aşk

ilki gibi olmuyor tekrar. ilki dediğim, o salak yaşlarındaki, farkında olmadığın zamanlardaki değil. en çok içine işleyeni kişi ilk sayıyor. anlata anlata bitiremediğini, bitmiş eski sevgiliyi. bir zamanlar koca, koskoca adam olanı. hayran olunanı. yürüyüşüne, gülüşüne gücüne...noktası kalın, sert, vurucu, yıkıcı, yaralayıcı cümlelerine...kişi aynı yerde durmuyor, değişiyor, yaşlanıyor, öğreniyor, yitiriyor. adam da yenileniyor. ama hala aşk onun adı oluyor. hoşlanma değil, iç kıpırtısı değil, yalnızca sevgi değil, başka...ilkini onun kapması, ruhunda bir yerinin olması, onun senin senin de onun hep içinde bir yerlerde olması, olacağını bilmek, hala görüşmek uzaklardan, sesinin kulağına aynı gelmese de, bahsi açılınca aşkın; ilk onun adının geçmesi. biri vardı içimde, kimdi kimdi??? denmesi...telefon edilecek birinin varmış gibi gelmesi hep...kimi özlediğini belki unutmak ama onun hep içinde bir yerde kalması...