ankara

kar yağar gibi de olmuş, öyle diyolla.

soğuktur, öyle bir soğuktur ki dışarı adım attırmaz benzinliğe sigar almaya gittirmez.

Kar yağdı soğudu. Şimdi sabah donunu çek.

Bu cins şehirde mecburi bir işimden ötürü yarın bulunmak durumunda olduğundan düzgün bir mekanda 2 bira içip müzik dinlemek istiyorum. Mekan tavsiyesi bekliyorum...

Edit: güzel tavsiyeler istanbula gelindiğinde karşılığını misliyle alacaktır söz...

kışın epey sıkıcı şehir. bari kar yağsa da görsel şölen olsa. az biraz renk gelecek şehir olurdu.

uzun süredir içkili mekanlarda bulunmadığımdan tavsiye veremeyeceğim şehir. uğrarsanız buradayım ama.

özlediğim şehrim.

belki de dünyanın en berbat dolmuş hatlarına sahip olan gri şehir.

güzel şehir. içinde sevgililer var.

sevmem.
fazla soğuk.
insanların sabah takım elbiselerle matrixten bir sahne canlandırıyormuşçasına dolaştığı bir ortam.
çoğu memur tabiki, ancak allah gibi davranıyorlar.

yeşilliği az, binası çok ve kalabalık.
böyle şehirlerde yaşamayı istemem.

birçoğu memurluğu nimetten saydığından tabi, bu şehri de bir şey sanıyorlar.
unutmayın, vaktinde ankara kimsenin umrunda olmayacak kadar uzak olduğu için başkent seçildi.
yani yozgattan tek farkı kaderidir.

Kışın keyfi bir başka çıkar.
görsel

ülkede hüznün en çok yakıştığı şehir. ancak uni zamanımda aşırı sevdiğim ve beğendiğim şehir son gidişimde hiç tat vermemiştir, gerçekten başkent içindeki anılar ve insanlarla değerlidir yoksa çok da numarası yok.

Dün iş icabı ziyaret ettiğim başkentimiz.

görsel

Ulus | 1975.

Yarın ziyaret edeceğim şehir...

Olum en son askerlik için gelmiştim, hava yine soğuk mu?

Bir de Havalimanından Beypazarı tarafına nasıl geçerim? Bilem birisi yeşillendirsin pls...

kimse sevmez gri şehir derler hep de benim için yeri ayrıdır. çocukluğumun yazları anneannemin evinde geçti. avm'yi ilk defa orda gördüm, yürüyen merdiveni, metroyu. çok tuhaf gelmişti bana küçük yerde büyüyen bir çocuk olarak. ama çok da sevmiştim bir yandan. teyzemin arabasıyla bizi bir yerlere götürmesini, kızılay'da karanfil sokakta yere oturup şarkı söyleyen insanları, kızılcahamam'da sabahın buz gibi soğuğunda kahvaltı edip sonra hamama gitmeyi, dost kitabevi önünde buluşmaları, atatürk orman çiftliği'nde yediğim dondurmaları, eryaman'da anneannemin evinin olduğu sitenin parkında gece yarısına kadar şişe çevirmece oynamayı, abimi basket oynarken seyretmeyi, her yaz aşık olduğum çocuğu görmeyi, kuzenlerimle merdivenli evde in çık koşturmayı, yarıyıl tatilinde gittiysek kar topu oynayıp sırılsıklam olmayı.. her şeyi o kadar çok özledim ki. canım ankara.

Bugün hava güneşliydi ama yine soğuktu, her türlü soğuk.

dinazorlar şehri diyorlar.

(bkz: lan oğlum sen gel bende para var) şehridir. Vatandır.

görsel

Neden bilmem çok sevdiğim şehir. Gerçi son hali biraz keyfimi kaçırdı ama seçme şansım olsa yaşamak istediğim şehir.

görsel

Bir ilkokulda, Aile bilgisi dersi. Ankara 1953.

Gitmek istiyorum sebepsizce.

Bu şehirde beni çeken bir şey var.

bu günlerde ayrı bir sıcaktır şubatın başındayız ama garip bir bahar havası var kısa kolluyla dolaşıyor millet.

fazla soğuk geliyor bana.
sabah sekizde insanların takım elbiselerle koşturduğu şehir.

biri gelip kırmızı ve mavi hap uzatacak diye beklediğim şehir.