baba

annemin seçerken bana sormadığı kişi.

bu sabah kaybetme korkusunu yaşamışımdır. allah başımızdan etmesin.

Hayata bakışımı değiştiren insandır. Ben kendimi küçük kız çocuğu olarak görürken bana koca bir adammışım gibi bakan adamdır. En sevdiğim, bu yüzden de elimden ilk alınandır.

evlatların seçme şanslarının olmadığı 'varlık' ve 'imtihan' sebepleridir.

dedenin ölmesinden sonra, insanın çöküşüne şahitlik etmemize neden olan varlıktır.

Bazılarinda yaradır.

annelik duygusal, içgüdüsel bunlara dayanarak psikolojiktir.çocuk anne rahmine düştüğünde hormonal dengeye dayanarak oluşur. babalık ise yavaşça kazanılan bir emek sonrası oluşan duygusal yapıdır.mantıken düşünüldüğünde emekle kazanılmış işin değeri her zaman daha çoktur.babalık bu yüzden belkide kutsaldır.

görsel

dünyaya gelmemize sebep olan iki kişiden biridir. *
herkesin tatması gereken "baba sevgisi" duygusunu bize tattıran kişidir ayrıca, yıllar geçip kendi paranızı kazandığınızda ve aylık geliriniz babanızın aylık gelirinden yüksek olsa bile ara ara "paran var mı?" diye soran kişidir.

Baba: En bilgili, en güçlü, en güzel, en cesurdur; öğreten, akıl veren, eğiten, koruyan, yönlendirendir. Baba: kızının sahibidir.

Kız: babasının yanında korunaklı, güzel, akıllı, cesurdur; öğrenen, söz dinleyen, eğitilen, yaramazlık yapandır. Babası, fiziksel olarak yanında olamadığı zamanlarda babasının gölgesinden, ruhsal varlığından güç alıp kendini koruyandır. Babasının kızı olmak için çabalayandır. Kız: babasına aittir.

Bu yüzden her "babacığım" ve "kızım" denildiğinde; tamamen ait ve sahip olmanın hazzını yaşarlar.

kırıcı olmaya programlanmış sanki.
ejderha gibi, hep ateş hep!
tamiri mümkün olmayan yıkıntılar bunlar
bir şeyler için çok geç zamanlara oynuyor...

Annemizi bafileyen adam.

hayattaki en büyük başarısı sevişerek çocuk üretmek olan loserlara verdiğimiz isim.

diyar pala'nın duygusal parçasının adı. babanızla sorununuz veya kötü anınız varsa ağlatabilir uyarıyım.

keşke ben doğduğumda ölseymiş hiç tanımazdım oh mis.

ayrı yaşıyorum kendisinden. aynı şehirdeyiz ama pek görüşmüyoruz. belki ayda bir. dün gece kaza yapmış motorla. hastaneye gittiğimde her tarafı kan içindeydi. iki eli göğsüne konmuş ve ellerinin arasına kimliği tutuşturulmuş. buz gibi adamımdır ben. en sevdiğimin ölüm haberini alayım kılım kıpırdamaz. ama seni öyle görünce içim azda olsa cız etmedi değil. ne bileyim babasın sonuçta işte.
ben niye bunu buraya yazdım şimdi ?

edit : baba diye başlıkmı açılır lan ?

görsel

görsel

görsel

görsel

bir sıfat

ananın erkek versiyonudur.

bu gün ağlarken gördüğüm güzel varlık. çocuğunu 3 yerden vurmuşlar.yoğun bakımda. kendisini de vurmuşlar, parmakları kopmuş. ama o oğlunun acısıyla serum bile takılmak istemiyor. duramıyor yerinde.

yanında olmasa da insanı güvende hissettiren tek kişi.
(bkz: koruyucu melek)

hayatınız boyunca ondaki şefkat ve sevgiyi başka hiç bir erkekte bulamazsınız. ( bulursanız evlenin )

gücün simgesi.

bu dünyadan göçüp gittiğinde çocukluktan çıkarsın. büyümüş olursun çünkü bilirsin arkanda seni koruyacak, destekleyecek birisi olmadığını.

baba bu yazıyı hiç okumayacaksın ve bilmiyeceksin benim içimde açtığın yaraları ama sende aynı şeyleri hissediyorsun ben biliyorum. senden hesap sormak değil niyetim sadece ben böyle büyümek istemiyordum...neden bana hiç sarılmadın baba. neden bir kere benimle oyun oynamadın. belkide ben o yuzden hep çocuk kalmak istiyorum. bir gün sen benimle oynarsın diye. ben bir babayı özlüyorum. her seferinde kavga etmek istemiyorum. bir kere beni hatırla baba. beni ara. kızım iyi misin de. bana yeter baba. benden kaçma. ya da kendinden bilmiyorum. ama kızının sana çok ihtiyacı var baba. benim hayatta kullanmadığım tek bir kelime var '' babacığım '' bu kelimeyi hep kullanmak istemişimdir. sen hep kendi kahırlı dünyanda yaşadın bizden uzak. ama ben senin sevgine muhtaçtım ve halada oyleyim.

Yücedir,verdiği sevgi,aşıladığı alışkanlıklar,öğütleri hiçbir şeye değişilmez.