allah

evrendeki enerjiyle yekvücut olan ve allahın da özünü teşkil eden ilksel zihin ezelden beri oradaydı, fakat yoktan evrenler ve farklı canlı türleri yaratıp, her birine farklı buyruklar yollayıp birbirinden bağımsız deney fanuslarını kendine saklayan tanrı...

bu çok yeni bir kavram.

bizim ölçeğimizde sonsuz kadar uzak bir geçmişte başlamış olsa bile, kozmik ölçekte yeni bir şey.

kardeşev ölçeğinde 7.tip medeniyetin tezahürü!
https://youtu.be/9J2K-KQ2psk?t=1531

görsel

ibranice olan elohim kelimesinden türemiştir. araplarla, ibraniler sami ırkından gelmekte olup etnik açıdan amca çocuklarıdır.

islam inancının en güçlü varlığı.

görsel

çok iyidir.

biz insanların, hayvanların, bitkilerin, meyve ve sebzelerin, denizlerin, dağların, güneşin ve ayın ve her şeyin yaratıcısı.

görsel

bilincimiz ve ruhumuz dışında ne bu davul gibi şişip kokan, kurtlanan, dışkılayan, osuran, çürüyen su ve kan balonu olan hayvan bedenimizin, ne de maddesel alemin herhangi bir anlamı var.

gözü maddesel alemde kaldığı sürece hiçbir ruh ebedi kurtuluşa erişemeyecek ve etten kabuklara hapsolup ebeden çürüyüp hiçliğe gark olacaklar.

maddenin fıtratına kazınmış şehvet, açgözlülük, bencillik, doyumsuzluk, yıkıcılıkla her şeyi fesada uğratan entropi ve kaosun rabbi değil benim inandığım allah.

o, ruhun,
bilincin,
ışığın,
aydınlığın,
iyinin,
doğrunun,
güzelin ta kendisi.

bizler, onun karanlık doğaya sahip maddesel aleme hapsolmuş suretleriyiz.

diyalektik dualiteye sahip bir olgu.

ben ruhun ve tüm güzelliklerin sahibi olan allahla, maddeye, kaosa, entropiye hükmeden allahın aynı varlık olduğuna inanmıyorum.

diyalektik, her şeyin özü ve allah için de geçerli, iki ve ikiden fazla sayıda tanrıdan ziyade, birbirini diyalektik bakımdan tanımlayan iki karşıt güç hakim varoluşa.

allah denince zihnimde beliren imge, oğlunun başını okşayan baba ve kullara hükmedip davudi ses tonuyla emir veren kraldan çok,
iyiliğin ve kötülüğün,
karanlığın ve aydınlığın,
doğrunun ve yanlışın,
düzen ve kaosun,
maddenin ve ruhun devir daim halindeki mücadelesi!

fraktalların saf soyut yapısında et beden yok,
kan yok,
dışkı yok,
nötronlar, protonlar yok,
üreme sıvıları yok.

sadece saf bilgi,
saf güzellik,
saf doğruluk var.

Ya sen nasıl bir ruh hastasısın?

yalnızca bilgisayarın hesaplama gücüyle görselleştirilebilen fraktallarla allahın bilincinin madde ötesi boyutunun sınırsızlığına ve benzersizliğine tanık oluyoruz mesela:
görsel

bir solucanın ilkel nöronlarında zuhur eden kıvılcım da, maymunların alet yapımını öğrenmesini sağlayan canlı elektrik sarmaşığı da, evrende devasa boyuttaki enerjilerin etkileşimiyle meydana gelen kozmik ağda, yıldırım demetleri, akarsu yatakları, girintili ağaç dallarıyla her ölçekte kendini tekrar eden suret gibi ona ait.

evrenin maddi cüssesi değil, evren zatında bilinci meydana getiren fraktalımsı her yapıda tezahür eden saf ışık o.
görsel

hepimizi duyan ama bazılarımızı duymaktan bıkan ve duymayı bırakan en yüce varlık.
anlamsızlık ve saçmalık içerisinde geçirip başkalarının mutluluklarına maruz kaldığım ve yaşamak kavramını bırakıp tuhaflığa maruz kalmak olarak adlandırdığım bu uzun süreçte bugün bir kitapta okuduğum bir bölümü yaşadıklarıma ve öfkeme çok benzettim. sanırım benden o kadar bıktı ki uzun süre önce bir gün beni duymayı bıraktı. maruz kalıp pozitif bir şey hissetmediğim ve sürekli milletin kahkahalarını, mutluluklarını çaresizce izlediğim bu saçma ve anlamsız süreç aklıma başka bir sonuç getirmiyor.
bu yüzden artık susmaya karar verdim. kendisi de zalim değildir, sevgi doludur ve neden mutsuz olup susmaya devam edeceğimi biliyordur. bu boşlukta yaralanmak için nasıl bir günah işlediğimi bilmiyorum ama bir gün beni affetmesini umuyorum. o güne dek öfkem, üzüntüm, umutsuzluğum devam edecek. çıkış yolu yok.

en yüce varlık. sorgusuz sualsiz inanıyorum. inanç sorgu istemez çünkü.
inanmaya devam edeceğim ama hakkımdaki planına anlam veremiyorum. neden içime sinecek bir mutluluk, hayal, aşkın gerçek olmadığı, başkalarının mutluluklarının gözüme sokulduğu, anlamsızlık, saçmalık, öfke dolu saçma bir sürece maruz kaldığımı bir türlü anlayamıyorum. benden daha kötü, daha şuursuz insanlar bile mutlu olup hayallerine kavuşurken ben neden mutluluktan uzak kaldım ? bu soru hep kafamı kurcalayacak.
mutsuzum ve yakın zamanda mutlu olacağımı sanmıyorum ama inancım ölene dek sürecek. ama çok mutsuzum. umarım bir gün fark edip duyar beni.

"Allah size yardım ederse hiç kimse size galip gelemez. Eğer sizi yüzüstü bırakırsa O'ndan başka size kim yardım edebilir? Artık müminler yalnız Allah'a güvenip dayansınlar."

bize verdiği, en başında nefes ve mükafata karşı onu anmamızı isteyen yaratıcı. yaratılanları, yaratıcı olarak materyalist düşünmek saçmadır.

Belkide sen terk etmişsindir onu, çağrılarına mesajına kulak tıkamışsındır.

kendisine inanıyorum. inanmaya da devam edeceğim. ancak aynı zamanda bu anlamsızlık ve saçmalık içinde sürüklendiğim zaman bir ışık için yalvardığım zaman yanıt gelmediği için bana küstüğünü ya da beni terk ettiğini de düşünüyorum artık.
öyle bir anlamsızlığa maruz kalıyorum ki intihar da edemiyorum mutlu da olamıyorum. Allahın benim için yazdığına uyacağım da bundan hiç memnun olmadığım gerçeğini değiştirmiyor.
keşke beni terk etmeseydin... kayboldum ve ruhum bitti artık.

en yüce varlık.
ama giderek şiddetlenen bunalım ve anlamsızlık dolu sürece maruz kalıp da çıkış yolu bulamadığım için yakardığımda bir ışık göndermemesi bana küstüğünü düşünmeme sebep oluyor.
bunun için nasıl bir günah işlediğimi bilmiyorum ama beni affedip bir ışık, çıkış yolu göndermesini diliyorum. çünkü her şeyin daha da kötüye gideceğini hissediyorum.
inanmaya devam edeceğim ama bana yol göstermedikçe anlamsız bir süreçte yuvarlanacağım sadece.

72 boyutlu bilinç sistemimizin en üst seviyesindeki rüya tezahürcümüz. Meleklerin ve Rab'ların üzerinde en yüce mutlak olan o' olarak bilinen, yaşam enerjimizi çektiğimiz kaynak'tır. Öyle bir tezahür gücü vardır ki yaratımın içerisinde yaratım mevcuttur.

Şikayet için daha çok başvurup, şükür kısmında genelde unuttuğumuz..

Şükür önemli..
yaratıcının sanatını bir çiçekte, bir kedide, bir bebekte görmek önemli..

De ki: Onların dedikleri gibi Allah'la beraber başka mabutlar da olsaydı o zaman elbette arş sahibine ulaşmak için bir yol, bir sebep araştırırlardı.