse yenmez o. taşlaşır, sertleşir, yazıktır günahtır.

(bkz: bayat gevrek)