2 kare 2

Cezası,sürekli silinmek olan adam. altın harflerle yazılan adının üzerine itinayla beton dökülür.

Her gün atıyor kendini bir yerden, kedi olsa ölürdü. Bunun için de kimseyi suçlamıyor, kimseye kızmıyor.

Tanrı fısıldıyor kulağına "daha var..."

Tanrının dünyasında günler, sizinkine benzer izler bırakıyor üzerimde.

Acıyor bazen, bazen gülümsetiyor, kandırıyor bazen, bazen meyve çalan çocukları uzak tutmak için duvar üstlerine döşenmiş cam parçaları gibi kesiyor. susuyorum meyveyi yemek için, eski gazete kağıtlarına siliyorum kanımı. Avuçlarımda sıkıp, sokuyorum cebime. Öğreniyorum ihtiyacım olan her şeyi yanımda taşımayı.

Bazen diyorum "tanrı ölse ya!"

Tüm çaresizliğimizi yükleyip onun sırtına, "şükredip kaçmak" hangimizin yapısında var?

Tırnaklarım avuç içlerimi kanatıyor, dişlerim kırılıyor sıkmaktan.

Yalnızlığımda giyinip, kuşanıp karışıyorum aranıza. Sonra tekrar başlıyor her şey.

Şakalaşıp, gülüyorum.

hızlı adımlarla, kendimden utanarak dönüyorum evime.

Herkesin hayatı kendi için devam ediyor, giden biri, nedenlerini de götürüyor.

Kalan biri, gideceğini biliyor, bilmiyormuş gibi yapıyor.

Tanrı fısıldıyor kulağına "daha var..."

duygusala bağlamış yine amcam. bağlasın güzel yazıyor.

sanırım bir hesap makinesi ihtiyacım var.

tüm pencerelerimi kırdı az önce çocuklar. soğuk var, yağmur yalıyor döşemelerimi. soğuk var, yağmur akıyor merdiven boşluklarıma... yağmur, doldurmuyor kimsesizliğimi. Meyvesiz, kara yapraklı canavarlar sanki ağaçlar... Kökleri terk ediyor beni, bir yamacın tutunması imkansız kayalıklarına. Dalgalar beni çağırıyor, rüzgarın dilime düşmüş bir orospu gibi adım, çarparken güvenli evlerin güvensiz duvarlarına.

Üşüyorum tanrım, yarattığın yalnızlığımda. Yalandan da olsa gülse maskeli yüzler ve düşse maskeler.. utandırmam onları kapatırken gözlerimi. Utandırmam, utandırmadım da yalnızlığıma saklanırken.

neden gittiler, nedenlerini bırakıp bana?
neden gittiler, anıları çürütemezken zaman?
neden gittiler, gitmeseydiler...

Gittiler, gitmeleri gerekti, biri fısıldadı kulaklarına.

mutluluk dedi, "buradan çok uzakta"
aşk dedi, "kim ister dikenlerim arasından geçmeyi"
sevgi dedi, "çırılçıplakken çok itici"
gurur dedi, "asla terk etmez burayı"
vicdan dedi, "gereksiz bir dil sürçmesi"
sadakat dedi, "kimin kalbi değerli ki?"
nefret dedi, ve getiremedi devamını.

Kendimi kandırıyorum şimdi, isyanımı duyan yok kuru dallar, çatlak tuğlalar ve kırık camlardan başka.

Kuşlar bile susuyor, üzerimden geçerken bir bulut, arasına girip kayboluyorlar.

Geceleri köpekler uyuyor kapımın önünde, gün doğmadan gidiyorlar.

Hikayeler anlatıyor cesaretini toplayıp, bahçeme giremeyenler.

Otlar, yiyor bedenimi, karıncalar gıdıklar gibi öldürüyor.

Kar yağınca gülümsüyor bir fotoğrafçı, karesine hapsederken beni.

Başka da kimsem yok, gittiniz ya neden götürmediniz beni?

Her yalan gibi beni de unuturdu birileri.

öyle günlerim var benim, gemim batmak bilmiyor. denizin tuzu kalmış üzerimde, kurudukça beyaz beyaz dökülüyor derim.

öyle günlerim var benim, rüzgarda taşıyamıyor gemimi yırtık yelkenlerim, beyhude gözler bulutları gözlerim.

öyle günlerim var benim, gürültüyle uyanıp, kimseyi göremediğim güvertemde öğlen sıcağı.

öyle günlerim var benim, oltalarım balık dolu, kıyamadan atıyorum denize, aç uykularımda kıvranıyorum delice.

öyle günlerim var benim, herkes adını kazımış bir yerlere, kendi gemimde kendi adımı bulamıyorum.

öyle günlerim var benim, her limandan yükler alıyorum, batmıyor gemim.

batmıyor gemim...

Ne kadar sakınırsa sakınsın, ne yaparsa yapsın birinin hikayesinde "kötü karakter" olmayı itinayla beceren insan.

Herkese itina ile yalan söylemiş yazar.

katy perry olduğu gerçeğini özenle saklayacağıma söz verdiğim yazar. ama... tüh! *

Kingte milleti kozum diye kekleyen yazar.

sütle kafa olup milleti kızım diye kekleyen ender yazarlarımızdan.

milleti kuşum diye kekleyen yazar.

dün akşam emesen zirvesinde mutfağa sıçıp,yanan koltukla seviştiğini iddaa eden yazar kişisi.

türkiye gibi bir ülkede kimlik sorunu yaşamakta sonun kareköküne kadar haklı olan yazar. kendisine allah'tan sabır diliyorum.
kardeşim sabret, elbet bizim ülkemiz de birgün adam olacak!

milleti sapım diye kekleyen yazar.

muhasebeciye sorulduğunda "kaç etmesini istersiniz" cevabı alınacak sorudur.

milleti kazım diye kekleyen yazar.

milleti oğlum diye kekleyen yazar.

milleti kızım diye kekleyen yazar.

bugün hakkında 4 entry girildiği için sol frame'de "2 kere 2 (4)" olarak görünmekte. fakat bu entry'yle beraber, sonuç 5 olacaktır.

anladım ki, gerginliğin sonunda sükunetini koruyabilen diyalog sahibi bir yazardır. fazla üstüne gittiysem affola...

--spoiler--
kaplan! kaplan! gecenin ormanında
işıl ışıl yanan parlak yalaza,
hangi ölümsüz el ya da göz, hangi,
kurabildi o korkunç simetrini?

hangi uzak derinlerde, göklerde
yandı senin ateşin gözlerinde?
o hangi kanatla yükselebilir?
hangi el ateşi kavrayabilir?
--spoiler--

gayet mantıklı yazıların sahibi yazardır. içinden geldiğini yazıyor olduğu için bok atılan yazarlardan biridir.

sevdiğim nesildaş yazardır. ne kadar anlaşamasakta bi bağ var.

güzel yüzler, kendisine gülen gözler görmeyi hak eden,
çok iyi işler yapan, tanınması gereken, iyi adam,
yazıları okunası, yazım ve noktalama becerileri alkışlanası
güzel karelerin içinden seçip birleştirerek kendi mutluluğunu yaratacak
işte o zaman yalnız yürümekten vazgeçecek olandır
sokak lambasının ışığı, gününü aydınlatacak;
sigarasının dumanını ruhuna üfleyerek ısınmayı öğrenecek olan..