barışarock

tickylerin bulunmadığı** nadir festivallerden bir tanesi, ortamın rock'n coke a göre daha salaş olduğu mükemmel festival. birçok insan sırf daha az maliyetli olduğu için gidiyor ama yine de birşeyler kaparak geri dönüyorlar. ormanın ortasında ne kadar bağırırsak bağıralım kimsenin bizi duyamayacağı bir yerde "savaş olmasın" çığlıkları atmamız saçma değil, küçük ufacıcık bir eylem bile hedefine ulaşıyordur heralde. (bkz: (#865780))

kanımca bana acı gelen tek olay, gerçek rock kitlesinin üzerine özenti diye tabir edilen kimselerin de son yıllarda eklenmiş olmasıdır, eğer kimlerin sahne aldığına sırayla bakarsak, ilk yıllar death metal, black metal, trash grupları, sonra alternatif ve hatta pop-rock a kaydığını göreceğiz. bu festivali organize edenler amaçlarına ulaştılar, evet, terörizmin en büyük destekçisi abd'ye türkiye'deki en sıkı tepkiyi gösterdiler. ama ıskaladıkları birşey vardı, ilk yıllar gelen o saf kitle artık arada kaynıyordu hem de 30.000 kişi arasında. bu arada, başlamasına aylar kala reklamları otobüs duraklarında, kola kutularında, radyoda ve hatta tv de yayınlanan diğer festivalin kalabalığı 50.000 civarlarında. demek ki neredeyse sıfır reklam ile de bu iş olabiliyormuş. şimdi gelelim gençlerin barışarock'a gelme sebeplerine,

*ucuzluk*
*zevk-i sefa* *
*müzik*
*eylem-tepki**
*diğer*

bu sebeplerden bir yada birkaçı yüzünden gelinir festivale,günümüzde pop grupları çıkar sahneye,hede çıkar fazladan 1000 kişi, hede höde çıkar ekstradan 500 kişi vs, sürer gider ama geriye dönüp baktığınızda ilk festivalinize gelen 2000 kişiden artık kimseyi göremezsiniz aranızda, ve yeni kitle ne savaş için oradadır, ne tepki için ne de ölen insanlar için,

"-abii aylin geliomuş festivale, hem de bedava kız falan da düşürürüz
-tamam hemen çıkıoz yola"

gibi diyalogların yaşanması muhtemeldir.

şu anki drum, kanımca hala türkiye'nin en iyi festivalidir, ve uzun yıllar değişmeyecektir de, en büyük özelliği olan salaş yapısını kaybetmeye başlamıştır, artık dinlenecek müzikler daha da azalmıştır, kendimizi daha yabancı hissetmeye başlıyoruzdur.

iyi ve kötü eleştirilerden sonra son söz,

barışarock 50 cent'i getirse bile giderim, çünkü sahneden aşağıya alkışlarla değil, yumruk, taş ve sopalarla indiğini görmek çok zevkli olur.