ankara

an itibariyle kar bir yağıp iki durduğu şehir.

an itibariyle keçiören tarafında kar yağışının başladığı şehirdir.

Türkiye Cumhuriyeti ni başkentidir. Tarihi çok eski olmayan ve 1920 lerde cumhuriyetle birlikte gelişen şehirdir.

toplu ulaşımın iyiden iyiye işkenceye dönüştüğü şehirdir.trafik de dahil olmak üzere ciddi bir kalabalık var araçlarda.

şehirlerarası alan kodu 312 olan il.

yağmur dönerken kara, şarkılar var falımda. hepsi sana, bu gece ankara...

sokakları asla denize çıkmayacak her daim gri binalarla bana günaydın diyecek sadece ama sadece kucağında ölmek istediğim biricik sevgili.

hiçlikle varlık arasında duran çok az şehir vardır ki bunlardan birisidir ankara. çok az yer bu denli idealleştirilmiştir. cumhuriyet döneminin hemen bütün anlatılarının merkezindedir burası, tabii istanbul'a rakip olarak. oysa sonradan sahneye çıkarılmış olmanın mahcubiyetini ne olursa olsun atamamıştır üstünden ankara. asıl güzelliği de bu renksizlikte saklıdır.

Yalniz bayan yazarlara sahip degildir.

yalnızlığımın başkenti. bir gün yine başımı alıp gitmek istersem yine beni hiç gitmemişim gibi kabul edecek tek yer. güçlü olmayı size öğrettiği gibi yaşatır da ankara.

elektriğimizi ver lan böyle baskent mi olur.

bebeğim yine karlar altında ve benim nefesimi kesiyor. dışarıya bakmaya korkuyorum. o kadar güzel ki.

son zamanlarım.

üniversite okumaya bursa'ya gittiğimde de yaşamıştım. 29 gün sonra bir şey yok. 30. günde nefesimi keserdi ankarasızlık.

çok seviyorum. ben okul bitip ankara'ya geri yerleştikten sonra bahçelievlerde bir akşam "allahım sana şükürler olsun yine ankara'dayım" dediğimi bilirim. hiç normal değil bu duygular.

allahtan gideceğim yer de güzel memleket. en azından ilk izlenimlerim öyle. dağı da var üstelik. ortasından nehir geçiyor. idare edicez atık napalım.

ama şimdi canım acıdı. bu kadar güzel yağmasaydı kar. bu kadar bağlamasaydı beni kendine. soğuğu bu kadar işlemeseydi içime.

söyleyecek şey bulamadığım zamanlarda dediğim gibi "neyse hayırlısı olsun" .

an itibariyle bembeyaz olan, yaşadığım şehir. gerçi bizim ev dağ başı biraz ondan da olabilir bu bembeyazlık. *

kış dolayısiyle kağıtla taharetlenme dönemine giren insanlarımızın kentidir.

en anlamlı yalnızlıkların şehri.

çok soğuk şehir. mecaz olarak değil lan, bildiğin soğuk.
rengi beni ilgilendirmiyor. illa da gri diyenler, o çok zaman önceydi, tamamen teknoloji ile alakalı yani. *

http://galeri.uludagsozluk.com/r/310875/

simidine hayran olunan şehir.

güne muhteşem bir manzarayla uyanmamızı sağlamış şehirdir. Gri şehir bembeyaz bugun. Umarım i. gökçek düzgün çalışırda yollarda bi sorun olmaz.

gri/soğuk demeyeni, kar yağdığında yılmaz erdoğan şiiri paylaşmayanın kızılay meydanında ıslak zopaylan dövülmesi gereken şehir. hazır kar yağmışken bu fırsatı kaçırmayalım. *

--`spoiler--

Ankara'ya öyle yakışırdı ki kar..
Asfaltlar ışıldar, buz tutardı resmi yalanlar...
Kimse keman çalmaz belki ama
Çok keman çalınsın balolarında
Diye yapılmış
Gri sisli binalar...
Alnının ortasında
Ciddi bir devlet asabiyeti.

--spoiler--

daha evden çıkamadığım için bilmiyorum ama, gece yağmış olan kar, pazartesi sabah trafiği ile eklenince acaba ne kadar güzel sürprizler hazırladı bizlere?

karlar altında.

örttüğü bembeyaz örtüsü ile sabah sabah ağzıma etmiş şehir...

kışları burnunuzdan bir parça alır götürür dışarıda iseniz.ki umarım değilsinizdir, pek iç yakıcı bir soğuğu vardır.

en yüksek yerinde ikamet ettiğimden olsa gerek şu anda havasıyla insanın götünü dondurmakta olan şehir.

deniz olmayan bir ilimizdir.