bugün

Charles Bukowskiye ait yerinde bir benzetmedir. başkası hakkında kendimizde edindiğimiz tamamen bir önyargıdır , aşk ... ve önyargılarımız , yargılara dönüştüğü noktada her şey biter... aşktan uyanılır...
(bkz: siz aşk nedir bilmezsiniz)
aşkın dünya üzerindeki milyonlarca tanımından sadece biridir. misal paulo coelho ya göre aşk barajlar gibidir; ufak bir tavizle barajda minik bir çatlak oluşur. o çatlaktan içeriye yavaş yavaş sular dolmaya başlar ve siz farkına bile varmadan o minik çatlak barajdakocaman bi su birikintisi oluşturmuştur. artık baraj kendini kontrol edemez durumdadır; çünkü suların egemenliğindedir.
(bkz: piedra ırmağının kıyısında oturdum ağladım)
bir önyargı biçimidir aşk.ihtiyaç duyduğun şeyi seversin,sana iyi bir duygu veren şeyi,işine geleni.dünyada tanıyabilsen daha çok seveceğin on kişi varken birine aşık olduğunu nasıl söyleyebilirsin?ama asla tanımayacaksın o insanları...
© copyright 2005 - 2026