belçika gönüllerin şampiyonu olmuştur. trump'a güzel bir tokat geldi.

ıncendies-içimdeki yangın.

en yerinde korkulardan biridir. korkun arkadaşlar, kolay kolay evlenmeyin.

öğle yemeğinde ne yiyelim tartışmasının geldiği nokta bu olmamalıdır. canlılığa aykırıdır. canlı, yaşama iç güdüsüyle daha rasyonel kararlar alır. bu sıcakta sucuk ekmek nedir arkadaş.

adalet bakanlığı, milli eğitim bakanlığı ve bir de trt.

pardon ya başlığı yanlış okumuşum. olsun neyse kalsın.

ben yaklaşık 1 haftadır acayip korkuyordum, din elden gidecek diye. sonunda önüne geçtik, sağ olsun devletimiz. ya bir de yakalanmasaydı, düşünemiyorum bile olacakları.

bunun için iyi planlanmış örgütsel bir organizasyon gereklidir. buna da günümüz devletleri pek izin vermiyor.

iki ülke ilişkileri dikkate alındığında bu pek mümkün değil. iran ile savaşma olasılığımız israil ile savaşma olasılığımızdan daha yüksektir mesela.

dininle dalga geçiliyorsa ve bu senin zoruna gidiyorsa bunu izlemezsin olur biter. ağır hakaret olmadığı sürece elbette. ama izleyip de 'aha benim dinimle dalga geçiyor' diye yükselmek ve ortalığı yıkmak biraz da şov yapmaya giriyor. aha yakaladım ve bundan faydalanmalıyım gibi bir durum oluyor.

güzel bir kalçada çok estetik duruyor. hepimiz beğenilmek istemiyor muyuz? yakışan giysin.

komedyenlikte sarsıcı olmalısın, birilerinin de damarına basmalısın. tarihte kelleler de gitmiştir bu uğurda ama artık o devirleri geçmiş olmamız gerekli. o yüzden din veya başka bir şeyle elbette dalga geçilebilir.
bırakın insanlar gülsün eğlensin, bir sıkıntı varsa bunu kendiyle dalga geçilen tanrı çözer zaten.

ahlaki olarak kadının problemidir. erkek için başka riskler vardır orası ayrı.

esasen ırk olayının altı boştur. bir coğrafyada toplu yaşayan ya da birlikte göç eden insan toplulukları vardır. o toplulukların özellikleri de yaşadıkları coğrafyaya ve göçebe olmalarına göre şekillenir.
tanrı özel olarak bir ırka bazı özellikler vermiyor.

çünkü mütemadiyen farklı kadın istiyorlar.

varlığı da yokluğu da umurumda değil.

dinle ilgili şakalar yapmasından dolayı şu sıralar bir cenah tarafından linç edilmekte. bizim halk hemen hemen her yerde dinle ilgili arkadaş ortamında falan geyik yapabiliyor. ama bu tip gösterilerde herkes rahatsız oluyormuş gibi kafalarını kaldırıp 'nasıl dinimle dalga geçersin' bağırışları yükseliyor. ben kimsenin ciddi anlamda rahatsız olduğunu sanmıyorum, kitleye uyacak, kendini gösterecek, tribüne oynayacak ya rahatsız olmuş rollerine giriyorlar.

o yaşta da bu derece istekli olunuyormuş şaşkınlığı. kuduruk derler bizim oralarda.

evlenmem. o da benle evlenmez zaten.

bu durumun aksi olarak israil'i örnek göstermek düpedüz saflıktır. evet israil din devletidir, faşist de bir devlettir. ama gelişmiş gibi görünmesinin sebebi bu değildir, abd'dir.

3 ay evvel geçirdiğim ameliyat. çok zor elbet, henüz 42 yaşında bunu yaşamış olmak ciddi sıkıntı. evet, ameliyattan korktum, hazırlık aşamasında her gün her an o anı düşündüm. ameliyat günü geldiğinde ise inanmadığım tanrıya ilk kez yalvardım, eğer varsan oğluma iyi bir hayat ver diye. ne yalan söyleyeyim, kendim için hiçbir şey istemedim tanrıdan. korktum tabi ki, gözlerine baktım doktorumun, uyandığımda ise yine doktorumun gözlerine bakıyordum. sonrasında yoğun bakım, yaraların iyileşmesi falan filan. bunlar neyse de, asıl sıkıntı sonra başlıyor; bundan sonra ne olacağım! ölüm korkusunu ciddi ciddi hissetmeye başlıyorsun artık, ne zaman yine aynı şeyleri yaşayacağım diye beynin duman oluyor. hele bir de 2 yaşında bebeğin varsa, onun yanında ağlamamak için sürekli kasıyorsun kendini.
dedim ya en zoru sonrası, psikolojiyi yönetebilmek! benim için 3 aylık süreç geride kaldı ama halen bunu aşamadım. konsantre olmaya çalışıyorum muhakkak ama çok zorlanıyorum. ikinci bir şans gibi diye de düşünmüyor değilim tabi, ölebilirdim de ama işte bu tam olarak bu şekilde aşılmıyor. bakalım süreç ne olacak.