bugün

ateşi kendine taptırma...
Tüm eski geleneksel öğretilerde bilinen yaratılışın, tabiatın dört kuvveti denilen ve yaratıcı güçlerden biri olan ateş, kainatı meydana getiren en büyük güç ve enerjilerden olduğu için bunu bilen ve sezen eskiler ona saygı duymuşlar, onu ruh ve tanrı ile de özdeşleştirmişlerdir. Dolayısıyla ateşe tapanlar gerçekte onun simgelediği büyük güce tapmaktaydılar.
(bkz: god of light)
Yanlış inanışlara kapılanları uyaran bir cümle. Ateşe tapmak zaten saçma bişi değil mi ya suyla sönen bişeyin neyine tapacan.
(bkz: sen ahura mazda demişsinde bu bildiğin subaru)
özellikle pers ve sasani gibi iran medeniyetlerinde yaygın olan inanç.
(bkz: mecusi)
tanrıyı "ateş" diye tarif edenlerdir; bu tapınmanın kaynağı güneş, yıldırımlar ya da o çağlarda yeryüzüne düşen meteorlardır...
(bkz: zerdüşt) kutsal kitapları avestadır. lakin su ile söner bu ateş..
inanma ihtiyacı duyanların bulabildiği tapılası en güzel şey.*
ateşi tanrı zannedenlerin tapınması.
kutsal dinlerdeki cehennem betimlemeleriyle olumsuzlanan ibadettir.
ilginç dinler için
(bkz: şamanizm) (bkz: yezidilik) (bkz: zerdüşt)
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com