ankara

kararması gerekirken turuncu rengi alan bir gökyüzü
o kadar korkunç ki, komşulara sığınmayı düşünüyorum.

Aşık olduğum kenttir.

--spoiler--

Sevgimin miadıydı
Yorgun, ürkek bakışların
Şimdi failisin
Salaş yalvarmalarımın
Maviliğimi çaldın sebebin neydi Ankara
Hülyalardan kâbuslara saldın zorun neydi Ankara

Bekleme sana sitemden başka sözüm yoktur
Gönlüm hazan sızıntılarında isyana sebebim çoktur

Ne sen bana alıştın
Ne de ben sana
Sen sevgiyi uzak bıraktın
Kuytu bir köşende sakladın
Yakıştırmadın bana

Sevdaymışsın konakladığın rüzgârlarda
Oysa sen yalansın Ankara
Sokaklarında adım başı ayrılık nidaları
Sen katilsin Ankara
Sana dökülen satırlarım gecelerinden kara
Sen avuçlarımda iki damla kan
Salaş yalvarmalarımın faili
Koynumda sakladığım isyan

Sen miadıydın bir zamanlar aşkın
Şimdi paslı soğuklarda ölüm tadın
Geçmiş yalanıdır hatıraların
Kapatın kapılarını üstüme zamanın
Kalmasın içimde hicranı hiçbir aşkın…

--spoiler--

"istanbul'da yaşayanlar için yaşanması zor bir şehir" denen şehir. ne yapıyorsunuz ki siz orada bizden farklı? oksijenli solunum mu yapmıyorsunuz? nedir yani olay?

başkent.

sevdam,
davam,
hasretim.

sabah girip akşam çıktığınızda ağzınızda kekremsi bir tat bırakır..

genelde kara ikliminin hakim olduğu şehir.

her daim soğuk kasvetli havası olan ama sevenin sevdiği başkent.

sabah kısa kollu giydirir öğleden sonra 'siktir git lan eve kalın birşeyler giy, şemsiyeni de al' der..

konuşan şehirdir..

sigara gibidir, ilk içtiğinde ne anlıyorlar ki bağımlısı oluyorlar diye düşünür, alıştıktan sonra vazgeçemezsin.

yaşaması da ayrılması da zor olan şehirdir. hiç anlamazsın nasıl bağlandığını bu şehire.

istanbul fettan bir kadın; kıskanç, aşık, çok da aşığı olan, seni çıldırırtsa da,ayrılmak istesen de ayrılamadığındır. izmir güzel ve seksi, eğlendiğin,mutlu olduğun, ayrıldığında seneler sonra bile adı anıldığında yüzünü güldürendir.ancak ankara sadece evlenmeyi düşüneceğin kadındır. düzgün hayatı, az ve öz geçmişi, oturaklı duruşu, hanım hanımcıktır. anadoluluğunu hissedersin ama avrupai yaşamdan da geri kalmamıştır. güzeldir ankara.
bir de ne demişler ; Ankara'da ya okunur ya da aşık olunur zaten..

bi defolup gidemediğimiz cehennem.

elleri soğuktur ankara nın. ovuşturursun birbirine. yalnızsındır işte..

kül rengi göklerine kadar ayaz dolu geceleri vardır ankara nın.

sokak lambalarını gözlersin biri gelecek diye.
ayak seslerine biraz daha açarsın kulaklarını.
o gelecek diye.
yıllardır beklediğin kişi gelmez yine.
düşecek olursun ankara ya tutunursun..

sonra
yeniden yeniden gri sokaklara atarsın kendini
gecenin bir vakti.
tutamazsın nefesini.
içindeki alevler yakar ciğerini.
sen de yakmak istersin bu gri şehri.

yakamazsın, çünkü
ankara, sadece yalnızlarının içini yakan bir sevdadır..

Soguk sehir. Sevemedim bir turlu.

Ne yağmur yağdı ama.
Bayağı yağdı.
iyi yağdı hakikaten.
Kabul edelim güzel yağdı.
Artık yağmaz dedik yine de yağdı.

Bugün muhteşem bir güzelliğe sahip olan şehir.

Bugün havası çok güzel olan güzel şehir. akşama kadar dışarı çıkmadan pencereden bakmakla yetinenleri biraz aptallık etmiş olsa.

aşk'ı koynunda saklayan ve ülkeye baş olmuş kenttir. gezegenin gri evidir. o kentin insanları dışında herkesin deniz yoksunluğundan şikayet ettiği kenttir. ayazı insanın soluğunu keser. sanatın ve bürokrasinin başını çeken bozkırın en güzide yeridir.

Sabahtan beri felaket şekilde yağan yağmuruyla sanki günahlardan arındıran güzel şehir. Birde Bu sefer sahiden gri.

sabahtan beri yağmurun hiç kesilmediği hayatın felç olduğu caaanım şehrim.

la bize her yer angara dedirten şehirdir .

Bir gelenin bir de ayrılanın pişman olduğu şehir.

almışlar bir avuc toprağı,koymuslar bir fanusun içine,öyle boğucu bir şehir.

fay hatlarıyla örülmüş bir ülkenin en az fay hattı geçen şehri olmasına rağmen en büyük depremlerin yaşandığı şehirdir. kollarınızı olabildiğince açarak sığdırdığınız * hayallerinizin depremidir ankara. hayallerinizin katili olmasına rağmen zamanla seversiniz bu şehri, aşık olursunuz hatta; bir stockholm sendromudur çünkü ankara. birbirine tamamen aykırı iki durumda aynı acıyı yaşatabilen tek şehirdir ankara. ilk görüşteki yıkım şiddetlidir fakat son görüşteki yıkımın şiddetini ölçebilen bir aygıt icat edilememiştir henüz. bu kadar insanın neden ankara'yı sevdiğini bu şehre ayak bastıktan dört yıl sonra anlarsınız; son ayrılık vakti.