lokum

Osmanlıca rahat ul-hulküm yani boğaz rahatlatan kelimesinden türeyen lokum, yaklaşık 15. yüzyıldan beri Anadolu'da bilinmekle birlikte, özellikle 17. yüzyilda Osmanlı imparatorluğu sınırları içinde yaygınlaştı. Avrupa'da ise bir ingiliz gezgin aracılığıyla Turkish Delight adıyla 18. yüzyılda tanınmaya başlandı. Daha önceleri bal ya da pekmez ve un bileşimi ile yapılan lokumun 17. yüzyilda 'kelle şekeri' olarak bilinen rafine şeker ile özellikle mısır nişastasının bulunup ülkeye getirilmesi sayesinde hem yapımı, hem de lezzeti değişti.

başlıca hammaddeleri şeker, mısır nişastası, su, limon tozu*dur. ayrıca çeşidine göre aroma ve çeşni ihtiva eder.

iş akışı şu şekilde gerçekleşir. öncelikle kazanlarda kaynayan lokum, ahşap tavalara dökülmesinin ardından, soğuması için raflarda dinlendirilir. soğumasının ardından türüne göre kesilip, genellikle pudra şekeri veya hindistan cevizi kullanılarak kaplanır. sıcakken kesilen tek lokum çeşidi kuş lokumudur.*

(bkz: lokum gibi)