balta

savaşta kullanması çok zevkli olan alet. ağır olanları zırha etkilidir, düşmanın kalkanı tahtaysa kolayca parçalayabilir.

sapı ile orantı kurulabilen bir kesici alet.

demir devrinden beri şekli neredeyse hiç değişmemiştir.

(bkz: yaran başlıklar)

çok fonksiyonlu gereç.

Gercegi baltu'dur. Baltu mongolcaya girer, balta olur, sonra gelir bize girer.

Ağız ve sap olmak üzere iki kısımdan oluşan marangoz aleti. Ağzı kavisli olanlar makbuldür. Balta ağzı dövüldükten sonra sırasıyla 880-820-780 ve 720 derecelerde kendi halinde soğutularak çelik moleküllerinin stresi alınır. Bu sayede kırılganlığı azaltılmış olur. Sap olarak meşe, gürgen, kayın, dut gibi ağaçlardan işleneni makbuldür. Hele ki bir de kızılcıktan sap takılmışsa o sap ömürlüktür.

Balta kullanılırken baskın olan el altta zayıf olan el üstte tutulur. Eğer bir odun dikey yarılacaksa merkezle kenar arasındaki yarıçap çizgisine, yatay kesilecekse sağdan ve soldan birbirini kesen 45 derecelik açılarla vurulur. Büyük kütükleri yarmak veya kalın gövdeli ağaçları kesmek için tahta veya metal çiviler kullanılır.

Balta uzun süre kullanılmayacaksa ağzı paslanmaması için gres yağına bulanır. Paslanan çeliğin suyu kaçar ve sertliği kaybolur.

Balta ne kadar keskin olursa olsun budağa veya metal çivilere vurulmamalıdır. Kayıp ciddi ortopedik yaralanmalara sebep olabilir.

Baltalar kol gücüyle çevrilen biley çarklarında ıslak olarak bilenir. Yüksek devirli sanayi tipi biley taşları baltanın ağzını ısıtarak sertliğini bozar.

"Balta" kelimesi, Eski Türkçede kullanılan "bal-" kökünden türetilmiştir.

Bu kök, "balmak" fiilini ifade eder ve ağaç kesmek, yarımkürelemek gibi anlamlara gelir. "Balta" kelimesi, bu kökten türetilmiş bir isimdir ve ağaç kesmekte kullanılan bir kesici aleti ifade eder.