can yücel

diyelim için çekti bir sabah vakti

erkenden denize gireyim dedin

kulaç attıkça sen
patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan

ege denizi bu efendi deniz
seslenmiyor

derken bi de dibe dalayım diyorsun

içine doğdu belki de

işte çil çil koşuşan balıklar
lapinalar gümüşler var ya
eylim eylim salınan yosunlar
onların arasında bulacaksın beni ...
buluşmak üzere...

can yücel
*