aşk

okulun bitmesine 2 ay kalmıştır. okulda yeni sınıflar oluşturulur ve o pazartesi günü o kızı görürsün. işte bu dersin. seni bekliyordum yıllarca dersin içinden. önümde 2 ay var ve aynı sınıftayız. elbet bir gün konuşurum dersin. günler geçer. daha bir merhaba bile diyememişsindir. üç kez kocaman koridorda yanlız kalırsınız. ağzınız düğümlenir. ne zaman ona baksan onun sana baktığını görürsün. o kürsüde konu anlattıktan sonra ellerin patlayana kadar alkışlarsın. sen anlattığında senin gözlerine bakar ve alkışlar. eminsindir o da sana karşı boş değildir. okul biter. o istanbuluna döner, sen ankaranda yanlız kalırsın. her sabah facebook u açıp resmine bakarsın. ama nafile. bu aşkını daha da körükler. bir daha görüşmeyeceksiniz nasılsa. neden görüşeceksiniz ki? 2 ayda en fazla 5 kelime konuşmuşsunuzdur. üstelik online ortamlara* asla girmeyen birisidir. unutmak için başka birisine sarılırsın. 1.5 hafta olmuştur. artık eski enkaz kalbinin derinliklerindedir ve kalp yavaş yavaş yeni birisi için atmaya hazırlanmaktadır.* resimlerini görmemek için facebook unu kapatırsın.* gecenin bir vakti bilgisayar başına oturursun. msn i açarsın ve o oradadır. hani şu 3 ay önce eklediğin halde hiçbir zaman online görmediğin, iki kelime konuşamadığın kız. boş boş msn listende onun ismine bakarsın. derinliklerdeki enkaz tekrar yüzeye çıkar. dakikalarca şapşal şapşal ekrana bakarsın. taki o çıkana kadar. işte o an büyük bir hüzün çöker. gözünden yavaşça bir damla iner. saklamaya çalışırsın? kimden saklayacaksın? kardeşin facebook hesabıyla aratılır ve bulunur. profil resmine uzun uzun bakarsın kapatırsın. sonra sağ taraftan bir damla daha iner. bunun adı aşktır zannımca.

sonra ne mi yaparsın? açarsın uludağ sözlük ü yazarsın.** **

kavuşamadığında, adamın anasından emdiği sütü burnundan getiren olgu. *

hayatı felç eder. neden? çünkü aşk tan başka bir şey düşünemezsiniz de ondan *

Aşk, bir kişi ile geriye kalan herkes arasındaki farkın, çok fazla abartılmasıdır.

Bernard Shaw

Aşk nedir?! Kişinin kendinden çıkma gereksinimi...
insan, tapıcı bir hayvandır.
Tapmak, kendini adamak ve orospulaşmaktır.
Ve her aşk orospuluktur!

(bkz: Charles BAUDELAIRE)

aşk,
koskacaman okyanusta kağıttan bir gemiyle yolculuk yapmaktır.

kalp ve beyin arasında ki kıyasıya savaştır. velhasıl kelam bünye içerisinde ki savaşı kalp kazanır. gerçek hayatta ise bünye savaşı komple * kaybeder.

sevişmek daha anlamlı ve kolay olsun diye tanrı' nın armağanıdır insanlara.

--spoiler--
başından büyük bir aşk geçmemiş birisi için bir eksiklik,
başından büyük bir aşk geçmiş birisi için bir fazlalıktır..
--spoiler--

aklın yerine kalbin devreye girmeye başlaması.

yağmurda ıslanmak gibidir... önce ıslanmamak için uğraşırsın, bir damlası bile üstüne düşmesin diye kaçarsın, ama sonra; eğer biraz ıslandıysan bırakırsın kendini... damlalar artık etki etmez sana, çünkü ıslanmışsındır. bu yüzden bir insan ya ıslanır, ya ha hiç ıslanmaz bir yağmurda.ya ıslaksındır , ya da kuru.

can yakıcıdır.hayatın en tatlı acısıdır yine de.ne kadar mutsuz ederse etsin vazgeçilmezdir. aşık olunanı herşey yapar.ve en büyük mutluluk olur hayatınızda. en büyük neşe ve umut kaynağınız olur , bir yandna da yakar canınzı. karışıktır , hem de karmakarışık..ama onu çözdüğünüzde sunar size armağanlarını , gülümsemeyi katar hayatınıza,içtenliği , samimiyeti, sevgiyi , tutkuyu.. herşeyden önce hayattan zevk almayı öğretir. inişli çıkışlıdır ama pes etmeyenlere gerçek yüzünü gösterir..göstermeyecek olsa da bunu umut etmek neyi kaybettirir. aşk güzel birşeydir ,en azından öyle farz edilmelidir ,ki hissettiğini siz verebilsindir.o,ona verdiğiniz değeri size geri verir.aşk hayataki en saf hem de en tehlikeli duygulardan biridir.o onu yaşayabilen için her haliyle mükemmeldir.

insanın gözünü karartan olmadık şeyler yaptıran şey.

tanımı olmaz bunun yaşamadan bilemez insan.

düşünmeden evet diyebilmektir.

başladığı an ile şu an arasında 180 derece açı farkı olan duygu.

karanlık bir gece yarısında, gözünden süzülen göz yaşıdır onun yokluğunda...

insana karşı duyulanını sittin sene hissedemeyeceğim duygu sanırım. yalnız gözlemlediğim kadarıyla kendisi, kişinin ruhunu beslemesi olayıdır. zira aşık olunan kişi belirli aralıklarla farklılık gösterebiliyor. ruhun acıkınca, aşık oluyorsun işte.

toplumumuzda bu kadar basitleştirilmemiş yerler altına alınmamış bir kelime olsaydı kutsaldır iyidir hoştur derdim fakat artık bacak kadar çocuk bile aşk acısı çekmekte,vajina uğruna aşkı ayaklar altına alan * yüzünden anlamını kaybetmiştir.

-yaa neriman beni anla aşığım sana seviyorum seni sensiz yaşayamam
-aşıkmısın bana yani??
-evettt!!!
-sektir uleyyynn!

aramaya olan inancını kaybettirebilir...

sezen aksu hakkında şöyle birşeyler söylemiş "can çekiyor elbette, ama çok yaralı gönüller".

'Uğruna bir şiir yazmaya çalışmaktı galiba aşk. Yıllar geçmiş olsa bile tebessümle hatırlamak galiba aşk.'

sıçmak gibi birşey. istemesende geliyor durduramıyorsun.

engelleri yalnızca filmlerde aşar.*

ilki gibi olmuyor tekrar. ilki dediğim, o salak yaşlarındaki, farkında olmadığın zamanlardaki değil. en çok içine işleyeni kişi ilk sayıyor. anlata anlata bitiremediğini, bitmiş eski sevgiliyi. bir zamanlar koca, koskoca adam olanı. hayran olunanı. yürüyüşüne, gülüşüne gücüne...noktası kalın, sert, vurucu, yıkıcı, yaralayıcı cümlelerine...kişi aynı yerde durmuyor, değişiyor, yaşlanıyor, öğreniyor, yitiriyor. adam da yenileniyor. ama hala aşk onun adı oluyor. hoşlanma değil, iç kıpırtısı değil, yalnızca sevgi değil, başka...ilkini onun kapması, ruhunda bir yerinin olması, onun senin senin de onun hep içinde bir yerlerde olması, olacağını bilmek, hala görüşmek uzaklardan, sesinin kulağına aynı gelmese de, bahsi açılınca aşkın; ilk onun adının geçmesi. biri vardı içimde, kimdi kimdi??? denmesi...telefon edilecek birinin varmış gibi gelmesi hep...kimi özlediğini belki unutmak ama onun hep içinde bir yerde kalması...

kapılıpta sürünen çok.