açı

yayınlarının kapağında insan gözü mü yoksa öküz gözü mü olduğunu anlayamadığım kocaman bir göz bulunan, deneme sınavı çözüm kitapçığındaki açıklamaları insanı yaran nitelikte olan, gayet hoş sorular içeren yayın.

herşey üst üste gelirken yapamadıklarının toplamıdır.
gözünü kapatıp beklemektir o son darbeyi. ya da milyonlarca yıl gibi süren biriktirdiklerinle saf ve keskin bir kusmuk kokusu gibi karşılaşıvermektir.
acıdan ölünür mü diye düşünmektir ve hiçbirzaman bu acının öldürmeyeceğini bilmektir.
hayattan uzaklaşmak ve hiç yaşamamış olmayı istemektir. bir dakikasını bile özlemeden dünyanın..ağlamak için bile çok geç olduğunu farketmektir son köşeden sessizce dönerken.
boğazındakiler, endişeler, hüzünler ve bir safran halindeki acı. artık vazgeçişin son demlerini yaşarken bir tuhaf rahatlamadır belki de acı.. ya da tüm dünya yıkılırken ıslıklar çalarak eller cepte yürüyebilmek.. ağlarken daha mı küçülüyormuyum acaba diye aynaya bakabilmek; acıyı görmek gözlerinde ve daha derininde. ve hiçbir zaman çıkmayacağını anladığın bir leke gibi gözlerinde..
artık ne kadar gülsen de silinmez bu izler diye düşünmek.. ve acının izlerine dokunmak.. her izde yabancılaşmak kendine. ve her gözyaşında kaçmak kendinden çığlıklarla.. yaralı bir kalple neler yapılırsa onları yapmak. kırık dökük bi hayattan arta kalanı ellerinde tutmak..
ve hep acı, hep keskin, hep acıtan.. kimseciklerin bilmediği, göremediği, gösteremediğin acın.. boyundan büyük, yaşından büyük, tuzlu damlalar arasında boğazı yakan acım...

dişini sıkarsın. gözünden yaş damlamasın diye bi yere odaklanır, bakarsın. yutkunamassın. sanki kızgın bir bıçakla göğsüne çizik atıyorlarmış gibi hissedersin ama gözünden dökülen yaşlar o ateşi söndürebilemez. için bazı şeyleri kaldırabilemez. üç harfin oluşturduğu koca bir sözcüğü anlatmaya cebindeki kırık, dökük, eskimiş kelimelerin yetebilemez. susarsın...

insana varlığını hissettiren nadir şeylerden biri; bazıları için nimet, bazıları için felaket. *

grup genç tarafından da bestelenmiştir; ama en güzel hali sacit onan tarafından seslendirilmiş versiyonu.

başlangıç noktaları aynı olan iki ışının birleşim kümesidir açı.

zaviye de denir.

Bir objektifin gördüğü alanın dereceyle belirlenmesi.

türk dil kurumu tarafından "yön,anlayış biçimi" olarak tanımlanmış kelime, kavram. Açı'daki - matematiksel anlamda- "doğru"lar birbirlerini keserler yani içiçe geçmiş durumdadırlar. Bu anlamda bir konuya "geniş açı"dan yaklaşmak terimi yanlıştır. Çünkü gerçek anlamıyla konunun bütünselliği de hesaba katılırsa o konuya başka bir açıdan bakmaya gerek yoktur. Ortada kavram karmaşası da buradan başlar. Oradaki gereksinim yeni bir açı değil, yeni bir yaklaşımdır.

Çıkış noktaları aynı olan en az iki ışının birleşimine açı denir.

görsel