bugün

/400
özlediğim canım memleketim. Uzak durur insana, sevdirmez kendini. Mesafelidir. Evladını seven ama başını okşayamayan baba gibidir. Farklı şehirlerde yaşadım ama hiçbirinde ankara'da gibi evimde, sıcak hissetmedim kendimi. Havalar ısınınca gidip caddelerinde manasızca gezmeyi planlıyorum.

(img:#1635650)
Yollardaki rögar kapaklarıyla ünlü şehir.
havalar böyle giderse (ki gidecek artık) kış görmeden yazı göreceğiz. bu halini daha çok sevdim ankara! 'hep böyle ol' diyeceğim de seneye ağlatırsın, biliyorum. ne yapalım, kader artık.

ama lütfen hep böyle ol. kısa kollularıma doyamadım.

Edit: bunu söyledikten 2 gün sonra üşütüp yatak döşek yattı.
trafik az diyen arkadaş çimşitte yaşıyor sanırım. saat 18:00'dan sonra ana arterlerden gitmeye çalışırsa sol bacağını protez sanmaya başlar.

t: güzel memleketim.
2018 yılında kış aylarını bahar havasında geçirdiğimiz şehir.

Ayrıca Türkiye’nin başkenti olan bu güzide şehirimiz de yaşayanlar olarak çok şanslıyız, çünkü trafik yok denecek kadar az seviyededir. Geçen hafta istanbul’a gitmiştim, araba kullanırken sinirden çatladım.
bir şehir bu kadar mı hüzün verir insana be arkadaş ! siyasi atmosferi ve kupkuru yapraklar misali dizilen yapılar bu kadar mı karartır insanın içini! neyse ki eryaman taraflarına gittikçe biraz renk görüyorsunuz ve içiniz ısınıyor! hani başkent olmasa...
insanları bir acayip şehir. Yani kardeşim rastgeldiğim tüm ankaralılar garip insanlardı. Asosyal, korkak...
Bu kış, soğuk yaşayamamış şehirdir. Kar göremedik arkadaş.
ankaraya gelen beni görmeden gitmesin , onlara ankarayı göstereceğim.
Türkiye’nin kalbi.
güneşli bir sabah daha. kar yine yok. götünden kar uyduranlara itibar etmeyiniz.
insana hayatta olduğunu hissettiren canlı organizma.

hayatımın bundan sonrasını orada yaşayamayacağım için üzgünüm.

ama pisliklerle aynı şehirde bulunmadığım için de bir o kadar memnunum. kirletmeyin ankarayı, siktirin gidin...
keşke ilk zamanlarındaki gibi ufak şirin bir Anadolu şehri olarak kalsaymis. Yapılaşmanın istanbul ile yarışır vaziyette kötü olan şehir.
cumhurbaşkanlığı külliyesinin bulunduğu güzel şehir. aynen.
Yüksek binaların ve avmlerin artık bitki örtüsü olmaya başladığı şehirdir.
O kadar çok beton var ki siz farkında olmasanız bile bi bakıyorsunuz içiniz kararmış yüzünüz hep asık mutsuzsunuz. ilk geldiğimde gerçekten seveceğimi sanıyordum ama maalesef hala ısınamadım.
kim olduğunu hatırlayamadığım ankaralı bir ünlü kişi "ankara istanbul'un üvey ağabeyidir." demişti.

hoş.
artık benim için hiçbir anlamı kalmayan şehir.
ismi anıtkabir olup yunan tapınağı çakması ayarında bir yapıdan başka hiçbir özelliği olmayan balon şehir. yine de kayseri'den, samsun'dan ve bursa'dan hallicedir.
nerde kar resmen güneş var.
Çocukluğumun, gençliğimin, sevinçlerimin, hüzünlerimin şehri. Bütün yaşantımı tamamlamak istediğim yer. Benim için sadece Türkiye'nin değil huzurun da başkentidir.
kışın bu sene uğramayı unuttuğu vasat şehir.
ısrarla karın yağmadığı ve güneşin tepemizde olduğu şehir. korkuyorum valla.

ayrıca orasından burasında kar kıyamet yalanı atanlara itibar etmeyiniz.
Denizi olmayan bir şehir.
(bkz: rezillik)
Sonunda kar yağışının başladığı şehir.
Okullar tatil olur kesin.
© copyright 2005 - 2026