ankara

memuriyetin garip kasveti ne yazıktır ki şehre sirayet etmiş.

Uçakla gelirseniz sizi şöyle karşılar.

görsel
görsel

Dünya üzerinde huzurlu bi uyku deyince aklıma gelen tek coğrafyadır.

uzun zaman sonra geldiğim, gençlik yıllarımın da başkenti olan şehir. yine soğuk ama eskisi kadar. özlemişim.

Sinüzitli bedenler için bir cehennemdir.

Sevmek icin cok ugrastigim ama asla sevemedigim sehir. Bitki örtüsü avm resmen. Yanyana bir ton avm var ve hepsi dolu.

Hatun bulup taşınmak istediğim şehir.

Ankaralı hatunlar dm.

Şu an yoğun kar yağışı altında olan şehir. Bazı bölgeler hariçtir.

Kurtulamadığım şehir. Yine dönüp dolaşıp kalıyorum bu şehirde.

hafif balık etli hanım kızlarımız için harika hava var şuan ankarada. hafif serin ve yağmurlu.

abartılan şehir.

dikmene lapa lapa kar yağan şehir. yürümek isteyen var mı?

fazla soğuk geliyor bana.
sabah sekizde insanların takım elbiselerle koşturduğu şehir.

biri gelip kırmızı ve mavi hap uzatacak diye beklediğim şehir.

bu günlerde ayrı bir sıcaktır şubatın başındayız ama garip bir bahar havası var kısa kolluyla dolaşıyor millet.

Gitmek istiyorum sebepsizce.

Bu şehirde beni çeken bir şey var.

görsel

Bir ilkokulda, Aile bilgisi dersi. Ankara 1953.

Neden bilmem çok sevdiğim şehir. Gerçi son hali biraz keyfimi kaçırdı ama seçme şansım olsa yaşamak istediğim şehir.

görsel

(bkz: lan oğlum sen gel bende para var) şehridir. Vatandır.

dinazorlar şehri diyorlar.

Bugün hava güneşliydi ama yine soğuktu, her türlü soğuk.

kimse sevmez gri şehir derler hep de benim için yeri ayrıdır. çocukluğumun yazları anneannemin evinde geçti. avm'yi ilk defa orda gördüm, yürüyen merdiveni, metroyu. çok tuhaf gelmişti bana küçük yerde büyüyen bir çocuk olarak. ama çok da sevmiştim bir yandan. teyzemin arabasıyla bizi bir yerlere götürmesini, kızılay'da karanfil sokakta yere oturup şarkı söyleyen insanları, kızılcahamam'da sabahın buz gibi soğuğunda kahvaltı edip sonra hamama gitmeyi, dost kitabevi önünde buluşmaları, atatürk orman çiftliği'nde yediğim dondurmaları, eryaman'da anneannemin evinin olduğu sitenin parkında gece yarısına kadar şişe çevirmece oynamayı, abimi basket oynarken seyretmeyi, her yaz aşık olduğum çocuğu görmeyi, kuzenlerimle merdivenli evde in çık koşturmayı, yarıyıl tatilinde gittiysek kar topu oynayıp sırılsıklam olmayı.. her şeyi o kadar çok özledim ki. canım ankara.

Yarın ziyaret edeceğim şehir...

Olum en son askerlik için gelmiştim, hava yine soğuk mu?

Bir de Havalimanından Beypazarı tarafına nasıl geçerim? Bilem birisi yeşillendirsin pls...

görsel

Ulus | 1975.

Dün iş icabı ziyaret ettiğim başkentimiz.