albert camus

''bu gün annem öldü. veya dün tam hatırlayamıyorum.'' diye başlayan akıl almaz hikayenin sahibi.

mevzu bahis kitabın orjinal adı killing an arab dır. annesinin ölümüne üzülmeyen, gözüne güneş girdi diye bir insanı öldürendir. dünyanın saçmalığı üzerine kuruludur hayat felsefesi (bkz: nihilizm). insanı alır götürür, her cümlesinde dakikalarca düşündürür bu adam.

sartre dan etkilenmiş olup nihilizm konusunda sartre ile zıtlaştığı durumlarda söz konusudur. futbolla da ilgilenmiştir. iyi bir kalecidir zamanında camus.

ölüm üzerine söylemleri aşmıştır. veba adlı eseri de yabancı kadar meşhurdur.

fransızların deyim yerindeyse halk kahramanıdır.

bir trafik kazasında hayatını kaybetmiştir.

görsel

"yani bu işin benim dışımda görülüyor gibi bir hali vardı. Her şey, ben karıştırılmaksızın olup bitiyordu, kaderim bana sorulmadan tayin olunuyordu."

(bkz: l etranger)

başkaldıran insan kitabının yazarıdır.

biz vatanımızı almanlar gibi herşeye rağmen değil; bize adalet ve hürriyet içinde yaşamak imkanını ve şerefini verdiği için severiz diyerek milliyetçi paradigmayı alt üst etmiş kişidir.

Bu adam gibisi bir daha gelmez dünyaya. Gerçekleri insanın yüzüne bir tokat gibi çarpar. Sindire sindire okumak lazım.

--spoiler--
Kendimi mi öldürsem, yoksa bir fincan kahve mi içsem?
--spoiler--

(bkz: yabancı) adlı eserini okurken birileri kalbimi mengeneyle sıkıştırıyordu sanki.

"Her şeyin tamam olması ve kendimi daha az yalnız hissedebilmem için, idam günümde çok seyirci bulunmasından ve bunların beni hınç dolu haykırışlarla karşılamalarından başka isteyecek bir şeyim kalmamıştı."

profesyonel kalecilik yapmıştır,
trafik kazasıyla hayatını kaybetmiştir.
hayatı biraz sorgulamaya başladıysanız "Düşüş" ü okunmalıdır.

"her şeyin anlamsız olduğunu söylediğimiz anda bile anlamlı bir şey söylemiş oluyoruz"

alkolün kana nüfuz etmesi suretiyle kendisine ağza alınmayacak küfürler savuruyorum "o adam bu masaya gelecek" diye bağırıyorum, hakkını helal etsin! sevdiğimizden ulan. beni biliyorsun.

“Gençler deneyimin bir bozgun olduğunu, biraz bilgi edinmek için her şeyi yitirmek gerektiğini bilmezler.” diyerek bilmenin, anlamanın, keşfetmenin zorluğunu en sarsıcı biçimde anlatan yazar, düşünürdür.

"Açık ve temiz yazan yazarların okuyucuları vardır. Anlaşılmaz yazmayı tercih edenlerin ise yorumcuları..."

44 yaşında nobel ödülü almış cezayir doğumlu yazardır. denemelerinden sonra ilk yazdığı kitabı "yabancı"dır.

tanışmayı en çok istediğim yazar. Her kitabı bir şekilde hayatınıza siner ve size açık kapılar bırakarak kendinizi yüzünüze kapatır. Siz acıyı ararsınız o anda; oysa çoktan acının kendisi olmuşsunuzdur. Ve bunu inkâr ettiğiniz anda da inkârın kendisi olursunuz. "düşüş" romanında şöyle der;

"insan bazen sapıtıyor, apaçık gerçeklerden kuşkuya düşüyor, hatta iyi bir yaşamın sırlarını keşfettiği zaman bile. Benim çözümüm kuşkusuz en iyisi değil. Ama insan yaşamını sevmediği zaman, onu değiştirmek gerektiğini bildiği zaman, elinde başka seçeneği yoktur, öyle değil mi? Bir başkası olmak için ne yapmalı? Olanaksız bu. Artık hiç kimse olmamak, herhangi biri uğruna kendini unutmak gerekirdi, hiç değilse bir kez. Ama nasıl? Bunaltmayın beni. Ben, bir gün bir kahvenin tersında elimi bırakmak isteyen o ihtiyar dilenci gibiyim. “Ah,bayım,” diyordu adam,
“mesele kötü insan olmak değil; ama ışığı yitiriyor insan.”
Evet, ışığı, sabahları, kendini bağışlayan kişinin o kutsal masumluğunu yitirdik biz."

"Önümden gitme
Seni takip edemeyebilirim
Arkamdan gelme
Sana yol gösteremeyebilirim
Yanımda yürü
Ve yalnızca
dostum kal"
bu hos sozun sahıbı.