baba

Şüphesiz ki Vito Corleone'dir.
(bkz: The Godfather)
(bkz: Marlon Brando)

Köşeden kafasını görsem, babam derim.

Ardından yürürken görsem, babam.

O kadar eşsizdir ki, nerede, ne zaman, nasıl görsem bilirim.

Babadır o.

Bitti.

Tam herşeyi yoluna koymuşken, bundan sonra normelleştik derken, Artık normal bir baba oğul olduk derken; gitmek zorunda mıydın. Çok değil mi bana bıraktığın yük, ya kaldıramazsam, ya yüzünü kara çıkarırsam.

Çok sinirlenmiştim sana baba çok, o yüzden dedim ölsen üzülmem diye, üzülüp üzülmeyeceğimi anlamak için ölmen mi lazımdı. Üzülürmüşüm hemde çok üzülürmüşüm, keşke bu kadar erken gitmeseydin, daha yapacak çok şey vardı, seni çok seviyorum baba.

Varlığı yetiyormuş meğer.

Tanımını ve nasıl hissettirdiğini bilmediğim terim.

en basit tabirle: annenin yerini asla tutmayacak kaba insan.

Güzel bir kelime.

Sikimdeki kıl kadar sevmediğim şahsiyet. Canı cehenneme.

ailenın baş yapıtıdır o varsa her şey tamam eksıksız.

Biliyorum yaşayan herkesin iyi ya da kötü söyleyecekleri var bu konuda. Aslında istediğim başlığı bulamadım da geldim buraya. Bugün aklıma geldi, ben artık babamın yaptıklarını umursamıyorum, cidden olgunlaştım mı dedim. Karısının profiline baktım sosyal medyadan, 14 şubatta benim babamla olan fotoğrafını koymuş. Bu adamla 8 yaşından sonra anım olmadı. Tekrar görüştüğümde de. Sanırım bir seyler farklı olacak, artık kızına yaptıklarından dolayı telafi edecek, güllük gülüstanlık diye bekledim sözlük. 14 yaşındaydım be. Hani 8 yaşımı saymıyorum çocukluğumu. 14 yaşımdan ne istedin be baba ? Yani çok mu zor, ayda yılda yanına gelen kızınla vakit geçirmek? E bu adamla ilişkimizi en fazla 8 yıl daha sürdürebildik. Şimdi ben baba sevgisinden eksik büyümüş bir cocuğum. Ve 8 yaşımdan 14 yaşıma kadar geçen sürede yaşadıklarım, bütün hayatıma yön verdi. Tekrar telafi edilmek için 8 yıl daha vardı, daha fazla. Neden edilmedi? Ben çaba göstermedim mi? Hayır, bir insan babalık duygusunu tasıyamıyorsa, ona zorla babalık yaptıramazsın. Ama aşamamamışım sözlük. Yani alışmışım, umursamamamışım sadece. Etkisi hala sürüyormuş, fotoğrafa bakınca anladım. Ne bileyim, o kadınla ve cocuklaryla yasadığı hayat bizim hayatımız olabilirdi. Buraya ilk geldiğimde erkekler ile ilgili başlıktan dolayı şakayla karışık eleştirilmiştim. Ne yapayım bilinçaltımda bu var demek ki. Yani herhalde insan, hayatı boyunca bunun etkilerini taşayacak, sadece bununla yaşamayı öğrenecek. O yüzden kadın güçlü olmalı, kadın baba gölgesine ihtiyaç duymadan güçlü olmalı. Her kadın, şanslı değil. Lütfen eğer babalık bilincine sahip olamayacak yapıdaysanız, çocuk sahibi olmayın. Onun her anında yanınızda olamayacaksınız da. Bundan sonra yapılan hiçbir şey ne benim ilk bisiklete binişimi görmediği, yüzmeyi öğrendiğimi görmediği, aşık olup aşk acısı çektiğimi görüp kıskanmadığı gibi, evleneceğimi, torunlarını göremiyeceği gerçeği değiştiremeyecek. Ha rezillik çıkarmayacaksa gelsin düğünüme, torunlarını da görsün. Benin için problem yok. Ben ne sevgi ne nefret hissediyorum ya ona karşı, bu beni korkutan.

(bkz: el açık)

(bkz: fakir)

analara nazaran evladına ihtiyacının fazlasını alan güzel insan, evin direği.

misal yengem vermiştir eline çocuk için ihtiyaç listesi "bey bunlar alasın" gibisinden. neyse gelir dükkana abi şunları versene der. dükkan sahibi verir eşyaları. en son liste kontrol edilir. sonra "ya sen şunlardan birer tane daha ver de eksik meksiktir belki lazım olur" der.
bakın bunu bir ana demez. baba boldur, ali açıktır. insan bu tabloyu görünce bir hoş oluyor. elhamdulillah.

Canim kanim herşeyim babam ...seni çok seviyorum canim babacım ...

Varlığı güç veren yokluğu kahraden giderken bile gulumseyip el sallayarak aramızdan göçen muhteşem insandır baba.

insanın arkasında dağ gibi birinin olmasını bilmesi,sıkıntılı günlerinde yardımcı olan insan olmazsa bir tarafını kaybetmiş olmaktır.

cehennem ateşi bile yansa asla eritemez aramızdaki buzları ve hiçbir zaman da unutmam yaptıklarını. bana göre annemin kocası.

annemizle ilişkiye giren adam.

usulca yaklaştı yanıma...
omzuma düşen elinden anladım babamın geldiğini...
kafamı kaldırıp da durgun yüzüne baktığımda, gözlerini naif bir şekilde gözlerimle buluşturarak şu cümleleri söyledi: '' evladım, kıymetini bil... bazı şeylerin kıymetini bil... şayet kıymet bilmezsen, allah muhafaza, kıymetini bilmediğin şeylerle imtihan edilirsin de sonra anlarsın değerini...''

gözlerimi açtığımda akşamdan kurduğum çalar saatin yüksek sesi doluyordu odaya...
öylesine mahcup bir halde uyandım ki rüyadan, o hislerle ne yapacağımı bilemeyip koşar adım gittim saate doğru.
vakit erkendi, kahvaltı yapabilir ya da bir parça daha uyuyabilirdim.
fakat ne iştahım vardı ne de uyuyacak yüzüm.

gömleğimi sırtıma geçirip, yüzümü buz gibi suya tuttum lavaboda.
koltuğa çöküp de bakakaldığım tavanın beyazlığında kendime gelmeye çalıştım bir müddet.
içime sızdığını fark ettiğim pişmanlık hali gittikçe ağırlaşmaya başlıyordu.
duvarlar ne kadar da boğucuymuş böyle...

boyun bağımı alelacele dolayıp, montumu da giydikten sonra attım kendimi dışarı...
telefon açmak için daha fazla bekleyemezdim.

--spoiler--
-baba?
+efendim malajor.
-müsait misin baba?
+evet söyle, müsaitim.
-farkında olmadan gönlünü mü kırdım, bir cahillik mi ettim ben?
+(bir müddet duraksadıktan sonra) hayırdır böyle, sabah sabah...
-rüyamdaydın baba... bana nasihat ediyordun, uyarıyordun. ben, galiba mahcup oldum.
+allah hayır etsin. ne gördün?
-(rüyayı anlattıktan sonra) baba hakkını helal et lütfen, ben cahillik etmiş olabilirim. seni üzecek kelimeler söylemiş olabilirim. belki sen içine atmışsındır, söylememişsindir. ne bileyim işte haddimi aşmış olabilirim. özür dilerim...

ve böyle devam etti...
--spoiler--

bazen, motomot bir istikamet tutturur ya insan;
sığ olmasına, anlamdan uzak olmasına aldırış etmeden...
hızla, hınçla...
gençliğin serkeşliği ile...

kırar döker insan, ruhunun billurlarını;
kıymet bilmez bir cahillikle...

bilmeli oysa ki, idrak etmeli;
hiçbir şeyin sınırsız, sonsuz olmadığını...

ve hatırlamalı...
evvel safhalarını hikayenin...

kıymet bilenlerden olmak temennisi ile...
kahır çeken, çile çeken elleri öpülesi babalara hürmetle...

Yaşarken cenaze namazını kıldığım şahsiyet. Asıl zenginlik göğüsünde taşıdığın cevher yuregindir. merhamet senden zayıfa şefkattir. Baba; adalettir sığındığın gölgedir. Zalime karşı duruştur.peki sen bunun neresindesin? ba ba ..

annemin eski eşi,abimin babası,amcamın abisi.

Gülüşünü sevdiğim ilk adam mesela, sevdiğim güvendiğim kaybetmekten korktugum ilk adam, huyunu suyunu ögrendiğim öğrendikÇe zamanla dahada yakın olduğum adam, her düştüğümde dahada Çok sevdiğim değerini anladıgım adam.. Rabbim diyorum acını yaşatmasın, canı acısa canım Çıkar. Tutunacak tek dalım.. Varlıgına şükür ettiğim! Kaybetmekten afedersin ama it gibi korktugum tek insan. Bide sevdiğim adam var ki özellik olarak babama Çok fazla benzeyen.

aşık olduğum ilk adam.

baba candır kandır baba bir kızın kahramanıdır ilk aşkıdır baba bir kız çocuğu için mükemmeldir .

Bazen hiç gelmemek üzere giderler ya da belkide hiç gelmemişlerdir.

gün aşırı dövdüğüm tip.

Hayatımda tanıdığım ilk adam'dır. Aç bırakmaz, yolda koymaz, sırtına binersin, eşşek kadar olsan bile sırtına alır.
Annenle gönderirsin bazı mesajları. O bazı mesajları bile bile eyvallah etmez. Bir hayrı vardır, bir muradı vardır susar.
Sonra bir gün çıkmaza girersin. Her şeyinle.
O adam elinde imkansızlıklarıyla gelir, el uzatır düştüğün kuyulardan her birine.
Baba öyle adamdır çünkü. Anneni sevmiştir senden önce. Kıskançtır.
Bir tek ağlamasını istemediğiniz tek kişidir herkesten önce.
Sözlü tokatları, fiziksel tokatlardan daha acıdır.
Bir de torun sevgisi yaşatırsan ona ne ala. Adam hem baba hem dede olur.
Allah başımızdan eksik etmesin, acılarını göstermesin babalarımızın.
Bizi onlara, onları bize hayırlı eylesin. AMiN.

(bkz: can babam)