ukalalığını ustaca saklamak

iç dünyasında süperego patlamaları yaşayan 'mükemmel' bireyin ortamlarda bu yönde en ufak eleştiriye dahi muhatap olmama isteğinden kaynaklanan durumdur. kişi kendini kıstırılmış hissettiğinde, yani tebası olarak gördüğü güruhun karşısına onlardan biri gibi çıkması gerektiğinde sırf onların sakil ve ilkel tavır alışlarına suje olmamak adına alçakgönüllüyü oynamakta sakınca görmez. Sevimlidir, çoğu zaman kendi kendini en ağır dalga geçişlerle geçiştirir. Ondan aşağı kitlenin toparlamakta dahi zorlanacakları ifadeleri basitleştirip anlayacakları dilde ithamlarla kendi kendine yöneltir. Bunu öyle içten ve 'onlardan' bir tavırla yapar ki muhalif takım onu 'sevmekten' ne diyeceğini şaşırır. içlerinde, "aslında o kadar da ukala değilmiş canım"ın huzuruyla ortamı terk ederler. Zira cesaretlerini toplayarak saldırmayı düşündükleri şahsa dair rahatsız edici yabancılaşma kırılmış, iki taraf da yıpranmadan barış antlaşması imzalamıştır. Burada diğerleri'nin anlayamadığı, yine başarılı bir biçimde bertaraf edilmiş olduklarıdır.