/400
Bir ankaralı olarak hiçbir zaman insanların istanbul sevdasını anlayamamışımdır. Hep derdim ki istanbul çok büyük, çok kalabalık, bana hiç samimi ve güvenli gelmiyor. Şimdiyse evim dediğim yerde, yuvamda bombalar dinmez oluyor. Ben bu grinin içinde renkleri gördüm, siz bize kırmızıyı yaşatıyorsunuz. içimiz yanıyor.
Son 6 ayda 3 bombalı saldırıya uğrayan, güzel ülkemin başkenti. Eskiden derdik ki, Türkiye'nin en güvenli şehri Ankara'dır. Artık malesef bu şehirde hayatta kaldığımız her güne şükreder hale getirildik. Şükrederken de bir yanı sızlıyor insanın, şükretme şansı bulamayan insanları düşününce...
Böyle olaylar yaşadıkça biz şehrimize, memleketimize, ülkemize daha da çok bağlanıyoruz! Bilginize.
AnKara'nın taşına bak, tut ki baktım,
Uzar gider efkarım.
Konuşsam tesiri yok, sussam gönül razı değil...
Yayın yasağı,
Kimse sabrımızı sınamasın,
istihbarat zaafiyeti yok,
Teröre lanet,
Karanfil bırakma,
Başkanlık..
Artık sinirlerim bulandı bu rutinden, Tarih tekerrürden ibarettir derler hiç ibret alınsaydı tekerrür mü ederdi!
Tc başkenti. Canım ankara.

insanların şu an o bölgede yürürkenki tedirginliğini anlayabiliyorum.
bir şehir düşünün ki insanları yiğit, mert, korkusuz iken şimdilerde pısırıklaşmış, tedirgin adımlarla yürür olmuş sokaklarda, her elinde çanta olanı acaba bombacı mı bu diye düşünür olmuş. işte burası benim şehrim burası ankara. hiç yakışmadı be sana bu haller gri şehrim.
Endişelendiren şehir.. Üzücü olaylar yaşanıyor orada şu an. Masum canlara kıyılıyor. Başkent gibi olmayan başkent.
Türkiye Cumhuriyeti'nin başkenti olmaktak utanan, dile gelen bir ilimiz. koruyamayacaksan bizden değilsin dedirtmişliği vardır...
Olaylar yüzünden babamın gelceksen gel ama kızılaya inmek evden cikmak yok dedigi sehir.

Babam hicbir zaman kizilaya inmeme karisan bir insan olmadi. Kizilayin o kalabaligin da tum caddelerini amacsizca gezmeyi insanlari gozlemlemeyi hep cok sevdim. Eminim benden baska sevenler de vardir. Ankara oledir cunku seven tam sever sevmeyen de sevmez. Bunu bile bizden aldilar.
allah izin verirse önümüzdeki hafta gideceğim hasret duyduğum şehir.

otobüsten iner inmez ilk iş toprağı öpeceğim.

gerçi toprak bulmak baya zor olacak ya.

neyse artık asfaltı falan emükler hallederim bir şekilde.

özledim be.

edit : angara bebesi bombadan mı korkar la.

"kahrol düşman al sana bomba"
unutulan, hemde çok çabuk unutulan grilikten çıkıp kan kırmızısına dönmüş başkent.

10 Ekim 2015 Gar : 109 ölü, +500 yaralı
17 Şubat 2016 Merasim Sokak : 29 ölü, 61 yaralı
13 Mart 2016 Kızılay : 37 ölü, 125 yaralı

(bkz: vurulduk ey halkım unutma bizi)
unutmadim.
unutamadık.
kimsenin bir şeyi unuttuğu yok.

hatta kimsenin bir şeyi unutmasına imkan da yok.

her gün bu korkuyla yaşıyoruz.

yerli yersiz duyar kasmaya, insanların yüzü her güldüğünde "ne çabuk unuttun yea" diye suratlarına suratlarına vurmaya gerek yok.

herkes hayatına devam ediyor işte bir şekilde.
sokaklarında cenaze evindeymiş hissi yaratan şehir.
Hayatımda bu kadar kötü bir istatistik daha da görmedim. Olum +500 mu yuh oranın kapasitif açıdan 500 kişi alamayacagini biliyoruz kaldı ki adamlar kendilerini patlattılar.

Gerekli gereksiz ki bunun içinde yapı bakımından bu yapilara hizmet eden dernekler ve gruplarda var öldü. Onlara şehit demek istemiyorum bazıları varsa vardır masum sekilde. Bu aci.

Sonraki patlamalara gelince merasim sokak tam anlamıyla sivil memur ve askeri hedef alan ardından yapılan kızılay saldırısı ensenizde nefesimizi unutmayın diye yapılan picvari eylemlerdir.

Sayılar yine yanlış tabii. Yaralılar ile birlikte taburcu edilip yaşamsal fonksiyonları ifade eden sayilar da vardır.

Ama gar saldırısı +500 yuh amk.
yorumsuz.

görsel
bugün itibariyle konya-eskişehir-samsun ve diğer girişlerinde arama yapılmaktadır. aşırı trafik ve zaman kaybı söz konusudur.
ankara'da arkadan görüp oo ne güzel fiziği var hmm diyorsun bir kıza. ama kızın suratını görünce bütün hayallerin yıkılıyor, bütün büyü yok oluyor. çirkinmiş ya diyorsun. ankara'da suratı da güzel bir kız görürsen, ankaralı değildir hatta safkan Türk değildir o kız. Kesin bi göçmenlik bi bişeylik vardır.
(bkz: tuz gölü)

Ankara denince aklıma başkent den ziyade bu geliyor.
Annemin dedigine gore ne kizilay da ne alisveris merkezlerin de kimselerin olmadigi sehirdir.

Cogu esnaf dukkanlarını acmiyormuş.

Cok yazik gercekten.
Soğuk, gri, utangaç. Birey değil memur. Erkekler asi bazen, bazen alçak. Kadın zarif bazen, bazen kaba. insanlar zeki yerinde, insanlar koyun içlerde.

Tükürmek normal ankara'da, topluca saldırmak bir kişiye. Kadına bakmak öküz gibi. Erkeğe laf atmak farklı diye, sataşmak. Yaşlıya saygı sıfır. Yaşlıdan gence anlayış daha da az.

5 yıl oldu soktuğumunun şehrinde. Önceden tek bunlardı artık bu boktan yerde boktan şekilde ölmekte var. Sikiyim böyle şehri. Bir tane olumlu yanı yok.
Atom bombası da atılsa mesai saatlerindeki trafiği rahatlamayacak şehir.
güzel ankara'mın güzel çubuk'u bugün 62. şehidini toprağa vermiştir.
Aralıklı yağan yağmuruyla bunaltan şehir.
yarına kadar bembeyaz olacak il. kar yağıyor maalesef...
© copyright 2005 - 2026